Stwu Jana Kiliana přepodali

wutora, 04. septembera 2018 spisane wot:
Na Wukrančanskej farje su minjeny pjatk stwu Jana Kiliana zjawnosći přepodali. Modernje wutwarjena a klimatizowana rumnosć ma hłownje jako wosadny archiw słužić. Wutwar zmištrowachu předewšěm z pjenježnej podpěru texaskich Serbow. Mjez knihami a rukopisnymi dokumentami su tohorunja spisy serbskeju fararjow Jana Kiliana a jeho naslědnika Mateja Urbana, kotrež chcedźa digi­ta­lizować a tak wulkemu kruhej slědźerjow a zajimcow spřistupnić. Předewšěm w Texa­su na material čakaja, dokelž liča tam z nowymi dopóznaćemi k stawiznam wupućowanja Serbow­. W rumnosći ma nětko tež trojorěčna pućowanska wusta­jeńca wo Kilianu swoje trajne městno. K zahajenju wječorka bě Trudla Malinkowa (nalěwo) wo žiwjenju a skutkowanju fararja Kiliana přednošowała. Foto: SN/Maćij Bulank

Zběrka kružka

wutora, 04. septembera 2018 spisane wot:
Róžant (SN). Róžeńčan kružk pisacych skutkuje mjeztym 55 lět. To bě za Ludowe nakładnistwo Domowina z nastorkom, znowa antologiju z tekstami ludowych awtorow wudać. Wušła je nětko wot Bena Budarja zestajana zběrka „Zornjatka na puću“. W swojich basnjach, po­wě­dančkach a spěwach wěnuja so Katrin Domašcyna, Monika Kochowa, Blandina Ledźborjowa, Maria R.-Šołćina, ludowa awtorka „Bomikowa“, Hrjehor Nawka a Marko Rab na žortne abo chutne wašnje zjawam dźensnišeho časa. Nimo toho wopřijima kniha basnje Marje Krawcec, mjez nimi dwě dotal njewozjewjenej.

Wjace hač 150 zajimcow je sobotu wotewrjenje wosebiteje wustajeńcy Iris Brankačkoweje (2. wotlěwa) „Wo prěčenju rěkow – Mólby a dźěła na papjerje“ składnostnje 60. narodnin wuměłče w Muzeju Budyšin dožiwiło. Hač do spočatka nowembra wustajeja tam 35 wulkich a 21 mjeńšich twórbow. Michaelis Šusterowa a Maja Nagelowa jej gratulowaštej. Foto: SN/Maćij Bulank

Dźak Kamjenjakej

póndźela, 03. septembera 2018 spisane wot:
Štóž je wčera w Miłočanskej skale był, móže wobkrućić, zo knježeše tam čiłe žiwjenje. Dale a wjace ludźi so za rězbarsku dźěłarničku zajimuje, a mnohim bě skała wčera zaso dobra adresa, tam finisažu sobu dožiwić. W přijomnej wokolinje, hdźež za praženym wonja, hdźež so ludźo wuchodźuja a bjesaduja, dźěći wokoło skakaja a so wjesela, wuhladaš tež tróšku spodźiwne figury. Su to skulptury, kotrež su mjezynarodni wuměłcy stworili. Fluidum njemóžeš wopisować, dyrbiš jón začuwać. A tón wopytowarjam kaž rězbarjam a kamjenjećesarjam tyje. Dźakowano Njebjelčanskemu wjesnjanosće Tomašej Čornakej a jeho wiziji, skału ze žiwjenjom pjelnić, ma dźěłarnička w protyce mnohich dawno swoje krute městno. Wuprajam wutrobny dźak towarstwu Kamjenjak, kotrež wšo organizuje. Njech tomu dale tak wostanje, a njech­ so za tule rjanu wěč dalši podpěraćeljo a darićeljo namakaja. Měrćin Weclich

Rězbarska dźěłarnička znowa na wysokim niwowje

póndźela, 03. septembera 2018 spisane wot:

Miłoćicy (SN/mwe). Tójšto ludźi zbliska a zdaloka je sej kónc tydźenja w Miłočanskej skale wudźěłki lětušeje, 12. mjezynarodneje wuměłskeje dźěłarnički wobhladało. Wčera su z małym swjedźenjom zarjadowanje zakónčili, na kotrymž bě so dwanaće rězbarjow a kamjenjećesarjow z Bołharskeje, Danskeje, Ukrainy, Čěskeje a Němskeje wobdźěliło. „Dźěłarnička bě tež lětsa zaso wulkotna a znowa na wysokim niwowje“, podšmórny Hubert Lange, čłon předsydstwa towarstwa Kamjenjak, kotrež měješe zarjadowanje na starosći. Přesadźowanje skulpturow sobotu wječor pak dyrbješe přemało za­jima dla bohužel wupadnyć. Tohodla budu tež lětuše esponaty dźěłarnički we wosebitym katalogu, kotryž přichodne dny zestajeja, přewažnje online poskićeć.

