Prapremjerje načasneje hudźby

póndźela, 17. septembera 2018 spisane wot:

Choćebuz (SN/bn). Towarstwo Choćebuska hudźbna nazyma wuhotuje mjeztym 45. raz po organizatorach pomjenowany festiwal načasneje hudźby. Z prěnim koncertom pod hesłom „Dźowčička šołty lubuje swój mały zeleny kaktus“ zahaji z čłonow Wětošowskeho hudźbneho towarstwa zestajeny pozawnowy kwintet „Tagesform“ swjedźeń 1. oktobra w Choćebuskim dźiwadle Piccolo. Program wopřijima kompozicije a wobdźěłanja wšelakich dobow a žanrow. W nowinarskej zdźělence wuzběhuja zarjadowarjo mjez druhim prapremjerje kruchow „Dźowčička šołty“ Jana Cyža a „Dobra rada za zhubjenych synow“ Hansa Hüttena.

Dalše wjerški festiwala, kotrehož srjedźišćo je tradicionelnje tworjenje łužiskich komponistow, stej koncertaj „Wjesołe zynki ze stareho a noweho časa“ a „Hudźba z pjeć lětstotkow“, wobaj wuhotowanej wot ansambla solistow Choćebuz, kaž tež kolokwij „Nowa hudźba w rozmołwje“, na kotrymž wukrajni studenća předmjeta instrumentalna a spěwna pedagogika Braniborskeje techniskeje uniwersity Choćebuz-Zły Komorow hudźbu swojeje domizny předstaja.

Mjezynarodne schadźowanje

póndźela, 17. septembera 2018 spisane wot:

Zhorjelc (SN/bn). Měsće Zhorjelc a Zgorzelec zarjadujetej zhromadnje ze Swobodnym statom Sakskej a Zwjazkowym ministerstwom za wonkowne naležnosće lětuše schadźowanje Advisory-foruma kulturnych čarow Europskeje rady. Paralelnje přewjedu hłownu zhromadźiznu Mjezynarodneje rady za pomnikoškit ICOMOS.

We wobłuku europskeho lěta kulturneho namrěwstwa chce wot 26. do 29. septembra něhdźe 200 mjezynarodnych zastupjerjow kulturnych čarow pod hesłom „Kulturne tury Europskeje rady jako zwisk mjez kulturnymi hódnotami, městnosćemi herbstwa a wobydlerjemi: Strategije a synergije z globalneho wida“ wuše zhromadne dźěło mjez kulturnymi čarami a tamnymi europskimi a globalnymi programami kulturneho namrěwstwa wuwić, rěka w nowinskej zdźělence Zhorjelskeho medijoweho referenta.

Mjez wobdźělnikami su mjez druhim direktor Europskeho instituta za kulturne čary (EICR) Stefano Dominioni, nawodnica projekta Via regia Caroline Fischer a ministerialna radźićelka wonkowneho zarjada dr. Brigitta Ringbeck.

LND z nowej CDju

pjatk, 14. septembera 2018 spisane wot:
Budyšin (SN). Runje su so w kupnicach prěnje hodowne poprjancy do regalow dóstali, kniharnje wabja z adwentnymi kalendrami, a tak tež Ludowe nakładnistwo Domowina swojich čitarjow sčasom z produktami za wony čas zastaruje. Nowa słuchokniha „Hodowne překwapjenki“ ma dorosćenych z lóštnymi, wot Měrany Cušcyneje zestajenymi powědkami a hudźbu zabawjeć. Teksty čitataj dźiwadźelnikaj Andreja Rjedźic-Bulankowa a Marian Bulank. Awtorki a awtorojo młódšich a staršich generacijow wopisuja podawizny, kotrež wšak móža so jenož w hodownym času stać. Tuž je nowa serbska słuchokniha hižo prěni dobry tip za móžny hodowny dar.

Ezoteriku kritizowali a rěč chwalili

pjatk, 14. septembera 2018 spisane wot:

Z rjadom tracTare chce ZSW wuměłcow a recipientow do konstruktiwneje rozmołwy wjesć. Wčera diskutowachu wo nowym romanje „Łójerjo sonow“.

Budyšin (SN/bn). Třeće zarjadowanje rjadu Zwjazka serbskich wuměłcow tracTare wěnowaše so wčera w hosćencu „Tiroler Stuben“ w Ludowym nakładnistwje Domowina wušłej knize Jěwy-Marje Čornakec „Łójerjo sonow“. Moderator wječora Dietrich Šołta wopisa twórbu jako „fantastisku stawiznu, kotraž wobjednawa za serbsku literaturu nowu maćiznu. Mystiska transcendenca wujewja so w ramikowym jednanju, nawjazowacym na mytos wo Krabaće a Čornym młynku.“

Na zajimawe wodźenje po Tuchorju

pjatk, 14. septembera 2018 spisane wot:
Tuchor w Budyšinje je wjace hač pohrjebnišćo. Tu móžeš tójšto wo měšćanach minjenych lětstotkow zhonić, kotřiž su spomóžnje za město skutkowali. Swój posledni wotpočink maja tam tež mnozy wuznamni Serbja, kaž na přikład farar Michałskeje wosady Handrij Lubjenski (naš wobraz). Tule wědu posrědkuje rady Dietmar Kaul hromadźe z wokrjesnej ludowej uniwersitu we wobłuku wodźenja po Tuchorju. ­Wučer domiznowědy bě w nim zažny zajim za stawizny města zbudźił, a tuž so mjez historiskimi rownišćemi derje wuznawa. Štóž so za to zajimuje, móže so jutře, ­sobotu, w 9 hodź. na tajkim wodźenju wobdźělić. Foto: SN/Hanka Šěnec

