W Čěskej na ekskursiji byli

štwórtk, 06. oktobera 2016 spisane wot:

Kóžde lěto přewjeduje Zwjazk serbskich rjemjeslnikow a předewzaćelow wjace- dnjowsku ekskursiju, zo bychmy so z hospodarskimi naležnosćemi w cuzbje kaž tež z tamnišej kulturu zeznajomili. Lětsa přebywachmy w susodnej Čěskej. Prjedy hač so prawje na puć nastajichmy, gratulowachmy w Radworju swojemu čłonej Tomašej Rječce k 60ćinam.

Naša prěnja stacija bě Liberec. Tam pozastachmy při knihowni, kotraž steji na městnje něhdyšeje židowskeje synagogi. Swojim 20 000 čitarjam poskića knihownja milion knihow. Wšědnje wopytuje tónle dom něhdźe tysac ludźi. Na lěwym boku je mała synagoga zarjadowana, słužaca židowskej wosadźe. Zajimawa je tež Liberecska radnica, kopija Wienskeje radnicy. Rozdźěl wšak je, zo ma jeničce tři wěže, Wienska pak pjeć.

Popołdnju docpěchmy Prahu a wiki „For Arch“. Na nich so tež serbska firma předstaja, a to na zhromadnym stejnišću Drježdźanskeje rjemjeslniskeje komory. Dalše firmy běchu z Lipska, Kulowa a Biskopic. Na Saksko-čěskim forumje spó­znachmy, zo maja čěscy předewzaćeljo podobne problemy kaž my łužiscy, na přikład pobrachowacy dorost.

Přećeljo a swójbni kał tołkali

wutora, 04. oktobera 2016 spisane wot:

Spočatk winowca je čas, hdyž ludźo kruš­wy, jabłuka a winowe kiće šćipaja, hdyž morchej a běrny do pincy chowaja a kał předźěłuja. Módry a běły kał drje so zdźěla tež składuje, ale wulki dźěl běłeho kała předźěłuje so nazymu na kisykał. Čas mojeho dźěćatstwa běštej w zymje kisykał k wobjedu a kisała kórka k wječeri nimale jeničkej zeleninowej přiłoze. Zo je kisykał strowy, je dawno znate. Byrnjež sej dźensa kóždy kisykał we wobchodźe za poměrnje mało pjenjez kupić móhł, je w minjenym času samozhotowjenje kisykała w domjacnosćach přiběrało.

Tola hišće rjeńšo hač něhdźe doma w swojej kuchni je tołkanje kała we wjetšej zhromadnosći. To je Florian Rynč hižo před lětami spóznał. Tuž je tež minjenu sobotu znatych a přećelow k sebi na dwór přeprosył, zo bychu kał při lóštnej bjesadźe do keramikowych horncow tołkali. Ličba tych, kotřiž so spočatk oktobra w Rynčec ně­hdyšej bróžni zetkawaja, lěto wob lěto přiběra. Lětsa bě jich 28 ludźi.­ Što dyrbja woni sobu přinjesć? Swójbje abo potrjebje wotpowědowacy hornc, dobru naladu a pjenjezy za snadny obolus.­

Rjanu bjesadu pěstowali

štwórtk, 29. septembera 2016 spisane wot:

Nimale dwaceći Serbow zetka so zawčerawšim na mjeztym třeće serbske blido w Lipsku. Nimo dorosćenych witachu samo někotre dźěći w hosćencu „Café Grundmann“. Tónraz wuhladachu za blidom tež někotre nowe wobliča. Po tym zo bě so kóždy předstajił, móžachu so młodźi a starši we wosobinskich rozmołwach tróšku bliže zeznać abo prosće zaso jónu mjez sobu pobachtać.

Tež Sofija Lešawic jako sobuiniciatorka serbskeho blida bě z wothłosom přewšo spokojom. W februaru bě wona zhromadnje z Bibianu Bartec prěnje tajke zarjadowanje organizowała, w meji druhe, a to popołdnju. Tak chcychu wosebje swójby z dźěćimi narěčeć. Wutoru bě potajkim zaso wječorna zabawa.

