Toni Ryćer ze Šunowa:

Tuchwilu so wjele wo kandidatach Serbskeho sejma a jich bliskosći k AfD abo druhim prawicarskim stronam rozprawja. Wězo móže sebi kóždy wo stronach swoje měnjenje tworić. Fakt pak je, zo je AfD přeco hišće jedna w našim kraju dowolena a z tym legitimna strona. Mje by zajimowało, a snano móže mi něchtó na prašenje wotmołwić, kak so Do­mowina k něhdyšim sobudźěłaćerjam abo informantam statneje bjezstrašnosće NDR, tak mjenowanej stasi, pozicioněruje respektiwnje što je činiła, zo tajkich ludźi w swojich rjadach nima?

Cyril Pjech z Berlina:

Serbske Nowiny su woprawdźe „Njewotwisny wječornik za serbski lud“! To dopokaza mi pjatkowne čisło, hdźež je Rozmyslowane Marka Wjeńki wozjewjene. To je w našich medijach něšto cyle nowe a woprawdźe njewotwisne, zo so tak wo tutej wójnje rěči, jara diferencowane, nic jenož na Rusku šćuwace. Akceptuju wšitko, štož wón pisa, na přikład: „Mi nochce tuta logika do hłowy: Měr je strašny, wójna je w porjadku“, dokelž ­boja so zakitowanscy ministrojo zapadoeuropskich krajow, zo chce Donald Trump wójnu w Ukrainje skónčić.

Milenka Šołćic z Budyšina: To je chorhoj Bena Šołty!

Za mnje hnujacy to zaćišć, jako spó­znach pozadk fota na štwórtej stronje našeho wječornika z dnja 14. januara.

To je mój ródny dom na Pchalekowej 20, w kotrymž sym 25 lět bydliła a z tej chorhoju wotrostła. Při kóždej składnosći, w pomjatku mam jich jara wjele, smy chorhoj na schodźišću wot třećeho poschoda wupowěsli. Tam zmahowaše so potom po swislach (dźensa zatwarjene) směr Serbski dom.

Mój nan Beno Šołta – horliwy kulturnik, nowinar, spisowaćel a mnohim ­snano hišće w pomjatku jako zabawjacy „braška zasłužbneho ludu“, kaž so sam w literarnych dopomnjenkach mjenowaše – je tam wot 1950 hač do swojeje smjerće 1985 w skromnych wobstejnosćach (dwě stwě a jedne kachle) bydlił.

Natwarili su sej dom serbscy brigadnicy jako prěni přebytk, zo bychu na pó­dlanskej ležownosći z horow rozpadankow nowy Serbski dom natwarili.

W nim bydlachu nimo našeje swójby sławny serbski knihikupc a znajer serbskeho pismowstwa Arnošt Simon z mandźelskej Hanku, mojej kmótru. W Serbskej kniharni sym jako dźěćo pola wuja Simona přeco „knižki hladać“ směła.

Monika Škodźina z Wotrowa ma přispomnjenja resp. korektury k swojemu přinoškej z 12. decembra w SN:

Wutrobny dźak za wozjewjenje mojeho přinoška. Kaž sym hižo telefonisce naspomniła su so w mojim nastawku zmylki wozjewili.

1. Sym z lubosću a česću hotwańča. Hotwańča rěka, zo holcy katolsku drastu woblěkam. Tutón 1. nastawk je so w SWR wozjewił. Tohodla tele rozjasnjenje.

2. Lubi młodostni! Nochcu swarjeć abo kritizować. Chcu wam młodostnym tute bohatstwo; našu katolsku narodnu drastu ze swojimi myslemi rozjasnić. W dźakownosći a z česću sej drastu wažimy a ju tež na wšelakich swjedźenjach nosymy. Tutón wotrězk je za mnje jara wažny a w cyłkownym wozjewjenju nastawku njeparujomny. Namjetuju: Tutón nastawk w cyłku hišće raz wozjewić resp. wo korekturu.

Regina Šołćina z Konjec:

Hamburg (ML/SN). Dwurěčne městne mjeno Rotary-cluba Budyšina skedźbnja hižo na jeho wosebitosć – na serbskosć. Tak započa so zajimawy přinošk wo tutym zjednoćenstwje sprjewineho města w lětušim decemberskim wudaću magacina za Němsku a Awstrisku „Rotary“, kotryž wuńdźe w Hamburgu. W nim předstaja jadriwje šěsć tajkich klubow, mjez druhim nimo „RC Wien – Franz Schubert“ tež klub „Bautzen-Budyšin“. Do jeho předewzaćow słušeja nimo podpěry za hospic, za stawizniski projekt wo Budyskim ­měrje lěta 1018 a za lěsnu wučbnu šćežku wosebje serbske temy.

„Wot załoženja w lěće 1992 přiwza klub prawidłownje angažowanych čłonow mjeńšiny. W zańdźenych lětach spěchowaše klub přiswojenje typiskich instrumentow ludoweje skupiny kaž dudow a huslički w hudźbnej šuli. Z podpěru ­darow Rotary-cluba podpěrachu tež nutřkowne wuhotowanje tachantskeje cyr­kwje, kotraž so jako simultany Boži dom dweju konfesijow wužiwa. Stajnje, jeli so tole hodźi, zapřijeja tradicije a projekty Serbow do žiwjenja kluba“, pišu w maga­cinje „Rotary“.