Cyłe lěto přewjeduja we Wochožanskim parku błudźenkow najwšelakoriše zarjadowanja. Minjenu njedźelu bě tam chórowe spěwanje mjez druhim z muskim chórom Delany a ze žónskim chórom z Lubina. 23. septembra přeprošuja w parku błudźenkow na nazymsku rostlinsku bursu. Foto: Joachim Rjela

Slawija Radwor

pjatk, 14. septembera 2018 spisane wot:
14. septembra 1948 da sej Radworska sportowa jednota mjeno Slavia, serbsce Slawija. Hižo w lěće 1946 běchu samsne mjeno sportnišću mjez hrodom a Młynskimi chěžemi dali. Hrajnišćo běchu pilni pomocnicy k prěnjemu zlětej natwarnych brigadow 29. septembra 1946 připrawili. Slawija Radwor, to bě w powójnskich lětach woprawdźe sławne koparske mustwo, woblubowane mjez Serbami a znate po Hornjej Łužicy. Radworscy koparjo postupichu do wuchodosakskeje klasy a měrjachu mocy z mustwami z Budyšina, Žitawy abo Biskopic. 14. julija 1948 dožiwi Radwor prěnju mjezynarodnu hru w Serbach, jako doby Slawija zetkanje ze zastupnistwom pólskeho konsulata ze Złeho Komorowa 3:2 a rozsudźi 22. awgusta 1948 na zlěće brigadow w Delnim Wujězdźe tež wróćohru 2:1 za sebje. Jedyn z wjerškow bě měrjenje mocow z Drježdźanami-Friedrichstadtom kermušnu póndźelu 1948 (0:7). Radworskej Slawiji wěnowaše Michał Nawka wosebitu baseń, w kotrejž su znate słowa „Lěpša kopańca, wjetša wołańca“. Spočatk połstatych lět kopańca we wsy nimale wusny, hakle 1970 jewješe so nowe mustwo z mjenom Traktor Lutobč. Mikławš Krawc

Wo knihach a kniharni (14.09.18)

pjatk, 14. septembera 2018 spisane wot:

Po tym zo bě Serbska protyka 2016 w Drježdźanach po puću, bu za aktualne wudaće dalša metropola zwonka Łužicy wuzwolena, a to stowěžata Praha. Kaž redaktor Pětr Šołta w předsłowje prawje zwěsća, bě Praha Serbam hižo lětstotki dołho město sonow a wočakowanjow. Tuž so tam ze serbskimi temami jenož tak mjerwi. Wo tym móža so čitarjo za někotre dny sami přeswědčić, hdyž nowa protyka wuńdźe. W njej zhonimy na přikład wot Edmunda Pjecha, kajki wliw je čěske kralestwo na Hornju Łužicu w srjedźo­wěku a zažnym nowowěku měło. Jana ­Tischerová wěnuje so skutkowanju rězbarja Maćija Wjacława Jakule. Franc Šěn pak rysuje situaciju Serbskeho seminara před sto lětami a jeho zawrěće po znowazałoženju Drježdźansko-Mišnjanskeho biskopstwa. Petr Kaleta rozprawja w swojim přinošku wo spočatkach serbskeho towarstwa „Adolf Černý“ a Timo Meškank zhladuje na Prahu jako městno eksila za Serbow do Druheje swětoweje wójny. Su to podawki, kotrež šěršemu čitarstwu cyle wěsće znate njejsu.

Radźena premjera staroměšćanskeho festiwala

štwórtk, 13. septembera 2018 spisane wot:

Pisany a wjelestronski program wopytowarjow po tysacach přiwabił, zabawjał a zahorił – Nóc poezije w nowym formaće

Prěni staroměšćanski festiwal „Woda – wuměłstwo – swěca“ je wot 30. awgusta do 2. septembra po trochowanju swjedźeń zarjadowaceho Budyskeho turistiskeho zwjazka něhdźe 20 000 wopyto­warjow přiwabił. Na 39 hrajnišćach po­kazachu hudźbnicy, lajscy kaž tež po­wołanscy dźiwadźelnicy, rejwanske sku­- piny a towarstwa wobšěrny spektrum zaba­wjaceho wuměłstwa resp. artistiki a sporta. Přidatne poskitki wopřijachu wustajeńcy, instalacije, dźěłarnički, rjemjesła wšelakich dobow a typow, wodźenja, modowe přehladki a nic naposledk najwšelakoriše regionalne žiwidła a napoje. Cyłe stare město ze swojimi wě­žemi bě w měnjacych so barbach wobswětlene a tworješe tak wulkotnu kulisu. A ta pokazowaše swoju skutkownosć wosebje na tak mjenowanym „puću swětła“ wot Mosta měra přez Hrodźiško a Židow hač na Hłowne torhošćo.

Nimale 40 lět je Ludwig Kola, žurnalist a wjelelětny nawoda serbskeje redakcije, stawizny Serbskeho rozhłosa sobu pisał. W nocy na 6. september 2018 so jeho žiwjenje po dołhej chorosći dokónči.

Kolebka Ludwiga Kole steješe w Ra­dworju, hdźež bě so 20. oktobra 1931 narodźił. Po gymnaziju w Čěskej a w Bu­dyšinje studowaše w Lipsku. Jako wukubłany diplomowy žurnalist dźěłaše najprjedy w redakciji dźěćaceho časopisa Płomjo. Jeho rozhłosowy čas zahaji so w tehdyšim Zhorjelskim serbskim studiju. Lěta 1957 bě Serbski rozhłós do Choćebuza přećahnył. Tam je młody rozhłosownik zamołwity nadawk za sebje namakał a pozdźišo zhromadnje ze swójbu druhu domiznu.

nawěšk

nowostki LND