Budyšin/Kamjenc (SN). Budyski wo­krjesny sejmik chce kónc nowembra wo tym wothłosować, hač wokrjes nošerstwo Kamjenskeho Muzeja zapadneje Łužicy 31. decembra 2027 woteda. Zaměr plana je, wokrjesny etat wolóžić. Kritikarjo informuja, zo so dotal žadyn naslědnik za nošerstwo přizjewił njeje a zo muzejej­ z tym zawrjenje hrozy. Spěchowanske towarstwo muzeja na to skedźbnja, zo wučinja lětna přiražka wokrjesa 800 000 eurow a nic, kaž zamołwići wo­krjesa twjerdźa, 1,1 milion eurow.

Wjacespartowy dom chowa wjac hač 120 000 eksponatow z najwšelakorišich wobłukow. By-li fachowy personal wotešoł a bychu-li eksponaty druhdźe składować dyrbjeli, by cyłkowny wědomostny pokład njewužiwajomny był. Z něhdźe 30 000 wopytowarjemi a něhdźe 8 000 wobdźělnikami wučbnych poskitkow za šulerjow wob lěto přinošuje muzej kubłanju a identiće regiona. Sakski zwjazk muzejow wuzběhny, zo bu muzej jako prěni docyła w lěće 2007 ze Sakskim muzejowym­ mytom wuznamjenjeny. A Archeologiska towaršnosć Sakska warnuje před škodu za image regiona.

Mnozy ludźo so za tym prašeja, kak běchu jich předchadnicy serbskeho pochada – pradźědojo generacije boomerow –něhdy tule we Łužicy žiwi. Tež awtorku Sabine Bauer-Helpert je to jimało, tuž je z dopomnjenkow swojeho pradźěda knihu spisała.

Na zahajenju Łužiskich rybjacych tydźenjow su hatarjo wo swojich starosćach rěčeli

Rěčicy. Na hat blisko łuki Erlichtec dwora w Rěčicach prudźi rańše słónco. Lenny (6), Leonie (9) a jeju staršej Monique a Tobias Ballack so wjesela, zo móža lětsa prěni raz ryby z wulkimi sakami z hata wułójić. Lětsa skići so jim nimo toho wosebita přiležnosć, dokelž su so tam kónc septembra 25. łužiske rybarske tydźenje zahajili. Zarjadowanje w Rěčicach bě z 33. swjedźenjom přirody a rybarjow na Erlichtec dworje zwjazane. „Lubujemy přirodu a haty. Wudźu hižo wot dźěćatstwa. Tehdy hišće w Sprjejcach, w Klětnom, w Delnjej Sprjewi a w druhich wsach“, nan swójby rozprawja a hordźe doda: „Leonie ma nětko rybarsku do­wolnosć za młodźinu – tuž smě wona w kónčinje w mnohich wodźiznach sobu wudźić.“

Łužiski karp je dźěl domizny

Čorna Pumpa (SN). Powjetšenja industrijneho parka Čorna Pumpa do směra na juh dla chcedźa zamołwići lěs na ně­hdźe 80 hektarach trjebić. To je w podpisanym wobtwarjenskim planje z lěta 2026 za wotpowědnu twarsku ležownosće tak předwidźane. Zwjazk za wobswět a přirodoškit (BUND) dwěluje w dźensnišej zdźělence na tym, hač je powjetšenje w tutym wobjimje woprawdźe trěbne.

Po tym zo je předewzaće za produk­ciju baterijow Altech dwaj planowanej projektaj w parku wróćo sćahnyło, maja tam dosć swobodneje płoniny, skedźbnja BUND. Zwjazk podšmórnje: Lěs, kotryž ma so po planach trjebić, je přirodny, intaktny­ lěs. Nimo toho so BUND praša, hač su zamołwići tež narunanske naprawy planowali, kotrež hodźeli so spěšnje zwoprawdźić. „Žiwjenski rum lěsa, kotryž je přirodnje nastał, njemóžeš krótkodobnje z nowymi rostlinami narunać“, zwurazni předsyda BUND Sakska Feliks Ekardt. Tohodla žada sej wobswětowy zwjazk, zo so plany trjebjenja lěsa spušća, znajmjeńša tak dołho, doniž wužitk přidatneje płoniny konkretnje wujasnjeny njeje.