Zapósłane (22.09.16)

štwórtk, 22. septembera 2016 spisane wot:

Jurij Łušćanski z Budyšina poćahuje so na wčerawše „Zapósłane“ wo prawym pisanju serbskich mjenow:

Zo móžemy sej swoje serbske swójbne mjeno tež „hamtsce“ zapisać dać, je derje. A derje tež je, zo w přiběracej měrje starši serbske předmjeno swojich dźěći zapisać dadźa. Bjezdwěla je rozdźěl, hač wołaja dźěćo doma Jurjo abo Hańžka a druhdźe Georg a Agnes. Za někotrehožkuli móže to samo psychiske poćežowanje woznamjenjeć. Tohodla chcych a chcu, wšojedne hdźe, być Jurij, a tak so pisam. Jako běch šuler a student w Drježdźanach a jako dźěłach w Berlinje, dóstach póštu z předmjenom Jurij na mnje adresowanu, serbske institucije z Łužicy pak pisachu Georg. Jurij so lochce pisa, dokelž nima diakritisku značku, žanu hóčku abo smužku nad pismikom, hinak hač moje swójbne mjeno.

Zapósłane (21.09.16)

srjeda, 21. septembera 2016 spisane wot:

Božena Braumanowa z Łuha podawa swoje nazhonjenja ze serbskej formu mjena hladajo na pozbudźenje ministerki dr. Evy-Marije Stange, zo měli sej Serbja serbsku wersiju mjena zapisać dać:

Mam mailowu adresu, kotraž so ze serbskeje wersije mojeho mjena zestaja. Z tutej adresu dožiwjam zajimawu wěc: Byrnjež sym firmam mailku z němskim podpisom pósłała, narěča mje w swojej wotmołwje překwapiwje často z „Frau Braumanowa“. To mje woprawdźe zwjesela a mam to za wuraz čućiwosće kaž tež respekta. Samo poskićowarjo, kaž Amazon, tak činja – a Nespresso samo hóčku nad „z“ w mojim předmjenje zdokonja, štož w mailowej adresy (hišće) móžno njeje. W zwisku z pozbudźenjom ministerki Stange wšak by so mi lubiło, bychu-li Łužičenjo w šuli znajmjeńša telko serbsce nawuknyli, zo móže kóžda sotra w lěkarskej praksy Božena porjadnje wuprajić. Jako dźěćo běše mje přeco smjerć hańba, hdyž su mje we wšej zjawnosći Botzeehna wołali („To tola njejsym ja ...?!“). A něhdy w žiwjenju ći prašenje „Ja, und das Häckchen über dem ‚z‘ – nach­ oben offen oder nach unten offen?“ tež wjace njeje tak zabawne.

Zapósłane (14.09.16)

srjeda, 14. septembera 2016 spisane wot:

Manfred Zahrodnik-Sarodnick ze Suhla wupraja so k wobrazej wo nadróžnej tafli­ w Mortkowje:

Jako we wudaću SN z 1. septembra tónle po mojim začuwanju jara rjany přinošk z wobrazkom wo „Neue haska“ w Mortkowje čitach, njejsym so jeno smějkotał, ale sym so zdobom na swój čas w ródnym domje dopomnił.

Myslu sej, zo běchu powšitkowne wobstejnosće, štož serbskosć wsy Mortkowa a jeje swójbow nastupa, drje ni­male te samsne a su z dźensnišimi při­runajomne.

Něhdźe w lěće 1952 spotorha naš nan našu staru chěžu, kotruž drje bychu něšto lět pozdźišo w NDR, dźensniši čas pak zawěsće pod pomnikoškit stajili. Hižo njetrěbny chlěw přetwari nan na swójbnu płokarnju abo myjernju. Do njeje wšak sy jeno­ přez wěstu chódbu přišoł. Ale dokelž pola nas nichtó te słowo „chódba“ njeznaješe abo njewužiwaše, rěkaše wona přeco jenož „haska“. A to tež němsce, tak prajachmy to tež my dźěći, z kotrymiž smědźeše kóždy jenož „němski“ rěčeć (herbstwo to hitlerskeje doby, kaž sej myslu).

