Za wjace dožiwjenjow

štwórtk, 13. awgusta 2015 spisane wot:

Nowa hóstna kartka poskića mnohe wolóženja a lěpšiny w jězorinje

Dowol we łužiskej jězorinje ma so hosćom a tudyšim wobydlerjam hišće powabliwiši a přijomniši sčinić. Wosebje swójby dyrbjeli wjac lěpšinow wužiwać směć. Z tak mjenowanej jězorinowej kartku hodźi so w přichodźe lutować. Prěni nakład 5 000 tajkich hóstnych kartkow wuda turistiski zwjazk Łužiska jězorina hromadźe z firmu Mein-Seenland.de Freudenberg /Woge ze Złeho Komorowa. Wobě předewzaći stej so dojednałoj, kartu zhromadnje zwičnić. Na njej je wjace hač 40 potuńšenych poskitkow a lěpšinow. „Wona je wobohaćenje za cyłu jězorinu a pomha nam, dowolowy region­ hišće zaměrnišo zwičnić. Dowol budźe za našich hosći tak hišće bohatši na dožiwjenja“, podšmórnje jednaćelka turistiskeho zwjazka Łužiska jězorina Kathrin Winkler.

Tu so 300 000 Emmow derje čuje

štwórtk, 13. awgusta 2015 spisane wot:

Na tychle słónčnych dnjach je tež wjele kolesowarjow podłu łužiskich hatow po pu­ću. Snano tež pola Tšěšojc (Groß Schacksdorf) we wokrjesu Sprjewja-Nysa. Tam wobhospodarja wot 1. januara 2013 Armin Kittner z Hóznicy (Petershain) haty něhdyšeho Picnjanskeho hat­nistwa. Wone swoje wodźizny wupru­wowa­nemu hornjołužiskemu rybarjej přenaja, zo njebychu dalšu škodu poćerpjeli. Z tychle hatow pochadźeja přewažnje karpy za zastaranje wulkoruma Choćebuza. Arminej Kittnerej to tehdy, jako wo přewzaću hatow jednaše, tež hišće wě­dome njebě. „Bych-li to wědźał, bych do 18 hatach z płoninu 91 hektarow jenož­ karpy sadźał,“ wón dźensa praji. Tak płuwaja jenož w někotrych hatach karpy a dalše družiny znateje domjaceje ryby. Wulki dźěl hatow wužiwa Kittner za plahowanje dorosta za swój hłowny zawod. W jednym pola Tšěšojc pak so nětko­ 300 000 tak mjenowanych Emmow derje čuje. To je nowa družina ryby, kotruž je Hózničan­ hromadźe z nižozemskim kolegu plahował. Emma rěka po Kittne­rowej třinaćelětnej dźowce wot kotre­jež so nan nadźija, zo jeho rjemjesło jónu přewozmje a dale powjedźe.

Wobydlerjo Delnjeho Wujězda, Manjowa a Tranjow so wjesela: Rjane haty w bliskosći wotućeja k nowemu žiwjenju. Zmóžniła je to Ramona Oppermann z błótowskeho Raduša. Wona wobhospodarja w personalnej uniji jako jednaćelka Picnjansku rybowu wikowansku towaršnosć a Błótowsku rybjacu tzwr. Wo swojim předchadniku we Wujězdźe Hansu-Jürgenje Michałku rěči wona jeno z česćownosću: „Wón měješe rybjace drustwo hišće w porjadku.“ Bohužel pak dyrbješe je strowotnych přičin dla spušćić. Jeho naslědnik njeje najebać wobšěrne inwesticije zdokonjał, rybarstwo na městnje atraktiwne sčinić. Zasadźowaše wjele pjenjez bjez wuskutka a w lěće 2013 dyrbješe insolwencu přizjewić.

Njeby-li so na třěše bawdy na Čornoboze dźěłało, by tam najwjetši měr knježił. Tola­ mužojo přimaja so gratu, wšako chcedźa­ wobnowjene domske na wjeršku łužiskeje hory klětu w nalěću zaso wotewrěć. Zarjadować chcedźa tam hosćenc z něhdźe 20 městnami a dalšej wjetšej rumnosći. Elmar Laduš z Wuježka bě loni ze swojej partnerku Angeliku Borrmann kiosk na horje wotewrěł a so hnydom jako­ přichodny stajny wobhospodarjer pola města Budyšina, kotremuž imobilija na Čornoboze słuša, přizjewił. „Mjeztym předleži mi zrěčenje wo wobhospodarjenju, kotrež chcu hišće podpisać“, 57lětny wobkruća.

Wo zamołwitosći hórnistwa

wutora, 11. awgusta 2015 spisane wot:

Zežołtnjena Sprjewja nětkole tež ludźi za mjezami Łužicy zaběra. Před něšto měsacami je ze sulfatom nadměru poćežena woda Frankfurt nad Wódru docpěła. Wot julija wadźa so tamniše wodowe zawody z Łužiskej a srjedźoněmskej towaršnosću hórnistwoweho zarjadnistwa (LMBV) wo tym, w kotrej měrje wuskutkuja so brunicowe jamy na ze Sprjewje zdobywanu pitnu wodu.

Müllrose (SN/JaW). Powěsćowy magacin Der Spiegel je wotkrył, zo LMBV po­zdatnje hižo wjacore měsacy posudk wo zanjerodźenju wody Sprjewje ze sulfatom před zjawnosću chowa.

Studija wobsahuje brizantne wuprajenja k zamołwitosći brunicoweho hórnistwa za poćeženje wody Sprjewje ze sulfatom. Wjac hač połojcu wšěch zapiskow nadměrneho poćeženja ze sulfatom připisuja awtorojo studije wuskutkam wudobywanja brunicy a wobhospodarjenju milinarnjow we Łužicy. Dalše 30 procentow nastawa při saněrowanju starych wuhlowych jamow přez statny zawod LMBV. Zbytk ma přirodne zjawy za při­činu, kaž w posudku rěka.

Chcedźa wjac hač jenož protest

štwórtk, 06. awgusta 2015 spisane wot:

Mjeztym hižo pjaty raz wotměwa so wot wčerawšeho wječora hač do njedźele w braniborskim Gósćerazu (Groß Gastro­se) pola Gubina łužiski klimowy camp. Kaž w minjenych campach dźe tam wo brunicu.

Gósćeraz (SN/JK). Wčera wječor je wjesny předstejićel Gósćeraza Wilfried Buder zahajił 5. łužiski klimowy camp. Hižo wot popołdnja přichadźachu tam zajimcy, kotřiž chcedźa so hač do njedźele zaběrać z brunicowym hórnistwom a móžnymi alternatiwami zmilinjenja brunicy. Wobdźělnicy z cyłeje Němskeje a europskeho wukraja rozjimuja na dźěłarničkach, ekskursijach a z protestnymi akcijemi wšitke campy přesahowacu temu brunica, alternatiwnymi energijemi a trěbnu strukturnu změnu we Łužicy.

Štyrnaće lět wobhosdarja Heidi John z pilnymi a swěrnymi přistajenymi hosćenc na Butrowej horje. Mnozy tónle přewšo woblubowany lokal na najwyšim městnje Biskopic – 365 metrow wysoko – znaja. Wšako su tam tež hižo młode serbske pory kaž z Chrósćic kwasowali a sej serbsku narodnu jědź, kotruž je jim domjacy kuchar nawarił, zesłodźeć dali. Krasny wuhlad maš při jasnym wjedrje z 21 metrow wysokeje wěže do kraja. Za to wšak dyrbiš zastup płaćić.

Wosy myla zasłuženy wotpočink

srjeda, 05. awgusta 2015 spisane wot:

Najebać rjane słónčne dny njemóže

někotryžkuli swój popołdniši kofej wonka na terasy woměrje wupić. Wosy, w dotal njeznatym mnóstwje, ludźi myla a wobćežuja. Wina je wjedro.

Budyšin (SN/JK). „Naša firma wobsteji hižo 15 lět, ale tak zlě kaž lětsa z wosami hišće ženje njebě“, praji sobudźěłaćerka Budyskeje Pjechec firmy za drjewoškit a zaničowanje škódnikow. Wšědnje wjacore razy nastajataj so šef a nachwilnje přistajeny na puć, zo byštaj potrjechenym pomhałoj wosace hnězda znješkódnić a ludźom měr a strowotu zaručić. Při tym njeje stajnje lochko, nastawace abo hižo natwarjene hnězdo znješkódnić. We wosebitym wobleku a w rukajcach, wuhotowanaj z chemikalijemi, bližitaj so mužej k hnězdu a je zrumujetaj. Kaž sobudźěłaćerka předewzaća praji, je dowolene, wosy při tym morić.

Ćopłe wjedro a wulka suchota stej wina na rozrosće wosacych wobstatkow. „Wosy su nětko wosebje aktiwne, dokelž mrěja jich kralowny, wosacy lud so rozpušća a zwostate dźěłaćerki podawaja so hłódne na puć za cyrobu“, rozłožuje Berthold Langenhorst z přirodoškitneho zwjazka Němskeje Nabu.

Kolesować po historiskej pódźe

wutora, 04. awgusta 2015 spisane wot:

Bluń (Jos/SN). Nowa kolesowanska šćežka nastawa při zwjazkowej dróze B 156 mjez Zabrodom a Blunjom w gmejnje Halštrowska Hola. Zdobom tam dalnodróhu ponowjeja. Tak budźe łužiska jězorina hišće atraktiwniša.

Zo nastawa nowa šćežka na historiskej pódźe, drje najmjenje z čakacych při twarskej ampli wě. Kolesowanski pućik bě něhdy jedna z najwažnišich železniskich čarow za hospodarstwo Łužicy. Mjez něhdyšej wuhlowej jamu Brigita a Blunjom běchu před wjac hač sto lětami železniski zwisk wutworili, zo móhli brunicu a wuhlo z briketownje do Blunja wozyć. Za natwar druheje Dubrawskeje milinarnje běše to jenički železniski zwisk, kotryž zmóžni transport twarskeho materiala a připrawow za milinarnju. Blunjanske dwórnišćo sta so tehdy z logistiskim srjedźišćom twara milinarnje. Wšako dźěłachu tam wosebje kmani a wuzwoleni železnicarjo.

Serbske knihowanja móžne njejsu

póndźela, 03. awgusta 2015 spisane wot:

Turistiski zwjazk Łužiska jězorina je z internetnym knihowanjom dowola přewšo spokojom. Z 49 registrowanych hotelow, pensijow a priwatnych wotnajerjow stwow móža zajimcy 45 online knihować.

Wojerecy (SN/mwe). W internetnym knihowanskim systemje namakaš přebywanišća wšěch kategorijow z cyłeje łužiskeje jězoriny wot Bjerwałdskeho hač k Złokomorowskemu jězorej. Na naprašowanje Serbskich Nowin, hač su tele poskitki nimo němskeje tež w serbskej a druhich rěčach knihujomne, Katja Wersch z marketinga turistiskeho zwjazka Łužiska jězorina zdźěli: „Serbska knihowanska čara njeeksistuje. W čěšćinje a jendźelšćinje je knihowanje móžne. Wězo dyrbimy wopisowanske teksty přebywanišćow w tutymaj rěčomaj poskićeć. Tu pak smy wot sobudźěłaćerjow přena­jerjow wotwisni.“

nawěšk

nowostki LND