Wutrobu hrějace reje, spěšny kónc

wutora, 26. nowembera 2019 spisane wot:

Powšitkowny wothłós publikuma na pro­gram lětušeje schadźowanki bě pře­wažnje pozitiwny. Jeničce zarjadowanišćo, Budyske Němsko-Serbske ludowe dźiwadło, bě wjacorym wopy­towarjam přičina kritiki. Bosćan Naw­ka je někotre hłosy zezběrał.

Dr. dr. Betina Kaunowa z Drježdźan: Wosebje su so mi reje spodobali. Cho­reografija je serbsku dušu woprawdźe tak wotbłyšćowała, zo ći to wutrobu hrěje. Trochu škoda je nowa městnosć – flair „Króny“ tu w dźiwadle nažel kusk pobrachuje, tež dokelž so publikum spěšnje rozběži.

Lucian Kaulfürst z Budyšina: Mi je so program jara lubił. Najbóle stej chóraj wusahowałoj. Namołwu režiserow, dźeń a sylnišej AfD so spjećować, mam za ru­nje­ tak zmužitu kaž trěbnu – tež hdyž z toho njewuchadźam, zo su Serbja wulki wólbny wuspěch strony w swojim sy­dlenskim rumje sobu zawinili.

Phillipe Tibbal, tuchwilu w Budyšinje: Wuběrnje organizowane to zarjadowanje. Serbstwo raz modernje, politisce a très chic! Hačrunjež njejsym přewjele rozumił, njebě wostudło. Hudźba bě wulkotna, choreografija ekscelentna. Bych bjeze wšeho poł hodźinki wjace znjesł!

Wysoka kwalita wobstajnje wabi

póndźela, 25. nowembera 2019 spisane wot:

Kotru hódnotu ma dźeń wotewrjenych duri na Serbskim šulskim a zetkawanskim centrumje a što přitomnych wo­sebje­ zajimuje. Milenka Rječcyna je so wopytowarjow za tym prašała.

Enrico Dehnke: Smój so z mandźelskej rozsudźiłoj, dać swoje dźěći najprjedy do serbskeje pěstowarnje w Budyšinje. Namaj je so lubiło, zo wone hrajkajo serbšćinu wuknu. Swoje znajomosće móža nětko dopokazać. Gymnazij skići přewšo dobre móžnosće, serbšćinu, němčinu a dalše rěče nawuknyć a sej wulku wědu w dalšich předmjetach přiswojić. To njech mnozy na tajkim dnju nazhonja.

Celine Sauer: Sym šulerka 10. lětnika. Mam tajki dźeń za wažny. Wšako móžemy jako šulerjo jónu pohladnyć do poskitkow, kotrež hewak sami njewužiwamy. Mam hudźbu wosebje rady a hraju w orchestrje na ukuleli. Na wodźenjach po šuli sym zwěsćiła, kelko zajima maja ludźo za naš gymnazij.

Zapósłane (07.11.19)

štwórtk, 07. nowembera 2019 spisane wot:

Bernd Pittkunings z Choćebuza rozmysluje wo pseudo-runoprawnosći:

Měšćanosta Prahi je wot lońšeho Zdeněk­ Hřib, čłon Piratow. Kaž Beno Bělk 25. oktobra w Serbskim rozhłosu informowaše, zasadźeja so někotři ze strony Piratow za to, při mjenach čěskich holcow a žonow kóncowku „ová“ wotstronić, dokelž maja ju za diskriminowacu.

Zapósłane (06.11.19)

srjeda, 06. nowembera 2019 spisane wot:

Julian Nyča z Budyšina wupraja so nastupajo „240“ wotbagrowanych wsow:

Njedawno čitach w kónctydźenskej přiłoze Serbskich Nowin, zo je brunica w zašłych 110 lětach hižo nimale 240 (!) serbskich wsow wuraděrowała. Dźensa najskerje nichtó na tym njedwěluje, zo njeje brunicowa industrija Łužičanam (a připućowarjam) jeničce dźěło skićiła, ale zdobom łužiskej krajinje a wosebje serbskemu ludej wulke, zdźěla njenarujomne škody načiniła. Na to dyrbimy – byrnjež so doba nětko nadźijomnje nachilała – přeco zaso skedźbnjeć, ale prošu z korektnymi ličbami.

Zapósłane (04.11.19)

póndźela, 04. nowembera 2019 spisane wot:

Torsten Schieber z Berlina rozprawja wo njedawnym koncerće składnostnje 65. narodnin serbskeho komponista Jura­ Mětška w domje Villa Elisabeth w centrumje zwjazkoweje stolicy:

Bjez zawodnych słowow pokazachu na spočatku koncerta dokumentaciju „Gesta, přidych, kosmos“ Romana Per­naka a Martina Zawadzkeho z lěta 2018. Akustika žurle njebě najlěpša, zo móhł přihladowar woprawdźe kóžde słowo rozumić. Juro Mětšk dowola přihladowarjam w filmje rědki dohlad do swojeho ma­terielneho a widźomneho zakótwjenja: dźěłowu stwu, kuchnju, row staršeju, w ćahu, při nahrawanjach w Choćebuskim hudźbnym studiju. Štóž pak bě so nadźijał, zo dóstanje dohlad do filozofisko-hudźbneho duchowneho swěta Jura Mětška, bu přesłapjeny. Tak pokaza so spłóšiwosć Mětška, recipientow znaj­mjeń­ša zdźěla abo łahodnje sobu zapřijeć.

Zapósłane (01.11.19)

pjatk, 01. nowembera 2019 spisane wot:

Ludwig Zahrodnik z Jaseńcy rozmysluje wo zachodnosći a wožiwjenju:

Je nazyma, złota nazyma, čas kermušow. Je to tež čas dźakprajenja za bohate žně na polu, na zahrodźe a w zahrodce. Lětsa smy znowa přewšo krasne lěćo dožiwili. Dźěći a dowolnicy mějachu swoje wjeselo. Ratarjo, rybarjo a mnozy dalši pak su pod horcotu a suchotu ćerpjeli. Mjeztym mějachmy płódny dešć. Zemja je so napiła a nam we winowcu samo bohate žně hribow wobradźiła.

„To pola SLA samoho lěpje njewidźiš!“

wutora, 01. oktobera 2019 spisane wot:

Prapremjera oratorija Měrćina Weclicha a Madleny Nasticcyneje „Hrodźišćo“ je minjenu sobotu wopytowarjow w Chróšćanskej wjacezaměrowej hali „Jednota“ zahoriła. Bosćan Nawka je so po předstajenju někotrych hosći za jich prěnim zaćišćom woprašał.

Kristin Belkotowa z Hózka: Oratorij bě jara hnujacy a je mje woprawdźe zahorił! Sym přewšo wjesoła, zo ma naša młodźina tajke móžnosće, so zhromadnje z profijemi wuspytać a sej snano to a tamne wot nich wothladać. Bě pytnyć, kelko dźěła za wšěm tči. Připóznaće a wulki dźak za wuběrny wukon!

Ambrož Handrik ze Serbskich Pazlic: Mi je so jara lubiło. Hudźbnje bě twórba cyle hinaša, hač sym ju wočakował. Słyšiš-li titul „Hrodźišćo“, dźě najprjedy raz na někajku starodawnu podawiznu mys­liš. Ćim bóle překwapił je mje chětro načasny raz oratorija z nowymi, za Łužicu skerje njetypiskimi instrumentami. Fujara je přiwšěm mjenowany tra­dicionalny charakter podšmórnyła. Rejwarjo su sceny wizuelnje skulojćili, štož je čas spěšnišo zańć dało.

Zapósłane (27.09.19)

pjatk, 27. septembera 2019 spisane wot:

Bernadeta Göthowa z Wolfena piše:

Minjenu sobotu dožiwichmy w Budyšinje zajimawu prapremjeru „Wosrjedź nocy“ – balet jimaceho razu! Njeje to jenož balet na česć Marje Grólmusec, ale wjele wjac płonin wopřijacy. Balet to wo čłowjeskosći w nječłowjeskim času, wo nadźiji, wo zahubje, wo myslach w ćmě.

Wulkotny libreto Wilfrieda Buchholza pohnuwa k rozmyslowanju. Serbskemu ludowemu ansamblej je so jónkrótna produkcija wuběrnje radźiła. Wuzběhnyć nochcyła jenož putacych rejowarjow baleta­ w zajimawej choreografiji Mije Facchinelli,­ kóždy jednotliwc cyłka je k poradźenej twórbje přinošował.

Zapósłane (26.09.19)

štwórtk, 26. septembera 2019 spisane wot:

Měrćin Korjenk ze Sernjan poćahuje so w swojim dopisu pod nadpismom „Hdy a hdźe hišće serbsce rěčeć a pisać?“ w Serbskich Nowinach wozjewjenymaj rozmyslowanju Tomaša Bjeńša „Wopačna zdwórliwosć“ a přinoškej „Serbskosć ma wostać“ z 20. septembra a podawa swoje mysle:

Serbski lud je přistojny, přećelny, fairny a wě, što so słuša. Je-li w bliskosći jedyn, kiž serbšćinu njewobknježi, dyrbimy tola, zo jeho njeranimy, němsce rěčeć. Wón chce wšak tež něšto zrozumić. Kóždy Serb dźě němsce móže. To słyšu husto wot jednotliwcow. Ale smy sej tež toho wědomi, što sebi samym a našim potomnikam z tym načinimy? Serbšćina so na tajke wašnje a myslenje pozhubja.

W kotrej wsy je serbšćina hišće wobchadna rěč? Ličba serbšćinu nałožowacych so dźeń a bóle pomjeńša. A što potom? Bydlimy, kaž so praji, w dwurěčnym teritoriju, hdźež stej serbska a němska rěč runohódnej.

Serbski sejm so měsačnje schadźuje

srjeda, 25. septembera 2019 spisane wot:

Frankfurt nad Mohanom (ML/SN). „Tohodla maja woni nětko parlament – Serbja we Łužicy, tón Serbski sejm. Reportaža wo ludźoch, kotřiž nochcedźa swoju domiznu wopušćić, ale ju tworić. Swójski parlament za mjeńšinu. Serbski sejm je nowy – wo nim so wadźa.“ Pod nad­pismom „Woni sahaja za mocu“ pisa David­ Kreuz w měsačnym ewangelskim magacinje „chrismon“ wo skutkowanju a problemach Serbskeho sejma.

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND