Zapósłane (23.03.18)

Freitag, 23. März 2018 geschrieben von:

Křesćan Buk z Drježdźan pisa: Zadźěwajće złemu!

Jasnje a jadriwje je awtor „Sakskeho monitora“ politisku situaciju w Swobodnym staće Sakskej analyzował. Jeho analyza pak njepłaći jenož za Saksku. Přetož podobnu situaciju mamy tež w Braniborskej. Myslimy jenož na minjene měsacy z njelubymi podawkami w Choćebuzu. Tam njeběchu bohudźakowano naši krajenjo winicy, ale ćěkancy-požadarjo azyla. Hida a hotowy rasizm so přećiwo nim wusypa. Haj, je pjeć mjeńšin do politiskeje połnocy w Němskej. Jeli zmócni so strona AfD mocy a politiskeje zamołwitosće, što potom?

Zapósłane (21.03.18)

Mittwoch, 21. März 2018 geschrieben von:

Pawoł Rota z Ralbic jima so pjera na temu sportowe rozprawnistwo:

Njedawno redakcija našeho wječornika čitarjow namołwješe, wjace powěsćow z wjesneho žiwjenja podawać. Jan Kral a Alfons Handrik a mojedla Handrij Wišnik njejsu žadyn „Wšudźesym“. Jako stajny čitar nazhonješ, zo je na łužiskim njebju wjace pisacych hwěžkow. Wone jenož rědko frinkola.

Sportowy redaktor Serbskich Nowin zawěsće skoržić njetrjeba. Ma cyłu črjódu přewšo pilnych dopisowarjow. Něhdy mje sportowe powěsće scyła njejimachu. Jako počachu młodźi derje znaći hólcy pilnje sportowe pjero wodźić, so za jich sportowu rěč zajimowach. A je so mi zalubiła! Tola jedne słowo w sportowych rozprawach runjewon hidźu: „zymnokrejnje!“ To je sama kriminalita! Tele jeničke słowo mi cyłu rjanu sportowu serbšćinu zwohidźa a čitanski wječor ­kazy. Jónu so připadnje z jednym dopi­sowarjom zetkach a jemu swój hněw ­wupowědach.

Zapósłane (15.03.18)

Donnerstag, 15. März 2018 geschrieben von:

Alojs Langa z Konjec měni, zo Delenjo přeco hišće spěwaja:

Nastawka w Serbskich Nowinach ze 6. měrca „Chór Delany ‚tuchwilu mrěje‘“ dla su mje wjacori rozhorjeni čłonojo a zajimowani přiwisnicy našeho spěwneho ćělesa narěčeli. Woni měnja, zo mjenowany přinošk w SN dalšemu skutkowanju našeho chóra njetyje, ale škodźi. Wšako ma pola nas mnoho ­chórow ze wšelakimi wobćežnosćemi a z wjele poskitkami časa tuchwilu problemy. Wo tym wšak so poprawom do swěta njetrubi, ale pyta sej dowěru a pomoc mjez swojimi.

We wustawkach mamy zapisane, zo smy „Serbski muski chór Delany“, kotryž wosebje serbski ludowy spěw haji. A smy dotal stajnje dosć připóznaća na swojich wustupach doma kaž tež zwonka Łužicy žnjeli. Nažel so pěstowanju ludoweho spěwa pola nas hižo dosć časa njewěnuje. Wobzamknjenja chóroweho předsydstwa k tej naležnosći dirigent njedodźerži. Tuž so někotři, wosebje naši młodźi spěwarjo, wjace na zwučowanjach chóra njewobdźěleja.

Pod „saněrować“ w nastawku rozumja naši spušćomni starši spěwarjo, zo maja so snano aktiwneho spěwanja w našim serbskim chórje wzdać. To jara boli.

Zapósłane (13.03.18)

Dienstag, 13. März 2018 geschrieben von:

Jan Nuk z Radworja so praša: Seksizm tež w Serbach?

Tučasnje jewja so w medijach wospjet diskusije wo diskriminaciji žonow na wšěch runinach towaršnostneho žiwjenja. Žony žadaja sej runoprawosć: samsnu mzdu za samsne dźěło, móžnosće nastupajo karjeru w politice, zarjadach abo w hospodarstwje abo tež runoprawnu narěč na bankowych přepokazankach.

Krajej Awstriska a Kanada stej samo swoju hymnu změniłoj, tak zo so nětko wobkedźbuje neutralita splahow. Zwjazkowa ministerka za runostajenje Kristin Rose-Möhring žada sej změnu němskeje hymny. Wša jednostronska, na muski splah wusměrjena formulacija ma so změnić. Z „Vaterland“ ma nastać „Heimatland“ z „brüderlich mit Herz und Hand“ ma rěkać „couragiert mit Herz und Hand“.

Kak pak je to z našej serbskej hymnu? Snano su naše serbske žony skludniše hač němske. Ale běda nam, hdyž wotuća a žadaja sej změnu našeje narodneje hymny. „… Ow, zo bychu z twojeho klina wušli mužojo, hódni wěčnoh wopom­njeća.“

Zapósłane (08.03.18)

Donnerstag, 08. März 2018 geschrieben von:

Regina Šołćina z Konjec piše k dźiwa­dłowej hrě delanskeje lajskeje skupiny:

Posledni zawěšk za hru „Kurowa klinika ‚Wjesoła mysl‘“ je so minjenu njedźelu w Šunowskej Fabrikskej hospodźe začinił. Dźakownje zhladujemy na přewšo wuspěšne zarjadowanja z přeco połnymi žurlemi. Wjeselohra je nam akteram stajnje znowa lóšt a spokojnosć wobradźała. Posudźujo aplaws smy pak sej tež wu­troby publikuma zdobyli. Wšako je nas tón abo tamny samo dwójce abo trójce ze swojim wopytom počesćił. Wulki a sprawny dźak z našeje strony wam wšěm, kotřiž sće nam hač do dźensni­šeho swěru wobchowali.

Naš wuspěch pak njeby dawno tajki wulki był bjez wuměłskeho nawoda Petry-Marije Bulankec-Wenceloweje. Z wutrajnosću je nas wona wjedła a, hdyž bě trjeba, sporjedźała. A tola stej tež ju šibałosć a fantazija hdys a hdys překwapiłoj. Njezabyć pak nochcu na pilnych pomocnikow, na přikład při kasy a za kulisami. Jenož wšitke tute „puzzle“ tworja dospołny wobraz našeho lajskeho cyłka.

Zapósłane (07.03.18)

Mittwoch, 07. März 2018 geschrieben von:

Pod nadpismom „Struchłe dopóznaće“ pisa Jan Nuk z Radworja:

„Asimilaciju njezadźeržimy“, tele napismo čitach we wudaću SN z 22. februara, hdźež rozprawjachu wo nowinarskej konferency SŠT składnostnje 20lětneje dźěławosće po modelu Witaj.

Z kajkej euforiju wabještaj Jan Bart a njeboh Rafael Wowčer w 1990tych lětach po cyłym serbskim sydlenskim rumje na staršiskich zhromadźiznach za modelowy projekt Witaj. Njeńdźeše wo to zadźeržeć asimilaciju, ale wo rewitalizaciju serbšćiny. Nadźijachmy so, zo so wona tež w namjeznych kónčinach w młodej dorosćacej generaciji wožiwi.

Dopominam so hišće, kak staj mje tehdy farar Michał Brězan a njeboh farar Měrćin Wićaz na Njebjelčansku faru prosyłoj, zo byštaj mi wuwědomiłoj, zo hodźi so rěč jenož w serbskej swójbje wuchować a nic po někajkim modelu zwonka njeje. Chcych jeju wo našej nadźiji přeswědčić, zo funguje projekt po přikładźe rěčneho kubłanja na Diwan-šulach pola Bretonow w Francoskej. Nětko konstatować dyrbjeć, zo staj duchownaj zdźěla prawje měłoj, je hórke dopóznaće.

Zapósłane (27.02.18)

Dienstag, 27. Februar 2018 geschrieben von:

Měrćin Kral z Chrósćic piše:

Runje tak kaž we wulkim kraju maja kóždy zwjazkowy kraj, kóžde město a kóžda gmejna swojich wolenych zapósłancow. Tak je to tež w gmejnje Chrósćicy. Wězo njeje jich telko kaž w Berlinje, ale woni maja so přiwšěm wo wažne wěcy starać. Maja na přikład rozsudźić, hdyž chce gmejna něšto twarić abo něšto trěbne kupić, hdyž ludźo we wsy chěžu twarja, ležownosć kupja abo předadźa atd. Wo jednej ležownosći blisko pomnika za padnjenych pólskich wojakow bě hakle njedawno w medijach rěč. Něšto njeje tam w zmysle gmejny optimalnje běžało. Naši politiscy zastupnicy su tam něšto zapasli. Dale su blisko gratownje wohnjoweje wobory wobydlerjej dowolili sej dom natwarić. To je derje tak. Ale njejsu na wotpowědny wotstawk jeho chěže ke gratowni kedźbowali. Nětko so dźiwaja, zo njemóža twar wobory powjetšić, dokelž wobsedźer chěže to njedowola.

Zapósłane (20.02.18)

Dienstag, 20. Februar 2018 geschrieben von:

Wo swojich zaćišćach na premjernym předstajenju Němsko-Serbskeho ludoweho dźiwadła „Paradiz w dobrej stwě“ pisa Weronika Bulankowa z Jawory:

Šwarna črjódka Serbow ze wšěch kónčin bě minjenu sobotu wječor do Budyšina na premjeru „Paradiz w dobrej stwě“ přichwatała. Ja běch wosebje wćipna. Wšako běchu so tež někotři lajkojo našeje dźiw­a­dłoweje skupiny zwólniwi wuprajili, jako „turisća“ w inscenaciji sobu skutkować.

Předstajenje z tójšto žortom je naladu na žurli přisporiło. Najbóle „wina“ na tym bě wot Rainera Grußa předstajeny dźěd. Wulkotnje, kak wón jako starc jeno z mimiku a gestiku, bjez kóždehožkuli słowčka přihladowarjow zahori. To dźě lochko njeje! Ale tež ći tamni hrajerjo zasłužeja sej wulku chwalbu. Woni su toho abo tamneho přihladowarja k přemyslowanju pohnuli, kak da to doma w jeho swójbje z tym zbožom wupada. Smy sami wšitcy zbožowni?

Zapósłane (07.02.18)

Mittwoch, 07. Februar 2018 geschrieben von:

Weronika Bulankowa z Jawory piše:

Minjenu sobotu swjećachmy kaž kóžde lěto tradicionalny ptači kwas Serb­skeho ludoweho ansambla w połnje wobsadźenej Chróšćanskej „Jednoće“. Wjeselach so na zabawny wječor, dokelž zetkach tam tójšto přećelow, znatych a přiwuznych w rjanej, zabawnej atmosferje a mějach přiležnosć so z nimi rozmołwjeć. Wot spočatka hač do kónca knježeše jara dobra a lóštna atmosfera. Z wulkej chwalbu chcu Helenu Bětnarjec a Michała Cyža wuzběhnyć, kotrajž staj swoju rólu perfektnje, na publikum orientowanaj, a z tajkej zahoritosću předstajiłoj, zo so někotremužkuli sylzy ra­dosće ronjachu. Zapłać Bóh wamaj, zo staj nam tónle wječor z telko elanom a profesionalitu porjeńšiłoj.

Ale tež wšitcy wuměłcy ansambla su wuběrnje spěwali, hrali a rejwali, tak zo so čas přespěšnje miny. Běchu to čiłe, wokřewjace hodźinki na spodobnym zarjadowanju, a tohodla tež wulki dźak režiserej za dobre ideje.

Kóždy, kiž njeje hišće přiležnosć měł, njech sej krasny program sobotu abo njedźelu w Budyskim SLA wobhlada.

Zapósłane (06.02.18)

Dienstag, 06. Februar 2018 geschrieben von:

Pod nadpismom Zwjeseleni a zadźiwani piše Norbert Róbl ze Smjerdźaceje:

Njedawno smy w Ralbičanskej sportowni ptačokwasny program, wuhotowany wot dźěći tamnišeje pěstowarnje „Dr. Jurij Młynk“, dožiwili. Maćerje a nanojo, wowki a dźědojo, tež mnozy dalši z pěstowarnju zwjazani njejsu z přikleskom lutowali, jako widźachu a słyšachu, što běchu kubłarki a kubłarjo z dźěćimi nazwučowali. Je wobdźiwanjahódne, kak bě nimale sto dźěći wšěch starobnych skupin zapřijatych, zo bychu na jewišću program wuhotowali. Wědźo, kelko dźěła a prócy wšitcy wobdźěleni hižo z wupyšenjom a wuhotowanjom jewišća kaž tež ze zdrasćenjom wulkeje syły dźěći mějachu, wuprajam wšěm najwjetšu chwalbu zawěsće w mjenje wšěch staršich kaž tež wulke připóznaće. To bě w rozmołwje z druhimi po programje jednohłósne měnjenje. Runočasnje wjacorych zadźiwa, zo njeje na zarjadowanju přitomna sobudźěłaćerka Serbskeho šulskeho towarstwa ani jeničke słowčko dźaka a připóznaća, štož by so prosće słušało, zjawnje prajić wědźała.

Anzeige