Zapósłane (01.09.16)

štwórtk, 01. septembera 2016 spisane wot:

Na nastawk Cordule Ratajczakoweje „Pytaja NS-přesćěhaneho Serba“ (Budyske wopomnišćo) w SN z 9. awgusta 2016 podawa Benedikt Cyž slědowace namjety:

Tež Serbja z Hornjeje Łužicy buchu při słuchanju zakazanych wukrajnych sćelakow za čas nacionalsocializma lepjeni, zasudźeni a přez wosebite sudnistwo w Drježdźanach na zakładźe „Postajenja wo wurjadnych rozhłosowych naprawach“ k jastwu zasudźeni. Na přikład běštaj to Budyski přistajeny Pětr Cyž a ćěsla Jurij Młynk z Hory (Guhra).

Zapósłane (26.08.16)

pjatk, 26. awgusta 2016 spisane wot:

Eduard Luhmann (CDU) a Michał Šołta (Swobodne wolerske zjednoćenstwo Delany) wuprajataj so w mjenje wšitkich čłonow gmejnskeje rady Ralbicy-Róžant na čitarski list Stanija Statnika we wudaću SN z 12. awgusta:

Zapósłane (12.08.16)

pjatk, 12. awgusta 2016 spisane wot:

Stanij Statnik z Ralbic wupraja so wobzamknjenju tamnišeje gmejnskeje rady:

Njedawno móžachmy w Sächsische Zeitung čitać rozprawu Andreasa Kirsch­ki wo wobzamknjenju gmejnskeje rady, za móžny nowotwar Ralbičanskeje pěstowarnje přewjesć architekturne wubědźowanje. Wopodstatnili běchu to po argumentaciji zastupowaceho wjesnjanosty z tym, zo móža pozdatnje jenož tak docpěć optimalny wuslědk planowanja noweje pěstowarnje.

W samsnym přinošku su trěbne lutowanja naspomnjene: zwyšenje ležownostneho dawka (wunošk 4 800 eurow), zniženje přiražki za wjesne młodźinske kluby (wunošk 2 000 eurow), kompletne šmórnjenje lětneje přiražki křižerjam (wunošk 200 eurow).

Zo su nastupajo napjate hospodarske połoženje lutowanja trěbne a akceptabelne, njebudźe zawěsće nichtó prěć. Jeli pak so paralelnje k tomu njetrjebawše pjenjezy z woknom mjetaja, mam to za skandal.­ A tajki je definitiwnje rozsud gmejnskeje rady za architekturne wubědźowanje, kiž njeje zakonsce trěbne a kotrež budźe gmejnu pod smužku 50 000 do 60 000 eurow płaćić.

Zapósłane (11.08.16)

štwórtk, 11. awgusta 2016 spisane wot:

Měrćin Korjeńk ze Sernjan je w SN wo „jubilejnym 40. wjesnym swjedźenju w Sernjanach“ čitał a so tule wupraja:

Dopisowar chce najskerje zwuraznić, zo bě před 40 lětami w lěće 1976 tamniša wjesna młodźina po dlěšej přestawce zaso prěni wjesny swjedźeń wuhotowała. Přispomnić so dyrbi, zo běchu Sernjenjo tež do lěta 1976 wjesne swjedźenje zarjadowali, w lěće 1957 hnydom dwaj. W septembru 1957 organizowaše młodźina Póžnjenski swjedźeń pod hesłom „Štóž je z nami dźěłał, njech so z nami raduje!“. 12. oktobra 1958 bě dalši wjesny swjedźeń z wubědźowanjow kolesowarjow a motorskich wo myta. 27. septembra 1959 swjećachu Sernjany, kaž z plakata wučitaš, dźesate narodniny Němskeje demokratiskeje republiki, mjez druhim z měrowej jězbu młodych pioněrow. Tež 1960 mějachu wjesny swjedźeń. Naspomnić so hišće měło, zo bu tehdy Sportowa jednotka Sernjany/Róžant załožena. Zajimawe snano tež je, zo steješe na kóždym plakaće sportoweje jednotki małe hrónčko. Na jednym na přikład rěkaše: „Sylńmy Němsku demokratisku republiku, kraj měra a socializma – domi­znu Serbow!“

