„Přikładny sportowy přećel a angažowany Serb“
... takle bě rodźeny Kašečan Jurij Šołta Jurja Wróbla w lěće 2006 w 1. čisle Sokołskich Listow hódnoćił. A w nowej Serbskej protyce je jako wučer a organizator sportowych swjedźenjow mjenowany.
Jurij Wróbl narodźi so 31. wulkeho róžka 1926 we Wotrowje jako syn kublerja. Hólčec wopyta ludowu šulu w ródnej wsy, potom wjedźeše jeho puć do Drježdźan na Křižny gymnazij. Lědma wosomnaćelětny dyrbješe do wójska, bjez toho zo móhł abituru złožić. Po kóncu wójny wuknješe wot decembra 1945 na runje załoženym serbskim gymnaziju w Českej Lípje. Tam nachwata abituru. 1948/1949 bě krótki čas wučer we Wojerecach. Wottam poda so na Karlowu uniwersitu do Prahi, hdźež studowaše hač do lěta 1953 sport a geografiju. Na w lěće 1952 załoženej Serbskej wyšej šuli w Choćebuzu bu wučer za tutej předmjetaj.
Jan Hanski
Dźensa spominamy na serbskeho wuměłca, molerja a grafikarja Jana Hanskeho składnostnje jeho stotych posmjertnych narodnin. Rodźeny Njebjelčan dźěše po ludowej šuli – podobnje tři lěta staršemu Janej Bukej – na wukubłanje molerja do Kamjenca. Po studiju na Fachowej šuli za nałožowane wuměłstwo w Podstupimje dźěłaše w kombinaće w Eisenhüttenstadće we wotrjedźe za wabjenje. Hižo lěto pozdźišo bu wotrjadnik w twarstwje, a 1962 so jako grafikar zesamostatni.
Sokoł Wulki Ćisk
Jan Franc Mužik
Basnik Otto Weber
Carl Ludwig Otto Weber narodźi so 16. awgusta 1808 w Budyšinje jako syn wučerja. 1819 jeho na Budyski gymnazij přiwzachu. 1827 dźěše do Lipska a studowaše prawo a filologiju. Wot 1832 skutkowaše w ródnym měsće jako prawiznik.
Drje hižo jako student so tež basnistwu wěnowaše. W lěće 1833 wuńdźe w Lipsku w nakładnistwje Engelmanna jeho prěnja zběrka „Gedichte von Otto Weber“. Jeje wosebitosć je, zo wobsahuje cyklus dźewjeć basnjow pod nadpismom „Polnische Schwerterklänge“. W nim wosławja a wobžaruje pólskich zběžkarjow lěta 1830. Jednu z pěsni, „Dwernickowi Ulanojo“, přebasni gymnaziast K. B. Pful a wozjewi ju 1842 w předposlednim čisle Jordanoweje „Jutnički“. Tež K. A. Mosak-Kłosopolski tutón cyklus w swojich dopomnjenkach naspomnja. Weber, kotryž bě wulki česćowar Goetheho a Napoleona, wuda 1846 w Lipsku dalši zwjazk basni.
W lěće 1856 wotkupi synej Njeswačanskeje hrabinki Amalije von Riesch ryćerkubło w Smochćicach. Tam 11. decembra 1880 zemrě. Franc Šěn
Johann T. Tzschirner
Handrij Lubjenski
Jan Awgust Měrćink
30. nalětnika před 150 lětami zemrě najwuznamniši serbski misionar Jan Awgust Měrćink jako wuměnkar Ochranowskeje bratrowskeje wosady w Małym Wjelkowje. Wón bu na tamnišim pohrjebnišću wosady pochowany a jeho row zakrychu z pěskowcowej platu.
Składnostnje jeho 130. posmjertnin je Serbske ewangelske towarstwo na namjet Trudle Malinkoweje Měrćinkowy narowny pomnik wobnowić dało. Budyski rězbar Uwe Konjen zhotowi kopiju bywšeje tafle z jeho mjenom a žiwjenskimi datami. Na hłownej lětnej zhromadźiznje Serbskeho ewangelskeho towarstwa 31. winowca 2005 bu wobnowjeny narowny pomnik swjatočnje přepodaty.
Křesćan Bohuwěr Pful
28. nalětnika před 200 lětami narodźi so prof. dr. phil. Křesćan Bohuwěr Pful w Přišecach pola Budyšina jako syn měšćanskeho kublerja. Wot lěta 1837 do 1843 chodźeše na Budyski gymnazij. Za swoje wukony w předmjetach łaćonska, francoska, grjekska a hebrejska rěč bu wjacekróć mytowany. Pilnje wudospołnješe so tež w maćeršćinje. Bě čłon a starši towarstwa Budyskich serbskich gymnaziastow. Maturu zakónči ze slěbornej medalju města Budyšina. Pod pseudonymom „Łučan“ wuda młodostny knihi kaž „Cyrkwine kluče“ a „Nikodemusowe knižki“. W Lipsku studowaše teologiju, klasisku filologiju a slawistiku. Rady so z Lipska w prózdninach domoj poda a spěsni bórze přewšo woblubowany spěw „Hory módre, ja was znaju“. Jako student pospyta so z Janom Pětrom Jordanom we wudaću serbskeho słownika, wosta pak při prěnim zešiwku. 1846 promowowaše na doktora filozofije a zastupi 1847 do Maćicy Serbskeje. Po studiju bu 1847 z wučerjom na Drježdźanskej Křižnej šuli a zasadźowaše so za serbske ewangelske kemše w sakskej stolicy. Wot lěta 1861 do 1872 bě z wučerjom a direktorom Vitzthumskeho gymnazija, 1863 bu na profesora powyšeny.
Korla Awgust Jenč
15. nalětnika 1895 zemrě w Palowje (Pohla) tamniši wjelelětny wosadny farar, stawiznar, spisowaćel, literarny slědźer a bibliograf Korla Awgust Jenč. Wyši wučer, hudźbnik a poeta Korla Awgust Fiedler napisa jemu nekrolog kaž tež baseń „horliwemu wótčincej, pilnemu serbskemu spisowarjej na dnju jeho chowanja 18. měrca 1895 w přećelskej lubosći a swěrje“. A na sekli wulkeje palmy k pohrjebej steješe „swojemu dołholětnemu sobustawej, wjelezasłužbnemu wuběrkownikej, wučenemu spisaćelej a wustojnemu znajerjej serbskeho pismowstwa, dźakowna Maćica Serbska“. Jeho row z dwurěčnym narownym kamjenjom je při Palowskej cyrkwi.
