Awtor dźensa Tomaš Faska

Jako pytach w swěto­dalokej syći za zajimawym jubilejom z poćahom k dźensnišemu datumej, wo kotrymž móhł po zwučenym wašnju za swoju kolumnu trochu dokładnišo slě­dźić, so mi to tónkróć pod sportowymi nastawkami njezešlachći. Pola wčerawšeho datuma pak storčich skónčnje we „Wikipediji“ pod nadpismom „sport“ na krótki zapis, kiž nablaku mój zajim zbudźi. Dnja 24. winowca 1901 je 63lětna wučerka Annie Taylor jako prěni čłowjek w drjewjanym sudźe wuspěšnje přez swěto­sławne Niagarske wodopady jěła. Njebě drje prěnja wosoba, kiž bě so na tutón žiwje­njastrašny pospyt zwažiła, ale prěnja, kotraž to přežiwi. Njejsym sej cyle wěsty, hač słuša tajka wólbernosć woprawdźe do rjadu sportowych podawkow, ale, hdyž ju pod tutej rubriku we wuznamnym digitalnym leksikonje mjenuja, da drje je we wěstej měrje naspomnjenjahódna.

Awtor dźensa Pětr Šołta

Wutrajnostny sport je dale a popularniši. Ultra-distancy su drje přeco hišće­ chětro eksotiske, ale tež wone maja dźeń a wjace přiwisnikow. W zašłych lětach stachu so na tym polu w kolesowanju tak mjenowane „selfsupported“-wubědźowanja jara woblubowane. Kak móžeće sej wubědźowanje „bjez přidatneje pomocy“ předstajić? Koleso­warjo podawaja so na tajkim na čary 1 000 do 4 000 kilometrow! Wšako dźe wo wutrajnosć. Wšitcy zhromadnje startuja, a čas běži. Wšojedne hač kolesuješ, abo sej na busowym zastanišću krótki spar popřeješ. Hakle, hdyž sy w cilu, so tež čas stopuje. Čara wot starta do cila je pak předpodata pak dyrbiš sej ju sam planować. Mjeztym maš zwjetša někotre kontrolne dypki, na kotrychž dóstanješ kołk do wubědźowanskeje knižki, a dale dźe. Tajke wubědźowanje sej wot kolesowarjow tójšto žada.

Awtor dźensa Měrko Korjeńk

Swój třeći dźěl stawiznow wolejbula na serbskich šulach započinam dźensa z wurězkami přinoškow nowiny Sächsische Zeitung. W decembru 1970 tam pisachu, zo wuhotowa rada wokrjesa Budyšin, wotdźěl ludowe kubłanje, za B-šulerjow (5. a 6. lětnik) wolejbulowy turněr šulow. Dobyła je Serbska PWŠ Budyšin z hrajerjemi M. Kowar, D. Nawka a M. Korjeńk, a to wot wosom startowacych šulow. W januarje 1971 wuhrachu druhi raz pokal Domowiny za samsnu starobnu skupinu w Budyšinje. Bjez poražki přesadźichu so wolejbulisća Dynama Mišno, tehdyšeho mištra NDR. Wurjadne 4. městno mjez wosom cyłkami zawěsćichu sej serbscy hólcy (hlej horjeka), kotřiž trenowachu a hrajachu za SWW Budyšin. A šěsć lět pozdźišo tworjachu woni zhromadnje z Borisom Dobrowolskim a Tomašom Fasku žro mustwa Jednoty Budyšin na NDR-mišterstwach młodźiny A w Ueckermündźe. Mišter sta so znowa Dynamo Mišno, a mjez wosom finalistami docpěchmy my Budyšenjo 7. městno.

Awtorka dźensa Tereza Wićazowa

Wone su za mustwowy sport njeparujomne, wšo­jedne hač za mjetańcu, basketbul, lodohokej, wolejbul abo kopańcu. Hrajerki a hrajerjo doběža sej z ličbu na trikoće na hrajnišćo.

