Wjac hač stolětna tradicija so kónči

Freitag, 13. Dezember 2019
Artikel bewerten
(0 Stimmen)
Zastupnica města Grodka Andrea Kupke (srjedźa) dźakuje so pjekarskemu mištrej Reinerej Kießigej (nalěwo) a jeho mandźelskej Marinje za dźesać lět wobstajnu podpěru  při wuhotowanju „žiweho adwentneho kalendra“.  Foto: Jost Schmidtchen Zastupnica města Grodka Andrea Kupke (srjedźa) dźakuje so pjekarskemu mištrej Reinerej Kießigej (nalěwo) a jeho mandźelskej Marinje za dźesać lět wobstajnu podpěru při wuhotowanju „žiweho adwentneho kalendra“. Foto: Jost Schmidtchen

Grodk (JoS/SN). Hižo dlěši čas we wukładnym woknje Kießigec pjekarnje w Grodku připowědźeja ju předać. Mjeztym wšak je tež pjekarski mišter w 4. generaciji Scharfec rodźiny Reiner Kießig 64 lět a nosy so hižo dlěje z mysličku so na wuměnk podać. Patoržicu tam tuž pěc hasnu – najprjedy raz!

Załožił je tradicisku pjekarnju Carl Scharf wokoło 1910. Jeho syn Erich wjedźeše ju wot lěta 1931 do 1957, stajnje na samsnym městnje na Georgenowej hasy. Wot 1958 do 1993 bě přichodny syn Martin Kießig třeći w rjedźe načolnikow pjekarnje a 1994 přewza ju syn Reiner. Tón ma ju nětko zawrěć, njebudźe-li naslědnika. Cyle poslednje słowo w naležnosći drje hišće prajene njeje, wěste pak je, „žiwy adwentny kalender“ města Grodka w pjekarni pod režiju Reinera Kießiga wotmě so minjeny tydźeń posledni króć. Na akciji je so wón wot wšeho spočatka wobdźělał. Hosćo běchu stajnje ći najmjeńši ze Zelezničanskeje (Sellessen) pěstowarnje z dohodownym programom. Na lětušim posrědkowaše pjekarskemu mištrej nimo toho zastupnica města Grodka Andrea Kupke dźak za dźesaćlětnu swěru.

Přiběraca konkurenca předewšěm wulkoproducentow činješe drje tajkim tradiciskim pjekarnjam kaž Grodkowskej Kießigec ćeže, dobre rjemjesło pak so přesadźi. Hač do dźensnišeho su tradicionalne poskitki, kotrež sahaja hač na receptury załožerja pjekarnje do spočatka 20. lětstotka, jara woblubowane, w dohodownym času wězo předewšěm šěsć družin wosuška, poprjancy a cymtowe hwězdy.

Wobchod Grodkowskeje Kießigec pjekarnje wšak wostanje po hasnjenju pjecy dale wotewrjeny. Tam budźe potom, kaž bu to hižo raz za čas chorosće Reinera Kießiga praktikowane, pjekar Brězan z delnich Sulšec swoje pječwo poskićeć. Wón přewozmje tež předawarki, ale pěc wostanje zymna. Přizjewi-li pak so młody pjekarski mišter, móže wón kompletnu pjekarnju kóždy čas přewzać a dale wjesć.

Veröffentlicht in Hospodarstwo
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten

Anzeige