Hanspeter Benad, sportowy reporter z Budyšina, je jako wudawaćel časopisa „Dohlady a wuhlady“ znaty. Poprawom wšak chcyše jón jenož­ jónu wudać, mjeztym je jich wosom. Kilian Hrjehor je so z nim rozmołwjał.

Njedawno je Waš sportowy časopis ,,Dohlady a wuhlady“ 8. raz wušoł. Powěda so, zo bě jenož jedne planowane a zo sće po 5. wudaću doskónčnje přestać chcył?

H. Benad: To trjechi, ale wjele mojich swěrnych čitarjow je mje prosyło dale činić. A tak běch motiwowany.

We Wašej brošurce jewi so tójšto inter­viewow z prominentnymi koparjemi, sudnikami abo sportowymi reporterami. Ale tež znaći sportowcy z Hornjeje Łužicy so słowa jimaja. Móžeće někotrych serbskich sportowčow a sportowcow mjenować?

H. Benad: Nadźijomnje nikoho nje­zabudu. Frank Ričel, Józef Šwon, Bjarnat Deleńk, Janika Dreßlerowa, Tomaš Henčl, Tom Henčl a Jan Hrjehor su tam k słowu přišli.

Kelko interviewow sće donětka zestajał, a što běchu wjerški?