Zapósłane (27.02.26)
Sara Mičkec z južnotirolskeho Mareo:
Wjeselu so, zo su Serbske Nowiny dźens tydźenja tematiku Ladinjanow a olympiady narěčeli. Dokelž je tajka kompleksna, bych rady něšto dodała. Skrótka k tomu, čehodla pola nas žanu olympisku atmosferu začuwała njejsym: Wubědźowanja so prosće druhdźe wotměwaja. Zo bychmy sej do Antholzskeho doła (biatlon) dojěli, drje dyrbimy jenož přez mały horinski přesmyk jěć, ale za druhich naša gmejna ani na puću do Antholza njeleži.
Za trochu zamylace mam zwěsćenje, zo drje mějachu so ladinske kónčiny w zwisku z olympiadu wjace turistow nadźijeć. Wšě pjeć ladinskich dołow je sylnje turistisce wusměrjenych, prózdninarjow přichadźa dosć a nadosć.
Zapósłane (25.02.26)
Sieghard Kozel ze Stróže wěnuje so Horstej Gallertej, kiž je njedawno na prawdu Božu wotešoł:
Za tydźeń, 1. měrca, chcedźa dźiwadźelnicy we wobłuku wosebiteho zarjadowanju w Dźiwadle na Hrodźe Horsta Gallerta wopominać. Bywši krajny rada bě lětsa 31. januara w starobje 88 lět zemrěł.
Kaž we wozjewjenju dźiwadła rěka, spominaja „na žiwjenje Horsta Gallerta, kotrež běše wot wole zrjadowanja, zamołwitosće a wulkeje zwjazanosće z kulturu našeho regiona“ postajene.
Zapósłane (13.02.26)
Dr. Hartmut Leipner wupraja so k artiklej „Serbska debata 2026 so bliži“ w SN z 11. februara 2026:
Ze zajimom čitach, zo ma so Serbska debata lětsa dale wjesć. Zo wažne prašenja našeho ludu so zjawnje diskutuja, zasadnje witam. Přiwšěm wostanje debata na jedne wóčko slepa.
Su-li organizatorojo sprawni, jedna so tu wo „Hornjoserbsku debatu“. Diskutuje so bjezwuwzaćnje jenož wo hornjoserbskim dźělu našeho ludu: wo hornjoserbskej młodźinje, hornjoserbskej literaturje a hornjoserbskich žonach. Delnja Łužica a Delnjoserbja scyła njewustupuja, hačrunjež mamy z podobnymi problemami wojować, wo kotrychž měło so nuznje rěčeć.
Čehodla smy Delnjoserbja wuzamknjeni? Zwisuje to z tym, zo je Sakska krajna centrala za politiske kubłanje organizatorka? Potom staji so prašenje: Čehodla z Braniborskej krajnej centralu hromadźe njedźěłaja? Abo čehodla Serbske Nowiny z Nowym Casnikom njekooperuja, zo bychu woprawdźe cyłoserbsku debatu zmóžnili? Załožba za serbski lud je wšak za wšitkich Serbow – w Hornjej kaž tež w Delnjej Łužicy.
Zapósłane (04.02.26)
Měrko Šołta z Budyšina piše:
W Oberlausitzer Kurier dnja 31. januara čitach přeprošenje za pjatk, 6. februara, na koncert Serbskeje komorneje filharmonije, hdźež zahudźa hudźbnicy SLA mj. dr. „Sinfonie für Streichorchester von K. A. Kocor“. A w Katolskim Posole z 25. januara w rozprawje chóra Lipa čitach, zo „tuchwilu zwučuja ... za předstajenja Korle Awgusta Kocoroweho ... oratorija ‚Nalěćo‘“.
Zapósłane (29.01.26)
Marija Šołćic piše pod hesłom „Spěwna zhromadnosć zahajena z dobrym dźěłom“
Štwórtk, 15. januara, zetkachmy so prěni raz w nowej zhromadnosći w Ptačecach. Běchmy pjećo a pola Martiny Pečikoweje bě wutrobu wohrěwace rjenje pyšene blido za nas spřihotowane. Wšako je hišće pohodowny čas, ale wona bě tež hižo słowčka za póstniski čas spřihotowała. Serbske wězo a mějachmy druhdy swoju lubu nuzu z wurjekowanjom, ale wšitcy pomhachu.
Njedlijimy drje so dołho z rozmołwami, ale tež to zhromadnosć wučinja, njejsmy wšak chór. To tež rěka, zo z jasnym fokusom na nowe spěwy to abo tamne wujasnjamy, přełožujemy, předspěwamy abo damy knjeza fararja Reichelta z gitaru započinać a potom znaty kěrluš, kotryž hewak w němskej rěči słyšimy, serbsce zaklinčeć damy. Spěwarske ewangelskich Serbow a spěwnik Zernička nam při tym derje słuža. Po kěrlušu sej něšto rytmiske wupytachmy a so samo w kanonje wuspytachmy. Tutón na kóncu w třoch skupinach zaspěwachmy a so wočerstwichmy z „Chwalće nětk Knjeza“.