Je zajimawe sej woznam ličbow sportowych družin wobhladać. Pohladajmy raz na někotre ličby w kopańcy, kotrež su wose­bje popularne a zdźěla prawe marki. Lubowarjo kopańcy hnydom wědźa, što resp. štó so za skrótšenku CR7 chowa. A štóž so hišće dokładnišo wuznawa, znaje­ tež matematisku formulu 1+8. A při tajkich formulach wostawajo wěmy, zo je 11×11=121. W kopańcy mamy wšelakore njewšědnosće ličbu na trikoće nastupajo. Zwjetša tči za tym pak kuriozna pak chutna stawizna. Najznaćiši přikład za na­makanje ličby z pomocu matematiskeje formule je Iván Zamorano. Wón dyrbješe 1997 „swoju“ 9 Cristianej Ronaldej přewostajić. Na to rozsudźi so Chilčan za ličbu 18 a staji mjez ličbje znamješko +, z čimž je matematisce zaso swoju 9 měł.

Awtor dźensa Clemens Šmit

„Wjele zda so njemóžne ...“, spěwaše Józef Brězan na serbskej pop-operje, kotraž měješe zašły pjatk swoju premjeru w Chróšćanskej „Jednoće“. Tak pesimistiske, kaž tele linki na prěni­ pohlad tež klinča – pohladam-li do Ser­bow –, sym přeco zaso zadźiwany, što wšitko je pola nas móžno! A to nic jenož­ na polu sporta, mnohe wěcy samo paralelnje. Chróšćan Józef Donat na přikład je wčera tohorunja na pop-operje wustupił. Do toho pak je hišće za SJ Chrósćicy II přećiwo Wojerecam kopački šnó­ro­wał a tam, kaž so za nadběhowarja słuša, tež wrota třělił. Chróšćenjo dobychu hru ze 4:0. Palc horje!

Awtor dźensa Michał Nuk

Lěćna přestawka je nimo, sportowe sezony zaso­ startuja respektiwnje du do poslednjeje horceje fazy před zymu. Za Budyskich kolesowarjow je spočatk septembra stajnje rjane dožiwjenje a mjeztym hižo tradicija, wobdźělić so na čěskim wubědźowanju Tour de Zeleňák, kotrež wjedźe wot Rumburka stajnje horje a dele po Šluknovskim wuběžku. Lětsa je so za Budyšanow wosebje wudaniło, dokelž docpěchu jedne cyłkowne dobyće a jedne druhe městno w starobnej klasy w sylnje wobsadźenym a tež wot čěskich medijow přewodźenym wubědźowanju.

Awtor dźensa Křesćan Korjeńk

„Ta jedna wěc přez wostanje, Dynamo Drježdźany nihdy njezańdźe ...“. Takle drje so lědma hdy spěwa, hačrunjež ma mustwo čorno-žołtych tež w Serbach tójšto přiwisnikow. Hdy pak so poprawom tajke přiwisnistwo wutwori, hdźe ma kolebka zahoritosće swoje městno? Měnju, zo twori so tajki zajim­­ za wěste mustwo abo sportowu dru­žinu hižo w zažnym dźěćatstwje. Wězo je tam wliw wobswěta, staršeju abo dalšich swójbnych rozsudny, haj směrodajny. Tak bě tež w našej swójbje zahe jasne: Naše­ mustwo je Dynamo Drježdźany. Ža­ne­ druhe njeměješe tež najmjeńšu šansu někajkeje sympatije, ale wo fanatizmje nochcu tu rěčeć. Što to nětko konkretnje rěkaše, być zahority fan mustwa ze sakskeje stolicy? Dopominam so na wšelake podawki, kotrež su wusko zwjazane z hrami­ ko­parjow trenarja Fritzscha. Tak sedźachmy w awli internata w Małym Wjelko­­wje a mjerzachmy so nad dwójce přěhratym dwubojom Geyera a z toho rezul­towacych wrotow za mustwo z Mni­chowa.