Přichodne serbske blido planuja składnostnje 300. róčnicy studentskeho towarstwa Sorabija, kotruž swjeća Lipšćanscy Serbja 10. decembra po ekumeniskich kemšach w hosćencu „Ring Cafe“. Tam móža so potom zajimcy z tudyšimi studentami a něhdyšimi čłonami Sora­bije rozmołwjeć. Sofija Lešawic

Putnica z wotewrjenym widom

wutora, 27. septembera 2016 spisane wot:

Kłobuk přećiwo słóncu a wětrej na hłowje, nachribjetnik, kiž prawje na bjedromaj sedźi, lochku drastu woblečena a z posměwkom na wobliču – takle předstaji so njedawno Monika Gerdesowa, rozhłosowa žurnalistka z Chrósćic, w kruhu Budyskich­ seniorow katolskeje wosady. Domiznu sej z nohomaj wotkryć je jedyn z jeje zaměrow. Tak předstaji wona kartu Sakskeje a Saksko-Anhaltskeje, na kotrejž su stare Jakubowe puće zarysowane, wjeduce prěki přez Europu hač do španiskeho Santiaga de Compostela. Tam so zdawna row japoštoła Jakuba česćuje. Ale za nju kaž za mnohich druhich putnikow něhdy a dźensa woznamjenja krajinu pěši­ přeprěčić tohorunja změrowanje a zdobom rozmyslowanje wo žiwjenju a jeho zmysle.

Seniorojo SŠT w Pólskej byli

pjatk, 23. septembera 2016 spisane wot:

Při miłym septemberskim wjedrje po­dachu so wuměnkarjo SŠT na swoju dnjowsku kubłansku jězbu přez Běłu Wodu a Żary do Zieloneje Góry. Prěnje słowjanske sydlišćo bu tam pozdatnje w 10. lětstotku załožene. Měšćanske prawo bu jemu hakle 1323 spožčene. Zielona Góra je znata jako město wina. Prěnje pisomne­ naspomnjenje wo plahowanju wina pochadźa tam z lěta 1314.

Na spočatku wobhladachmy sej Palmowy dom, hdźež rostu mnohe eksotiske rostliny, předewšěm palmy. Z terasy na třěše škleńčaneho twarjenja mějachmy wulkotny wuhlad na panoramu města a na wokolinu.

Z młodym pólskim přewodnikom po­dachmy so do srjedźišća Zieloneje Góry. Nimo radnicy a dalšich historiskich twarjenjow wobhladachmy sej tam wot lěta 1746 do 1748 twarjenu tykowanu cyrkej, w kotrejž chowaja so mnohe drohoćinki. Konstrukcija Božeho domu dopomina na sławnu měrowu cyrkej w Świdnicy. Cyrkej bu, runje tak kaž konkatedrala swj. Jadwigi, dokładnje restawrowana.

Čěscy wučerjo na wopyće byli

wutora, 20. septembera 2016 spisane wot:

Składnostnje šulskeho jubileja, kotryž tele­ šulske lěto na Budyskej Serbskej zakładnej a wyšej šuli woswjeća, zetkachu so wučerjo wobeju kubłanišćow k wosebitemu pedagogiskemu dnjej. Za to běchu sej kolegow a koleginy partnerskeje šule z čěskeho Jabloneca přeprosyli. Rano chór zakładneje šule hosći w Serbskim šulskim a zetkawanskim centrumje z pěsnjemi wutrobnje witaše a sej z nimi tež zhromadnje zaspěwa.

Nawodnica wyšeje šule Borbora Krječmarjowa, jeje zastupjerka Bernadet Kralowa kaž tež zastupowaca nawodnica zakładneje­ šule Andrea Recowa hosći tohorunja witachu a přeprosychu jich na wuchodźowanje po kubłanišćomaj. Tak zeznajomichu so čěscy kolegojo z twarjenjom horta, ze sportowej halu, internatom, někotrymi rumnosćemi zakładneje šule, z awlu, jědźernju a poschodom wyšeje­ šule.

Wot wobornikow tójšto nawuknyli

pjatk, 16. septembera 2016 spisane wot:

Wjace hač 100 wopytowarjow – mjez nimi tójšto dźěći – přichwata minjenu sobotu do gratownje Dźěžnikečanskeje dobrowólneje wohnjoweje wobory na dźeń wotewrjenych duri. W chłódnej garaži poskićachu tykanc a kofej kaž tež dalše napoje. Pozdźišo sydachu tež pražene kołbaski. Njepobrachowaše samo mopedist z připowěšakom, z kotrehož wón dźesać družin lodu poskićeše. Dźěći móžachu so na skakanskim hrodźe zabawjeć a za dołhim blidom sedźo molować a paslić. Wjesnjan Benno Jacob z Lipšćanskeje wohnjowoborneje centrale je zwučowanje młodźinskeje wobory z wosom młodostnymi zajimawje moderěrował. Po alarmowanju přismalichu woni do gratownje, zdrasćichu so, wukładźechu hadźicy, přizamknychu je hydrantej a podusychu­ woheń z třomi sykawami. Wšitko z prawymi komandami zmištrowachu. Přiklesk přitomnych běše jim zasłuženy­ dźak.

