Slepo je minjeny kónc tydźenja zaso dopokazało, zo za wulke kulturne podawki žane wulkoměsto njetrjebaš. Trjebaš jeničce wosadu, por dudow, angažowanych ludźi, kćějace lipy – a temperatury, při kotrychž samo pčołki najskerje wo městnje w chłódku rozmysluja.
Hižo njedźelu rano pokazowaše termometer 35 stopnjow. Nad Slepjanskej cyrkwju spinaše so njebjo, kajkež nakładnistwa pohladnicow lubuja: hłuboko módre, bjezmróčelowe a nimale na kič podhladne rjane. Lipy stejachu w połnym kćěwje a wuprudźachu swoju słódku wóń, mjeztym zo bě z krónow štoma njesprócniwe zynčenje słyšeć. Pčołki běchu po wšěm zdaću runje tak pilne kaž mnohe pomocnicy a mnozy pomocnicy, kotřiž běchu so měsacy dołho na tutón jubilejny kónc tydźenja přihotowali.
Dróhi jako žiwe jewišća