Awtor dźensa Jurij Bjeńš

Předwjeselo na prěnju hru sezony we wokrjesnej wyšej lize běše předposledni kónc tydźenja pola mje chětro wulke. A jako Sokoljo z Ralbic jara dobreho přećiwnika z Łaza/Běłeho Chołmca w poslednich mjeńšinach z 2:1 přewinychu, bě wšo to zaso tu, štož w minjenych měsacach parowach – napjatosć hač do kónca, pozitiwne kaž tež negatiwne emocije a wulke wyskanje ze sobuhrajerjemi a přiwisnikami Sokoła. Najebać dobyće pak podach so z kolesom zaso trochu­ zrudny na dompuć, wšako běše to tež prěnja dypkowa hra bjez našeje starodawneje, wulkeje a nostalgiskeje tribuny. Tutu wšak su před něšto tydźenjemi wotba­grować dyrbjeli, dokelž dźeń a bóle rozpadowaše. Strach před móžnym nje­zbožom bě zamołwitym Sokołam prosće přewulki a tak bě to skónčnje tež prawy a najrozumniši rozsud, so z njej rozžohno­wać. Přiwisnicy profijowych klubow husto měnja, zo je stadion a wosebje stajna tribuna jich druha bydlenska stwa, dokelž dožiwjeja na njej wulkotne wokomiki.

Awtor dźensa André Strelow

Skónčnje, haj skónčnje zaso na našich hraj­ni­šćach za bulom honja. Zwjeselace to za wšitkich aktiwnych ale tež za přihladowarjow. Tak dožiwich wosobinsce zazběh do wokrjesneje wyšeje ligi. Jako sudnik běch we Wachauwje zasadźeny. Domjace mustwo je wšitko derje spřihotowało. Něhdźe 130 při­hladowarjow wobhlada sej jasne dobyće přećiwo Kulowčanam. Na kóncu rěkaše wuslědk 6:1. Snano wo dwoje wrota přewysoko. Na kromje diskutowachu wo zańdźenych měsacach, ale tež wo přichodźe. Wšitcy sebi přeja, zo so amaterska kopańca přez cyły hrajny čas přewjedźe. Njerjany zazběh wotmě so we Wojerecach. W hrě mjez Wojerowskim FC a Póst Germaniju Budyšin bu domjacy kopar wot Budyskich fanow swojeje čorneje barby­ kože dla křiwdźeny. Sudnik situa­ciju prawje posudźowaše a hru dočasnje zakónči. Nětko dyrbi so Zapadołužiski kopar­ski zwjazk z tutym padom roze­sta­jeć. Na kóždy pad dyrbi njeznjesliwy po­dawk kruće chłostany być.

Awtor dźensa Beno Šołta

Znowa je so horstka Serbow­ z Budyšina a wokoliny z kolesom do Južnych Alpow nastajiła, zo by tam kilometry po horje horje a zaso dele smaliła. Mjeztym je to hižo z tradiciju, zo jeno štyri abo pjeć dnjow intensiwnje kolesuja. Wčera su so z Dolomitow nawróćili, hdźež běchu sej přirodu na kole wotkryli.

Dale na serbske wsy. Kóždu póndźelu mjeztym młodźina tradiciju haji, zo so tohorunja na puć poda – a to na městnosć, hdźež je Sat­ku­la-bičtura. W času prózdnin je to stajnje póndźelu wječor tajke něšto kaž mały wjesny swjedźeń na serbskich bičwolejbulnišćach. Sta ludźi přichwataja sporta dla, ale tež na bjesadu. Dźensa, ru­nje­­, hdyž tele linki čitaće, su młodźi a starši po puću do Radworja. Tam při sportnišću su samo ekstra druhe hrajnišćo spřihotowali, dokelž jedne mjeztym wjace za póndźelniše turněry njedosaha. To rjane poprawom je, zo wo ničo njeńdźe. A tola přijědźe telko serbskich młodych sportowcow, kotřiž maja lóšt so hibać.

Anzeige