Wjelelětny sportowy redaktor Měrćin Štrawba swjeći dźensa 75. narodniny. Bywši kolega w redakciji SN Marko Wjeńka so na zhromadny čas z nim dopomina:

Stare přisłowo praji: „Na wjacorych kwasach njemóžeš rejwać.“ Ja twjerdźu: Měrćin Štrawba to móžeše. Energiju, kotruž je při tym nałožował, jemu stajnje zawidźach. Prjedy hač so póndźelu rano w redakciji Serbskich Nowin zetkachmoj, słyšach jeho hižo rano zahe w serbskim rozhłosu. Tam rozprawješe ze swojim ­cyle swojoraznym sympatiskim hłosom, předewšěm pak na lóštne wašnje wo kónctydźenskich sportowych podawkach we Łužicy. Při tym złožowaše so z wulkeho dźěla na informacije, kotrež bě na sportnišćach w Ralbicach, Chrósćicach, Radworju a druhdźe sam nazběrał. Měrćin je za to prawidłownje cyłe kóncy tydźenja woprował.

Ze swojimaj krótkimaj, ale spěšnymaj nohomaj redakciju docpěwši dyrbješe Měrćin nětko to, štož bě słucharjam runje ertnje posrědkował, do pisomneje formy přinjesć. Časowy ćišć, kotryž při tym na njeho skutkowaše, bě hoberski.

Komponist a hudźbny wědomostnik Bernd Weinreich z Choćebuza swjeći dźensa 70. narodniny. W Złym Komorowje rodźeny dósta z pjeć lětami wukubłanje na klawěrje, pozdźišo na wiolinje a wioli. Jako šuler je wón w komornohudźbnych skupinach a ansamblach sobu skutkował. W starobje 14 lět hižo přiswoji sej wobšěrnu wědu w komponowanju. Wosomnaćelětny skomponowa za chowancow Złokomorowskeje hudźbneje šule prěnju twórbu za smyčkowy kwartet. Na Martina Lutherowej uniwersiće Halle/Wittenberg je wón 1973 studij jako diplomowy hudźbny wědomostnik wuspěšnje zakónčił.

Dosć ćežke nadawki zmištrować měł

štwórtk, 24. meje 2018 spisane wot:

W Pančicach-Kukowje swjeći dźensa ně­hdyši wučer, njesebičny dźěłaćer na dobro serbskeho ludu a bywši předsyda Domowiny Jakub Brankačk dźewjećdźesaćiny. Wosobinsce zeznach jeho w prěnimaj lětomaj jako chowanc Budyskeho Serbskeho gymnazija. Wot lěta 1952 kubłaše wón na Serbskej rozšěrjenej wyšej šuli a po politiskim přewróće hač do 1993 na Budyskim Serbskim gymnaziju sta šulerjow. Angažowany wučer serbšćiny běše mnohim z přikładom.

Jako wuměnkar sej nowe powołanje wuzwolił

štwórtk, 29. měrca 2018 spisane wot:

Jutře swjeći Marko Grojlich z Bukec sydomdźesaćiny. Hižo dołho bydli wón z mandźelskej w narańšej serbskej cyrkwinej wsy, „kotraž najdale do Serbow widźi“ a kotrejež „wěža radostnje k njebjeskej módrinje hlada kaž zróstna, słónčka wjesoła jědla“ (Jan Radyserb-Wjela). Tam je so 30. měrca 1948 narodźił, tam je wotrostł. A snadź je tale Bukečanska wosebitosć k tomu wjedła, zo Marko Grojlich do wšěch dalin Serbow hlada a nic jeno z wobmjezowanym widom kaž někotryžkuli druhi w Serbach. Znaju jeho tež jako radostneho, słónčka wjesołeho čłowjeka, kiž rady žortuje, kiž pak móže tež chětro wjedrować, hdyž so nad něčim rozhněwa.

Lawreat Myta Ćišinskeho, literat, basnik, přełožowar, wučer, předsyda Maśicy Serbskeje a hišće druhe – to wšo je Měto Pernak, kiž ma wulke zasłužby. Wone maja so wuchwalować a hódnoćić, a to je jara derje!

Ja pak chcu k jeho jutřišim wosomdźesaćinam něšto na nim chwalić, štož jeho předewšěm wuznamjenja. Wón je jara dobry čłowjek a woprawdźity přećel. Je wěriwy křesćan, njejsym pak ženje wot njeho nabožne frazy słyšał. Wón swoju wěru cyle konkretnje praktikuje: je přichileny, přećelny, dobroćiwy.

Ze swojej maćerju je do zapadneho Berlina šoł, ale njeje so ženje stał z antikomunistom. A to woprawdźe njeje samozrozumliwe. Přičiny by měł so z tajkim stać, ale jeho čłowjeske kajkosće njejsu to dowolili – a jeho lubosć k serbskemu, přede­wšěm k swojej delnjoserbskej domiznje.

Za Serbami so dźensa hišće praša

pjatk, 26. januara 2018 spisane wot:

Serbja maja bohudźak wjele wěrnych přećelow. Jedyn z nich je dr. Hans Modrow, a wón swjeći jutře, 27. wulkeho róžka, dźewjećdźesaćiny.

