„... wotuća z nalěćom naš kónčk zemje“

Freitag, 17. April 2015
Artikel bewerten
(0 Stimmen)

Hladajće z woknom won! Widźiće, zo wotuća z nalěćom naš kónčk zemje ze zymskeho spara. Zyma je mocy słónca pod­ležała a nas zaso wopušćiła. Z njej wu­ćahnu tež słabosć, letargija a wěsta bjezmócnosć. Na rjedźe je zaso bujne žiwjenje. Wšudźe pokazuja so hižo kwětki w najkrasnišich barbach. Štomy a łuki so zelenja. Baćony so nawróćeja a ptački wot ranja­ do wječora spěwaja. Boža stwórba je połna mocy. Někotre měsacy skići nam wona­ pisany wobraz, kotryž nas čłowjekow posylnja. Słónco wabi nas z domu, zo bychmy mocy čerpali. Čujemy so zaso swobodni. Wosebje naše mozy so z čerstwosću pjelnja a wuwědomjamy sej swoju wokolinu. Za kóždeho samoho­ je to wužadanje, swój wobswět tež nim­o na­lěća z wotewrjenymaj wo­čomaj přijimać.

Veröffentlicht in Kultura & wuměłstwo
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten

Anzeige