Zapósłane (20.01.26)
Christiana Piniekowa z Choćebuza poćahuje so na wuprajenja Lukáša Novosada (SN 08.01.26) wo jědźnym lisćiku Budyskeho hosćenca „Wjelbik“:
Digitalna karta?
Hnydom po čitanju rozmyslowanja „Z čěskim wóčkom“ nasta sćěhowaca basnička:
Wulke abo
Teblet, tablet, papjera –
wšelka je tu hódnota.
Druhdy so do hosćenca
wali razna kritika.
Teblet elektroniski
pisa serbske pismiki.
Tablet – nastroj kuchinski,
na nim leža widlički.
Papjera je najstarša,
nima žanoh runječa.
Hosćencarka-šefina
pěknje serbsce powěda,
woła cyle bjezradna:
Kajka je to kritika?
Moderna, ekologiska
jědźna karta serbowska.
Tuž šće němsku připisa. –
Hač kritikarja nakaza?
Poručam tež komentar Bernharda Baiera (SN 13. januara 2026) a informatiwny přinošk Wuhladka 10. januara 2026 pod
www.ardmediathek.de/video/wuhladko/digitalna-jedzna-karta-digitale-speisekarte/mdr/Y3JpZDovL21kci5kZS9iZWl0cmFnL2Ntcy80OGM0NmZhNS1kOWNmLTQ0NjMtODUwYS0yNGRjOGQ2YzNiYjg
Zapósłane (13.01.26)
Bernhard Baier z Pančic-Kukowa wupraja so k přinoškej „Měniće to ze serbšćinu serioznje?“ w SN 8. januara 2026:
Jako čitach nastawk, sej wjacore razy myslach: Měni to awtor chutnje?
Boju so, zo haj – poselstwo je jasne: Wot Čechow wuknyć rěka dobyć wuknyć, bohužel njebjeru sej Serbja to (dotal) za přikład.
Zapósłane (09.01.26)
Jan Wjenk z Wotrowa piše:
Jako wobdźělnikaj hojenskeje kury mějachmoj z mandźelskej hody wopyt z přiwuznistwa, kiž mi horšć Serbskich Nowin z hodownymi postrowami sobu přinjese.
Wólneho časa dla čitach prěnje strony wudaća 12. decembra, hdźež rěka, zo njemóže šefredaktor wopřimnyć, „čehodla so dźensniši čas tak mało diskutuje“ atd. Tež Posoł skoržeše, zo mało ludźi něšto napisa.
Dźěchmoj kaž přeco – nic jenož hody, ale tež kóždu njedźelu – kemši. Tam přińdźe muž z psom, z paskom přičinjenym, wšako bě tam jenož horstka ludźi. To hišće widźał njejsym. Mysleše sej wón, zo je kaž wóslik a woł w Betlehemje tež pódla?
Widźachmoj pak, kak w zwučenym času farar sam wšo přihotowaše: zwonješe, čisła kěrlušow won powěsny, kantorješe, bjez ministrantow. Mužej da wočinjene Swjate pismo k předčitanju a swěčki zaswěćić a wšo, štož k wonkownemu wobrazej kemšow słuša. Jedna mać pósła pjećlětnu dźowku z korbikom pjenjezy hromadźić. Myslachmoj sej po wonkownym wobrazu: Štó so wo wobjed duchowneho stara?
Zapósłane (08.01.26)
Wito Meškank z Berlina pisa w zwisku z powěsću wo spřisahanju noweho měšćanosty New Yorka, wozjewjenej 2.01.:
Zohran Mamdani je moslem. Tuž njepřisaha na swjate pismo křesćanow. Ani dawno hižo njedźěłaca stacija metro ani jeho stronjanstwo njejstej telko rěče hódnej kaž jeho wěrywuznaće a zo je rodźeny w Ugandźe, potajkim zwonka USA. Wočakuju SN, kotrež maja so po faktach.
Zapósłane (07.01.26)
Feliks Zahrodnik z Chrósćic piše:
Přeju wšěm serbskim sportowym towarstwam wuspěšne a spokojace lěto 2026, wosebje pak lěto bjez wulkich zranjenjow. Předsydstwam přeju dobre a konstruktiwne dźěło, wutrajny wobchad z čłonami a dobru ručku při rozsudach.
Dźensniši dźeń su towarstwa, nic jenož sportowe, wot čestnohamtskich čłonow žiwe. Su pak tež towarstwa, kotrež hinak mysla. Wonkownje so husto wo hódnotach kaž zhromadnosći, loyaliće abo identifikaciji rěči. Nutřkownje je wobraz hinaši. Rozsudy so njerozkładuja, ale wozjewja. Wo kritice abo dobrych pokiwach so njediskutuje, ale tole so jako nadpad hódnoći. Zamołwitosć so kónči runje tam, hdźež je njepřijomna. W někotrych předsydstwach sej mylnje mysla, zo naruna zastojnstwo awtomatisce kompetencu. W někotrych wuprajenjach abo rozsudach tež zabudu, zo čłonojo towarstwo jenož njeznaja, ale zo su z nim wusko zwjazani.