Hans Modrow, předposledni ministerski prezident NDR, narodźi so w dźensnišej Pólskej a dožiwi kaž wulki dźěl jeho generacije typiski žiwjenski puć: wójnsku jatbu, antifašistiske lěhwo, politisku karjeru a wopyt stronskich šulow. Njedźiwajo na to bě wón atypiski wysoki funkcionar. Nazymu 1973 pósła jeho strona SED jako 1. sekretara wobwodneho wjednistwa do Drježdźan. Naslědnik Wernera Krolikowskeho pak njezaćahny do wile předchadnika, ale do normalneho wysokodomu. Nowy to signal!

Sym Hansa Modrowa bórze po tym wosobinsce zeznał. Zhoniwši, zo sym serbski žurnalist, prašeše so mje za žiwjenjom Serbow. To je hač do dźensnišeho tak, hdyž so w Berlinje zetkamoj. Modrow je sej spěšnje wjele wosobinskich přećelow mjez Serbami zdobył, hač spisowaćela Jurja Brězana abo Hórčanskeho wjesnjanostu Franca Młynka.

Dźensa swjeći jedyn z najwuznamnišich wuměłcow Němskeje – moler, grafikar a rězbar Georg Baselitz wosomdźesaćiny. Minjenu wutoru je sćelak telewizije BR połdrahodźinski film „Georg Baselitz – Ein deutscher Maler“ składnostnje jeho jubilejnych narodnin wusyłał. Swětoznaty je wón nic naposledk přez swoje „na hłowje stejace“ wobrazy.

Jeho markantny hłós je jeho znateho sčinił, jeho wuprajenje „Waldemar, Waldemar“! sławneho na přeco. Jako reporter bě Heinz-Florian Oertel wobydlerjow NDR nimale štyrceći lět přewodźał. Jeho na fakty bohate reportaže z olympiskich hrow abo koparskich swětowych mišterstwow su legendarne. Dźensa swjeći wón doma w Berlinje 90. narodniny, byrnjež jemu minjene dny infekta dla hłós za­prajił. Wulka party žana njebudźe. Mandźelska Hannelore škita swojeho muža před rozbudźenosću a přećemi za interviewom. 60 lět so wonaj hižo znajetaj. „Chcemy nětko měr měć! Chcu, zo budźe wón 95“, wona rjekny. Wobaj dopomi­nataj so na stary ritual, zo byštaj dračowany hłós muža šonowałoj: „Jónu nygać rěka haj, dwójce nygać ně.“

W Choćebuzu rodźeny bě wot lěta 1946 najprjedy jako dźiwadźelnik a re­žijny asistent w Choćebuskim dźiwadle angažowany,­ doniž njezabsolwowa 1948 wukubłanje na nowowučerja němčiny a sporta. Wot 1949 hač do 1991 dźěłaše w rozłosu NDR. Jeho prěnja reportaža bě ze Stadiona přećelstwa domizniskeho města.

Baćoński wosadny farar Gerat Wornar, bywši wjelelětny šefredaktor tydźenika Katolski Posoł, awtor a prěni lawreat Zejlerjoweho myta, swjeći dźensa pjećasydomdźesaćiny. Jubilar je 39 lět z jara woblubowanym duchownym w swojej prěnjej farskej wosadźe, w kotrejž bu 1978 do dušepastyrskeje słužby zapokazany.

Jubilar narodźi so 17. nowembra 1942 jako najmłódši z dźesać dźěći pobožnej žiwnosćerskej swójbje w Starej Cyhelnicy. Na Budyskej Serbskej wyšej šuli rozsudźi so za studij katolskeje teologije a bu 1968 w Drježdźanach na měšnika wuswjećeny. W domjacej Chróšćanskej cyrkwi swje­ćeše primicu. Jako kapłan słužeše najprjedy šěsć lět w Ralbicach, po tym dwě lěće w Chrósćicach a dalšej lěće w Kulowje. Zdobom bě w tym času młodźinski dekanatny dušepastyr, skutkowacy w zmysle nastorkow Druheho Vatikanskeho koncila.

Wjele lět rasowe hołbje a kokoše plahował

póndźela, 06. nowembera 2017 spisane wot:

Wjele ludźi je zawčerawšim w Serbskich Pazlicach Janej Kralej k wosomdźesaćinam gratulowało. Jubilar narodźi so tam 4. nowembra 1937. Wosrjedź wsy, hdźež mějachu hižo wot lěta 1844 korčmu, wot­rosće wón ze staršimaj sotromaj a třomi młódšimi bratrami. Za čas Druheje swětoweje wójny 1943 zastupi w Njebjel­čicach do šule. Jenož mało ludźi załoži tehdy wječor na piwko do Kralec korčmy. Přiwšěm by mjeztym šulski hólčec rady zhonił, što mějachu sej tam starši mužojo za piwowym blidom powědać. Připosłuchać pak njesmědźeše. Hižo jako hólčec bu do ćežkeho ratarskeho dźěła sobu zapřehnjeny a dyrbješe so na 18hektarskim kuble z dwěmaj konjomaj sobu gratu přimać. 1951 wón šulu wuchodźi a dyrbješe najprjedy dwě lěće w domjacym ratarstwje staršimaj k rukomaj być.

nawěšk