Zapósłane (05.08.16)

pjatk, 05. awgusta 2016 spisane wot:

Mikławš Krawc z Budyšina podpěruje namjet Michała Nuka w Serbskich Nowinach, wudać knihu wo stawiznach sporta w Serbach po 1945:

Lektor Ludoweho nakładnistwa Domowina Michał Nuk, sam aktiwny lochko­atlet a kolesowar, ma za trěbne spisać a wudać knihu wo sportowanju w Serbach po Druhej swětowej wójnje hač do našich dnjow. Wón wuzběhny, zo před­leži wo dźěle Serbskeho Sokoła w lětach 1920 do 1933 kniha Alfonsa Wićaza (LND, 1990) a zo dyrbjało so wo sportowo-narodnych aktiwitach po lěće 1945 dokumentacija zestajeć. Z přećelemi sporta drje smy sej přezjedni, zo by tajka edicija přihódny dar k 25. róčnicy załoženja noweho Serbskeho Sokoła (28. decembra 2018) abo potom k 100. narodninam Sokoła (9. nowembra 2020) była.

Zapósłane (25.07.16)

póndźela, 25. julija 2016 spisane wot:

Křesćan Krawc z Hrubjelčic wotmołwja Witej Meškankej z Berlina na jeho Zapósłane w SN z 20. julija, poćahujo so na politiku NATO we wuchodoeuropskich krajach:

Što wšo přećiwo njekrasnikej Putinej rěči a scyła přećiwo za wojerskimi rozestajenjemi hłódnej Ruskej, mi nětk hakle tak prawje swita, hdyž čitam w rubrice Zapósłane komentar z Berlina. Wottam ma komentator wězo wyšu runinu hladanja hač ja w zabytej łužiskej wjesce za horami. Tu wšak njejedna so jenož wo komentar, ale je to rjećaz wotkrywanjow za tych kaž mje, kotřiž dyrbja wšitke te fakty mjenowane dóstać, zo bychu skónčnje dopóznali, kajki tón Putin a jeho Ruska woprawdźe staj.

Hync Rychtaŕ z Lipska ma k přinoškej „Wukon małeje strony připóznać“, wozjewjenemu 15. julija w SN pod rubriku Rozmyslowane, slědowace přispom­njenja:

Přečitawši sej přinošk „Wukon małeje strony připóznać“ móžu awtorej jenož z wutroby přihłosować. Docpěty wuspěch Łužiskeje aliancy w Brüsselu nastupajo pruwowanje wudobywanja brunicy we Łužicy je připóznaća hódny. Runje tak je na druhim boku kritiske zhladowanje na dźěławosć Domowiny na wažnych polach našeho narodneho byća połnje woprawnjene. Bohužel so skutkowanje Domowiny často wobmjezuje na kulturne polo a na symboliske gesty. W bytostnych serbskich prašenjach pak su konkretne naprawy a wotpowědne wuslědki tola wjace hač skromne.

Hižo lěta słyšimy a čitamy wot Domowinskich funkcionarow skóržby wo dramatiskim stawje nastupajo serbski wučerski dorost. A kóžde lěto mjenuja nam wjetše ličby pobrachowacych wučerjow serbšćiny a dwurěčnych wučerjow za druhe předmjety. Što pak so stawa? Lěto pozdźišo słyšimy samsne skorženje, jenož ličby su znowa wjetše.

nawěšk

nowostki LND