Mje žaha přeco jedyn njeměrabo „Ćma, zo móhła sekera wisać“

Freitag, 17. April 2015
Artikel bewerten
(0 Stimmen)
Benedikt Dyrlich loni w lěću w Praze  Foto: M. Dyrlichowa Benedikt Dyrlich loni w lěću w Praze Foto: M. Dyrlichowa

Benediktej Dyrlichej

k pjećašěsćdźesaćinam

Njedawno spožči Mjezynarodna akademija literatury a wuměłstwa Ukrainy Bene­diktej Dyrlichej myto Nikolaja Gogola Triumf. Hnydom dopomnich so na Gogolowej twórbje „Nós“, prěnju sureali­stisku prozu, a dźiwadłowy groteskny kruch „Rewizor“, šwikacy hordosć, hłuposć a twjerdosć ludskeje heje. Snano zda so tole być jara zwažliwe přirunanje, myslo při tym na žiwjenske puće Benedikta Dyrlicha a na wšitke z tym zwja­zane wužad­anja, překwapjenja a přesłapjenja. Ale tole njezda so scyła tak nje­móžne, hódnoćiš-li při tym jeho dotalne žiwjenske lěta a z nimi zwjazane towaršnostne wuwića, katastrofy, přećiwki, dyrdomdeje a přeco zaso budźace a błudźace so nadźije. Hódne to potajkim myto, kotrež hodźi so derje do wopisowanja Dyrlichoweho basniske­ho a publicistiskeho tworjenja w zajimje „propagowanja hornjoserbskeje kultury, literatury a rěče w swěće“ (tak w SN ze 7. apryla 2015).

Veröffentlicht in Kultura & wuměłstwo
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten

Anzeige