Christiana Piniekowa z Choćebuza wupraja so k postupowanju Braniborskeje nastupajo serbšćinu na techniskej uniwersiće:
Jara wjeselu so nad wobzamknjenjom krajneho sejma, zo budźe so na Braniborskej techniskej uniwersiće (BTU) wot zymskeho semestra 2026/2027 zahajić studij wučerstwa serbšćiny za primarny schodźenk, t. r. za zakładnu šulu (1. do 6. lětnik), štož je krajny sejm 16. julija 2025 wobzamknył po tym, zo su frakcije CDU, SPD a BSW wotpowědnu próstwu stajili. Tutomu wuspěchej su mjez druhim čłonojo Rady za serbske naležnosće Braniborskeje přinošowali, wšako so lěta dołho za to zasadźowachu a parlamentariske dźěło wukonjachu. Myslu sej, zo mamy w Delnjej Łužicy dosć kompetentnych a nazhonitych ludźi, kotřiž zamóža tutón studij rěčnje, wědomostnje a didaktisce w serbskej rěči zdokonjeć. Njech so w dobrej zhromadnosći wšitko derje radźi! Widźu w tym wulki krok emancipacije delnjoserbskeje comunity.
Manfred Hermaš ze Slepoho ma wosobinske přispomnjenje k wčerawšemu čitarskemu listej Jadwigi Malinkoweje:
Zo móže wšo hinak hić, je Slepo na „Zjězdźe Serbow 2000“ dnja 1. julija 2000 dopokazało. Tam smy njedźelu ekumenisku Božu słužbu swjećili. Spočatnje tomu tehdyši Serbski superintendent zadźěwaše. Ale z podpěru našeje tehdyšeje fararki Ulriki Menzeloweje smy mšu potom zmóžnili. Sam sym tehdy Serbsku wosadnu słužbu EKsOL nawjedował. Ze Šćěpanom Delanom smój so potom na zhromadny liturgiski wotběh dojednałoj. Prědowanje smój do třoch blokow dźěliłoj, tak zo rěčachu naša wjesna fararka, serbski superintendent a kanonik Šćěpan Delan. Tež na spěwy smój so dojednałoj. Tak spěwachmy wotměnjejo kěrluše z hornjoserbskich ewangelskich spěwarskich a z katolskeho Wosadnika. Jenož při jednym choralu smy našeho katolskeho bratra prosyli, zo spěw resp. hrónčko z česćowanjom Marije njespěwa. Kóžda strona je kompromisy akceptowała a tak smy po tym na farskej zahrodźe zhromadnje lipy sadźeli.
Fararka Jadwiga Malinkowa ze Slepoho ma přispomnjenje k lětušemu mjezynarodnemu foklornemu festiwalej w Chrósćicach:
Minjeny kónc tydźenja smědźach ze swójbu zaso wulkotnu hospodliwosć Chróšćanow na mjezynarodnym folklornym festiwalu dožiwić. Wobdźiwam Chróšćanow a wosebje tež Chróšćanki, z kelko prócu su znowa swoje dwory wupyšili a tysacy ludźi pohosćili. Lětsa słuša jim hišće wjetši dźak, wšako su so hižo w zašłych tydźenjach k jubilejej 800. róčnicy přewšo angažowali. Wša česć wam!
Wězo wobdźělich so na festiwalnej njedźeli tež na tamnišich kemšach na farskej łuce. Tež tute běchu z wjele prócu přihotowane, wšako wěm ze swójskich nazhonjenjow, što to rěka, tajke wulke a wjacerěčne kemše organizować.
Dalokož wěm, pak njeje mjezynarodny folklorny festiwal katolske zarjadowanje, ale festiwal cyłeje Łužicy: W Hochozy, Budyšinje a Chrósćicach wustupuja folklorne skupiny. Tohodla by swjedźenskim kemšam festiwala wotpowědowało, bychu-li ekumeniskeho razu byli.
XV. mjezynarodny folklorny festiwal Łužica je nimo. Marta Měrćinkec a Milan Pawlik staj so wopytowarjow a sobuskutkowacych woprašałoj, kak su podawk dožiwili.
Leandra Nowakec z Chrósćic, čłonka Serbskeho folklorneho ansambla Wudwor: Za mnje je folklorny festiwal stajnje wjeršk, dokelž so jara za folkloru horju. Tu móžu nimo znatych serbskich folklornych skupinow dalše ansamble z cyłeho swěta live dožiwić. Wobžaruju pak, zo njemóžach sej wjace jich wustupow wobhladać, dokelž sym jako sobuskutkowaca sama wjele na jewišću stała. Jako wosebje wobohaćacu začuwach wuměnu z tamnymi skupinami. W rozmołwje z čłonami skupin sym tójšto wo narodach, jich nahladach a mentaliće nawuknyła.
Jan Wjenk z Wotrowa piše k smjerći Rejzy Čornakoweje:
Ze zwrěšćenja wuknyć – nowa šansa za Serbow?, piše dr. Měrćin Wałda z Njeswačidła po rozsudźe na njedobro iniciatiwy mjeńšin Minority Safe Pack:
Kaž njedawno Serbske nowiny pisachu, je najmłódši rozsud EU hórki signal, po kotrymž nimaja so žane dalše škitne naprawy za mjeńšiny a jich rěče přewjesć – runje za nas Serbow, kotřiž nimaja swójski stat, ani škitacy maćerny kraj a žane stabilne swójske struktury. Iniciatiwa Minority Safepack, 2013 z wjele nadźiju zahajena, je zwrěšćiła. Nětko ćim bóle na nas samych zaleži, zamołwitosć přewzać. Přetož jedne je jasne: Nichtó njebudźe to za nas činić.
Prawy započatk bě drje dialogowy forum Serbska debata, kotryž nasta pod třěchu Krajneje centrale za politiske kubłanje. Dalokož njewostanje při symboliskich kołach, ma wona potencial. Woprawdźite dorozumjenje pak trjeba wjace: hłubše zhromadne rozmyslowanje, připosłuchanje, znapřećiwjenje, změnu perspektiwy – a wolu, nošne rozrisanja wuwiwać. Přehusto skutkuje dialog inscenowany, nježiwy.
Cyril Pjech z Berlina piše:
Němscy Saksojo – je tež serbskich, ja k nim njesłušam! – maja po wšěm zdaću wosebje wuwity strach před druhimi ludami, zo woni jim jich saksku domiznu wozmu. Před něšto lětami nasta w Drježdźanach – tam rozrosće na 15 000 wobdźělnikow – a druhich sakskich městach, wosebje w Lipsku, hibanje Pegida – Patriotische Europäer gegen die Islamisierung des Abendlandes. W swojej strachoće mějachu so hnydom za Europjanow! Ale tute sakske hibanje njeje nowe a ma po wšěm zdaću jara stare korjenje, kaž móžemy w najnowšim Rozhledźe w nastawku dr. Lubiny Malinkoweje čitać.
Jan Wjenk z Wotrowa reaguje na dopis Reginy Sołćineje z Konjec nastupajo diskusiju wo serbskich křižerkach:
Wažena knjeni Šołćina, z radosću a spokojnosću čitach waše „Zapósłane“ 2. meje w našim wječorniku. To njewotpowěduje jenož woprawdźitosći, ze słowami wuprajene, ale wosebje tež to bytostne, štož nas wuznamjenja.
Běch njedawno na předstajenju knihi a mějach připódla tež krótku rozmołwu w tutym zwisku. Při tym so naspomni, zo so wosoba dźiwaše, zo hižo w Protyce so tež tajke něšto (wobraz křižerki) na njedobro wuzběhowaše, kotrež so njeje zakazało. Z tym so čuja tež někotři pozbudźeni!
Hewak so přeco wot medijow w impresumje naspomni, zo přinoški awtorow njewotbłyšćuja w kóždym padźe měnjenje redakcije. Haj, tak to je a kóždy ma prawo, wšo prajić a tež činić. Druhdy pak so tež měnjenja a zwěsćenja njewozjewja, byrnjež wažne byli.
Měrćin Wagner z Radworja zwuraznja swoje měnjenje k přinoškej „Šamotownju we Wětrowje zawru“:
Za mnje běchu pjatk, 2. meje, wozjewjenja w nowinach chětro wostrózbjace. Rano čitach w Sakskich Nowinach (SZ) wo zawrjenju Wětrowskeje šamotownje, wječor potom tu w našim wječorniku, zo na wšěch 200 ludźi swoje dźěłowe městno zhubi.
A hišće krótke potwjerdźenje ze stron dźěłarnistwa w SZ: Kónc je wobzamknjeny, zawod wuchować móžno njeje! Potajkim njejsu tež žanežkuli prócowanja wo zdźerženje tohole něhdy tak wuznamneho dźěłodawarja w našich serbskich wjesnych kónčinach!
Kak to začuwam, hdyž tola sam wosobinsce docyła potrjecheny njejsym? Po dokónčenju studija 1964 bě nowa Wětrowska šamotownja moje prěnje dźěłowe městno jako absolwent Inženjerskeje šule Budyšin. Zhladujo na wony wuspěšny čas w zawodźe mam tola hišće wěsty emocionalny poměr k zawodej a k aktualnemu wuwiću.
Regina Šołćina z Konjec: Lube „rady być“-jěcharki:
Sćěhuju pro a kontra tuteje tematiki w Serbskich Nowinach. Njedawa da woprawdźe žanych wažnišich temow hač swoje česćelakomne „ego“ na tajke wašnje spytać do dwělomneho swětła stajeć?
Lube žony a holcy, kotrež wojujeće wo tónle jedyn dźeń, jutrowničku, z konja dele hladać a wupyšeneho „pod rić“ (!) měć? Kajke wupadaja potom waše zbywace 364 dnjow lěta, nabožnje a narodnje?
Dopominam so na jutry před někak pjeć lětami, jako koronapandemija woprawdźe kćěješe a jěchanje bě zakazane. Tu so skupina Konječanskich muži zmužiće jako křižerjo pěši(!) na puć do Kulowa poda (SN rozprawjachu – wobraznje!). Po pobožnosći tam so zaso domoj wróćiwši hišće po wsy kročo jutrowne kěrluše zanošowachu!