Awtor dźensa

Jan Hrjehor

Sym pjeć dnjow w conje FC Hansy Rostock, a to jako přiwisnik Dynama Drježdźany – konstelacija to kaž dynamit! Njepřeradźu pak so, ničo na to njepokazuje, zo sym fan čorno-žołtych. A to je tež lěpje tak. Njetraje mjenujcy dołho, a wuhladam na hrajkanišću swójbu: šikwanu žonu a zbožowne dźěći. Na prawym nadłochću nana-plěchača pak widźu wulki tattoo, kotryž pokazuje na fana FCH. Njemóžu pak přiwisnika do praweho lěhwa přirjadować. Pola FC Hansy maja mjenujcy tři fanowe skupiny. Normalny přiwisk, skupinu ultrafanow a k tomu hišće wulku črjódu hooliganow. Cyły čas swójbu wobkedźbuju a prašam so, što budźe pozdźišo ze zbožownych dźěći, hdyž snano raz zhonja, zo je nan ultrafan FC Hansy Rostock abo samo hooligan?

Awtor dźensa

Toni Ryćer

„Nimam chwile!“ To ča­sto­ słyšu, hdyž rěčimy mjez kolegami, znatymi abo tež swójbnymi wo terminach. Ale lepju so tež sam hustodosć z tajkej wotmołwu.

Wězo je žiwjenje połne dźěła, zawja­zanosćow abo aktiwitow w swobodnym času. Runje tu pak mamy hoberske mnóstwo móžnosćow, wobmjezowane zdźěla jenož financielnych wuměnjenjow dla. Druhdy pak dyrbimy so tež z njeluboznym a dlěje trajacym dźěłom zaběrać. Posledni raz sym lětsa trawu sykł, a hižo čaka spadane lisćo na zrumowanje. Tajke dźěła bych sej rady zalutował, dokelž za nje poprawom woprawdźe chwile nimam. Najskerje pak njejsym jenički, kiž kóžde lěto nazymu tak mysli, tež hdyž pohib na čerstwym powětře nikomu nješkodźi. Nimo toho móžeš při tajkich stupidnych zaběrach wo tym abo tamnym rozmyslować, na přikład wo zańdźenym lěće.

Awtor dźensa

Tomaš Faska

Maš němske słowa, kotrež su w serbšćinje je­nake a runje tak pisane. Wosebje w zwěrin­stwje to husto mamy. Krokodil rěka tež w přełožku krokodil, tiger je tiger a salamander wězo salamander, byrnjež nam tu słownik tež přełožk wódna ješćelca poskićał. A runje tak je to pola pumy. Puma je tohorunja puma, hačrunjež sym tež hižo synonym hórski law nadešoł. A jemu so dźensa tu wěnuju, abo lěpje prajene jeho pomjenowanju, nic pumje jako zwěrjo. Nastork k tomu bě mi za­so raz historiski datum 27. winowca, ale 1974. W tym lěće wotmě so w Němskej swětowy pokal w kopańcy a zemrě w Herzogenaurachu blisko Nürnberga Rudolf Dassler. Potajkim nimale dokładnje před 45 lětami.

Mjeno Dassler mnohim zawěsće w prěnim wokomiku ničo njepraji. Dajće mi tuž dźensa skrótka njewšědnu stawizničku wo bratromaj powědać, kotrajž staj swětowe sportowe stawizny pilnje sobu pisałoj. A to, bjeztoho zo byštaj samaj wurjadnaj sportowcaj byłoj.

Awtorka dźensa Tereza WićazowaDźensa chcu sportowu kolumnu raz w hinašim zmysle wužiwać. W sportowych kruhach so hižo dlěje ze starosću wobkedźbuje, zo so dźěći a młodostni powšitkownje přez wužiwanje elektroniskich nastrojow mjenje po­hibuja hač před někotrymi lětami a lětdźesatkami. Dźěći a młodostni trjebaja pohib, zo by so jich wosobina harmonisce wuwiła. Što pak su nětko lěpšiny pohiba za dźěći a młodostnych? Přez pohib za­znawaja dźěći a młodostni swój wobswět diferencowanišo a hromadźa wšelakore nazhonjenja. Pohib podpěruje kognitiwne wuknjenje. Tak polěpša na přikład koncentraciju, přidatny informaciski přistup přez tak mjenowany pohibowy zmysł so wotewrě a předźěłanje informacijow so optiměruje. Pohib w sportowym zmysle móže wězo na jednym boku aktiwěrować, ma pak na tamnym boku tež změrowacu skutkownosć, přetož wottwarja stres. To strowotu a derjeměće podpěruje. Pohib je wuměnjenje za motoriske a strowe ćělne wuwiće.

Awtor dźensa

Jan Hrjehor

Awtorka dźensa Halena Jancyna

Dny póčnu krótše a zymniše być, wonka sportować so tomu abo tamnemu hižo tak prawje njecha. Nazymski čas pak je zdobom zazběh sezony za wolejbulistki. Prěni hrajny dźeń za mustwo Drježdźanskeho SC trenarja Alexandera Waibla skónči so sobotu z rezultatom 1:3 přećiwo SC Podstupimej.

Awtor dźensa

Clemens Šmit

Awtor dźensa

Jurij Bjeńš

„To móže zaso raz prawje napjata sezona być!“, słyšu nětko časćišo w Ralbičanskim Stadionje přećelstwa. Měnjena je w prěnim rjedźe 1. zwjazkowa koparska liga. RB Lipsk, Bayern Mnichow abo tola BVB? Tež ja móžu sej předstajić, zo Bayerojo lětsa přewulku wostudu njezměja.

Awtor dźensa

Křesćan Korjeńk

Musical ,,Quo vadis-dokal dźeš?“ drje su słowa, kotrež słušachu poslednje dny do wokabulara mnohich wobydlerjow kónčiny podłu Klóšterskeje wody. Wo wuspěchu tutoho projekta bu wšak hižo mnoho pisane – chwalo a připóznawajo. Wulka ličba wopytowarjow drje je argument sam za sebje. Někotryžkuli kasěrar sportoweho towarstwa by so nad telko přihladowarjemi zwjeselił. A k tomu hišće fairny, wustojny publikum. Sony su sony!

Awtor dźensa Ludwig Zahrodnik

Njech je mi dowolene, zo so w swojim dźensnišim komentarje spočatnje zasłužbnemu serbskemu sportowcej-běharjej wěnuju, kiž je před měsacomaj 85. narodniny swjećił. Dobry znaty mi njedawno praji: „Tón Jurij, tón běha a běha a běha. Myslu sej, bjez běhanja njemóže žiwy być.“ Haj, hdyž je čłowjek z 85 lětami hišće strowy a čiły, móže so zbožowny čuć. A hdyž so w tej starobje hišće­ na wubědźowanjach w běhanju wobdźěla, da je to něšto njewšědne.

We Wutołčicach, w Baćońskej wosadźe rodźeny Jurij Nuk je tajki fenomen. Kóžde lěto wobdźěla so wón na mnohich běhach po cyłej Łužicy, ale tež zwonka njeje a wobsadźa w swojej starobnej klasy zwjetša jedne z načolnych městnow.

Anzeige