Čitajće w nowym rozhledźe (31.08.18)

pjatk, 31. awgusta 2018 spisane wot:

Na wustajeńcy dweju serbskeju wuměłčow směmy so w septembrje w Budyšinje wjeselić. Wustajatej Iris Brankačkowa a Wórša Lanzyna. Wobě stej ze swojim dźěłom we Łužicy zakótwjenej. Lanzyna, kotraž by jako młoda wuměłča rady w Berlinje wostała, na kotruž pak čakaše w LND w Budyšinje dźěło jako wuhotowarka, čerpa wosebje w swojim wobšěrnym ke­ramiskim tworjenju ze serbskeje ludoweje kultury. Tež Brankačkowa, wona je to­ho­runja wuhotowarka, nachadźa temy za swoje molerstwo we łužiskej kraji­nje. Jutře, sobotu, w 15 hodź. wo­tewru w Muzeju Budyšin wustajeńcu „Wo prě­čenju rěkow“ z molerstwom Iris Brankačkoweje. Na zarjadowanju porěči Marius Winzeler, kotrehož smy w junijskim Rozhledźe předstajili. 19. septembra we 18 hodź. wote­wru přehladku twórbow Wórše Lanzyneje w Serbskej kulturnej infor­maciji.

Nowa čitanka

pjatk, 31. awgusta 2018 spisane wot:
Budyšin (SN/JaW). „Hura, prózdniny!“ rěka nowa čitanka za dźěći wot 8 lět, kotraž je runje w Ludowym nakładni­stwje Domowina wušła. Čitajo móža dźěći tak „wšědnemu (šulskemu) dnjej wućeknyć a sej wulkotne městna kaž piratsku łódź na Baltiskim morju, delfiny blisko grjekskeje połkupy Chalkidiki abo wot potajnych soninow a kubołćikow wo­bydlenu zahrodu hnydom za domskim zbližić“, zdźěla LND. Nimo znatych móžeše wu­dawaćelka Marka Maćijowa tež nowych dorostowych awtorow k pisanju po­hnuć. Miks powědkow z ilustracijemi Cleo-Petry Kurze budźe wot póndźele na předań. Šty­ri­ powědančka su tež za słuchoknihu nahrawali, kotraž bórze wuńdźe.

„Stawizna přińdźe ke mni“

štwórtk, 30. awgusta 2018 spisane wot:

Ćišćanka Doris Kasper wuda swoju serbsku prěničku za dźěći

Ćisk je po mjenje sydlišćo pod ći­sa­mi, kerkami z mjechkimi je­hlič­kami a čerwjenymi na jahody po­dobnymi płodami, kajkež tež na sta­to­ku Doris Kasper w Ćisku nadeńdźeš. Tradicionalny statok wabi k wočer­st­wje­nju, rozmy­slowanju a ke kreatiwnemu dźěłu. To 42lětna mać, něhdyša archeologowka, kreatiwna hłójčka, mentalna trenarka a mjeztym tež awtorka wužiwa.

Jako dźěćo hižo bydleše Doris Kasper hromadźe ze swojej wowku na statoku wosrjedź Ćiska. Staruška w narodnej drasće­ bě jej stajnje z přikładom. Hišće dźensa často na nju mysli. Wona bě w wnučce lubosć k serbskosći, ale tež k statokej, wokolinje a wěrje zakorjeniła.

Městno wotpočinka a wočerstwjenja

Skoki na trunach tež k susodam

štwórtk, 30. awgusta 2018 spisane wot:

Budyšin (CRM/SN). Wirtuozne reje, poskićene na wiolinje wot rodźeneje Budyšanki Anett Baumann, kotraž je wot lěta 1998 čłonka Sakskeje statneje kapały Drježdźany, a za křidłom wot koncertneje pianistki a komponistki Liany Bertók, zaklinčachu minjenu njedźelu w Muzeju Budyšin. Publikum dožiwi program wulkeje klasy. Tón je pianistka jako dobra znajerka tež serbskeje hudźbneje literatury zestajiła a nětko tež sama moderěrowała. Pod hesłom „Skoki na trunach“ zaklinčachu tohorunja twórby, kotrež smědźa so zdobom jako wurywanki wob­hladować. Tak wuchadźeštej interpretce wot kruchow serbskich kom­poni­stow a namakaštej wotpowědniki w mjezynarodnym repertoirje. A woznam „sko­ki“ so dale a bóle rozšěrješe: Trunowe skoki njetworjachu jeno syntezu z tastowymi skokami, ale zdobom dalše wulke skoki ze Serbow k našim bliskim susodam a samo do zdalenych kutow swěta.

Z wubědźowanja idejow nastało

srjeda, 29. awgusta 2018 spisane wot:

Lětni serial SN10. dźěl

Nad krajinowym twarom „Wucho“ w Hamorje słónco smali. Wot zesušeneje bruneje trawy wotzběhuje so swětłokamjenjaty areal. Rynki za přihladowarjow tworja tu mału arenu.

To je Dźiwadło we wuchu při Bjerwałdskim jězoru, něhdźe poł kilometra wot Hamorskeje turistiskeje informacije zdalene. „Jónkrótne stawi­zny jewišća zapo­čachu so z idejowym wubědźowanjom we wobłuku mjezynarodneje dźěłarnički w lětomaj 2003/2004. Wuměłcy běchu namołwjeni, wo wuhotowanju krajinoweho parka Bjerwałdski jězor rozmyslować“, powěda Roman Krautz, nawoda zarjada za tónle krajinowy park w Hamorskim gmejnskim zarjadnistwje. Namjet Polaka Jarosława Kozakiewicza je jury tehdy najbóle přeswědčił. Tak nasta hoberskemu wuchu runacy so krajinowy objekt a z nim wone dźiwadło pod hołym njebjom, poswjećene lěta 2007.

nawěšk

nowostki LND