Wjace hač 120 młodostnych je so zawčerawšim na wulěće serbskeje dekanatneje młodźiny do Sakskeje Šwicy wobdźěliło. Po tym zo běchu na njedźelnej Božej mši w serbskich wosadach šulerjow 9. lětnika do kruha wosadneje młodźiny přiwzali, zetkachu so wšitcy wobdźělnicy po wobjedźe w Chrósćicach. Busaj a transporteraj dowjezechu jich do Bad Schandauwa. Tam rozdźěli so syła do dweju skupin. Jedna padlowaše z gumijowymi čołmami za dźesaćoch do Wehlena. Tamni začuwachu spěšnosć tak mjenowaneho speed-čołma na połhodźinskej jězbje po Łobju­. Někotři z čołmikowarjow horceho słónčneho wjedra dla do Łobja skočichu­ a so wochłódnichu. Po dwěmaj hodźinomaj wšitke čołmiki cil we Wehlenje docpěchu.

Po kanalach parka čołmikowali

wutora, 06. septembera 2016 spisane wot:

Domowinska skupina Pančicy-Kukow ze swojimi něhdźe 90 čłonami słuša k najaktiwnišim w župje „Michał Hórnik“ kaž tež w cyłym třěšnym zwjazku. Hibićiwe předsydstwo organizuje tež zajimawe a kubłansce hódne wulěty, kaž minjenu sobotu do Delnjeje Łužicy. 40 Domowinjanow poda so na ekskursiju do Choćebuza a do tamnišeho Wjercha Pückleroweho parka. Prěnja stacija bě Serbski dom, před 25 lětami w metropoli Delnjeje Łužicy wotewrjeny. W nim je sydło delnjołužiskeje župy Domowiny, kotraž wopřijima 40 skupin a 22 towarstwow z dohromady něhdźe 2 300 čłonami. Dale su tam zaměstnjene wotnožce Załožby za serbski lud a Serbskeho inistituta, kulturna informacija Lodka a biblioteka. Institutnik Marcin Szczepański witaše wulětnikarjow, kotřiž sej w sydarni tež wustajeńcu z historiskimi fotami wo serbskich tradicijach w Kokrjowje (Kackrow) a dalšich wsach bywšeho Choćebuskeho wo­krjesa wobhladachu.

Pod Mnišoncom koncertowali

pjatk, 02. septembera 2016 spisane wot:

Něhdźe 80 wopytowarjow nóžkowaše tydźenja po sewjernej skłoninje Małeho Pichowa hač k najwyšemu statokej Čornych Noslic na koncert pod hołym njebjom. Tradiciju, kotraž nasta na iniciatiwu skupiny seniorow, haja tam hižo 24 lět. Koncert wotměwa so zdźěla na dworje Juršec swójby kaž tež na pólnym pućiku, wjeducym na Mnišonc.

Wuhotowarjej koncerta běštej tež lětsa zaso Hornjohórčanske muske spěwne towarstwo a pozawnowy chór ewangelskeje wosady z Budestec. Ćělesy zanošowa­štej domizniske pěsnje, narodninske kaž tež znate zabawne title wokalneje sku­piny Comedian Harmonists z 1930tych lět. Pozawnisća zawjeselichu připosłuchowarjow z cyrkwinskimi melodijemi. Nawjedowałoj staj cyłkaj Marika Matthes-Hartmannowa, kotraž bydli nětko sto kilometrow zdalena w Rudnych horinach, a Udo Golbs z Budestec. Moderaciju přewza šefowka skupiny seniorow Hildegard Renner. Wopytowarjow posłužowachu žony a holcy z rybičkowymi całtami. Hosćo dźakowachu so za połdrahodźinski koncert z wutrobnym přikleskom a pjenježnymi darami. Helmut Gros

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND