Widźał, słyšał, napisał (03.04.18)

Dienstag, 03. April 2018
Artikel bewerten
(0 Stimmen)

Awtor dźensa

Tomaš Faska

Kóžde serbske sportnišćo ma swoje wosebitosće. Tež kóždy mjeńši abo wjetši koparski stadion je na swoje wašnje jónkrótny – hač w Ralbicach, Chrósćicach abo druhdźe. Wšudźe pak je trawnik zeleny, smužki su běłe, a na wo­běmaj kóncomaj hrajnišća steja wrota. Te su­ dźensa tež wšudźe ze samsneho materiala, z metala – a to přewažnje z alu­minija. Něhdy wšak běchu pobóčnej žerdźi a prěčna łata koparskich wrotow z drjewa. Ja sam sym tajke hišće zeznał. A spraw­nje prajene, hustodosć jako wrotar mjez žerdźomaj stejo mějach před tajkim drjewjanym kolosom mjenje respekta hač pozdźi­šo před železnymi wrotami. Štóž je, za bulom skakajo, hižo raz ćělny kontakt z njepowalnym ćělesom měł, wě, wo čim rěču.

Ale, što rěka njepowalny? Z tej kajkosću bě to pola drjewjanych wrotow dru­hdy chětro łoskoćiwa wěc. A hižo sym při temje swojeje dźensnišeje kolumny. Wjerću koło časow zaso raz wróćo a hladam na 3. apryl 1971. Třeći dźeń jutrownika před 47 lětami směmy mjenujcy historiski datum mjenować – štož postajenje materiala wrotow za kopanišća nastupa.

Veröffentlicht in Widźał, słyšał, napisał
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten

Anzeige