Hladajo na wokomiknje zaso stupace korona-ličby a tak hrožace wospjetne čujomne wobmjezowanja zhromadneho schadźowanja smy sej jako Domowinska skupina Worcyn krótkodobnje swoju kubłansku jězbu zarjadowali. Jasne hnydom bě, zo pojědźemy k Monice Cyžowej do Noweje Jaseńcy. Ju wšak skoro wšitcy z njedawneho zarjadowanja župy Budyšin znajachu, hdźež wustupištaj Cyžec mandźelskaj z lóštnym hudźbnym programom.

Najprjedy pak wjedźeše nas puć do klóštra Marijineje hwězdy w Pančicach-Kukowje. Tam njewobhladachmy sej jenož jara rjanu wučbnu zahrodu, ale z runje tak wulkim zajimom tež wustajeńcu narodneje drasty, wot Moniki Cyžoweje wuhotowanu. Prjedy hač so k Cyžecom do Noweje Jaseńcy podachmy, dachmy sej hišće w Kozarčanskim Fischerec hosćencu wobjed zesłodźeć.

Pola sebje doma překwapi nas Monika Cyžowa z dalšej nahladnej kopicu eksponatow serbskeje drasty. Wuběrnje rozłoži nam spore dźěło, ke kotremuž njesłušeja jenož lubosć, ale předewšěm wušiknosć a sćerpnosć. Jeno žony so tomu njedźiwachu, ale tež mužojo njemóžachu přehladku dochwalić.

Dobra duša šule rozžohnowana

srjeda, 28. julija 2021 spisane wot:

Na poslednim dnju šulskeho lěta je so šulska słužba za Martinu Jancynu zakónčiła. Wona bě na Wojerowskej Zakładnej šuli „Handrij Zejler“ při Worjole wot 1985 to, štož so dobra duša šule mjenuje. Jako zastupowaca nawodnica je minjene lěta hodźinski plan tak zestajała, zo bě wšitko za koleginy optimalnje zrjadowane a na wosobinske wobstejnosće přiměrjene.

Kóždy na šuli, hač koleginy, šulerstwo, starši šulerjow, socialna słužba abo techniski přistajeny měješe w Martinje Jancynej stajnje wotewrjene wucho za słužbne abo tež priwatne naležnosće. Sćicha staraše so wona wo wšě małe, ale tež wulke šulske problemy, njehladajo na swjatok. Tež w času najwjetšich wužadanjow je z přećelnym optimizmom měrnje wustupowała. Wona bě na Zejlerjowej šuli najdlěje wuwučowaca a drje poslednja wučerka, kotraž so z tohole šulskeho městna na wuměnk poda, wšako ma kubłanišćo po přichodnym šulskim lěće na nowe městno přećahnyć.

Na dobro pišćelow koncertował

póndźela, 26. julija 2021 spisane wot:

Wopytowarjo Baćońskeje cyrkwje Jězusoweje wutroby dožiwichu njedawno njewšědny wječor. Na wšěch 80 zajimcow ze wsy a wokoliny kaž tež z Budyšina, Drježdźan a Pirny, je pišćelowy koncert z Klausom-Dieterom Untchom přiwabił. Organist a pedagoga ze Sedmihródskeje w Rumunskej bě na přeprošenje wosadneho fararja Gerata Wornarja přijěł. Na Baćońskich pišćelach hrać bě nazhonitemu cyrkwinskemu hudźbnikej wužadanje, wšako dyrbja je nuznje wobnowić. Hósć hudźeše bjez honorara, koncert měješe beneficny raz. Tak chcedźa wšitke darjene pjenjezy za wobnowjenje pišćelow wužiwać.

Klaus-Dieter Untch bě hižo před dźesać lětami w Baćońskej cyrkwi na swójbnym swjedźenju na pišćelach hudźił. Tak zahaji wón swój nětčiši koncert w spomnjeću na prěnje zetkanje ze Serbami z improwizaciju na serbski kěrluš po słowach a hłosu Michała Wałdy „Knježe, tu smy zhromadźeni“. Druhi barokny kruch „Ciacona“ komponista Josephusa Fazakasa Krisbaciensisa wjedźeše připosłucharjow do sedmihródskeje domizny hudźbnika.

Kubłała, pěstoniła a tróštowała

štwórtk, 22. julija 2021 spisane wot:

Ze swojej wjelelětnej sobudźěłaćerku Lydiju Šołćinej z Hórkow su so njedawno kubłarki a dźěći pěstowarnje „Chróšćan kołć“ rozžohnowali. Wot lěta 1977 dźěłaše wona jako kubłarka, spočatnje we Wětrowje. Jako pak tamnišu pěstowarnju zawrěchu, namaka w Chrósćicach nowe dźěło. W horće skutkowaše 19 lět, wot lěta 2012 w žłobiku. Serbska rěč a nałožki su Lydiji Šołćinej stajnje wutrobna naležnosć. W tym zmysle je generacije dźěći kubłała. Při dźěle bě je stajnje ze swojej wulkej wutrobu hladała, pěstoniła a, bě-li trjeba, tež lubosćiwje tróštowała. Za kolegij bě wona kruty, spušćomny, přećelny a mudry stołp a je tež w ćežkich časach měr wuprudźała.

Na jězbje z čołmom do raja bajow

srjeda, 21. julija 2021 spisane wot:

Nimale 60 wobdźělnikow Chróšćanskeho wjesneho towarstwa Domizna a Kamjenskeje župy „Michał Hórnik“ poda so minjenu sobotu na wuprawu do Bórkowow. Jako so wobdźělnicy popołdnju při busowym zastanišću w Chrósćicach zetkachu, nochcyše nichtó tak prawje wěrić, zo planowane čołmikowanje woprawdźe budźe, wšako runje sylne zliwki zachadźachu. Před Choćebuzom pak so wulětnikarjam hižo słónco směješe, a w Bórkowach jenož hišće někotre łužički na dešćikojty dźeń dopominachu.

W Bórkowach poskića delnjołužiske zapisane kulturne towarstwo Studnja wosebitu dźiwadłowu jězbu z čołmikom do raja bajow. Na třoch čołmach dožiwi tuž skupina Hornjoserbow na hodźinje tra­jacej jězbje bajowe postawy kaž błudničku, wódneho muža a připołdnicu. Tele postawy a dalši su zdźěla tež delnjoserbsce rěčeli a spěwali. Wosebitosć tamnym turistam zawěsće bě, słyšeć z nimo jěducych čołmow rjane hornjoserbske pěsnje, kotrež sej wulětnikarjo zhromadnje zaspěwachu.

W partnerskim měsće koncertowali

srjeda, 14. julija 2021 spisane wot:

Po dołhej koronowej nanuzowanej přestawce zwučowanjow a wustupow je chór Budyšin minjenu sobotu w Budyskim partnerskim měsće Jelenjej Górje we wobłuku tamnišeho rjadu koncertnych sobotow spodobny wječor wuhotował. Mjez druhim zaklinčachu serbske štučki kaž „Z wuhladkom“ z pjera Jana Bulanka, „Moluj mi, moluj“ Bjarnata Krawca a „Chwalena budź fijałka“ Korle Awgusta Kocora. Wosebje słyšenjahódne běchu jendźelska twórba „The Gift to be simple“, Baldassary Donatijowe „Wenn wir hinauszieh’n“, ale tež „Aká si mi krásna“ w słowakskej rěči. Dramaturgisce přemysleny stopnjowaše so koncert hač k pólskim pěsnjam k sobuspěwanju, štož publikum dźakownje přiwza. Spěw chóra bu sčasami wot wioliny a bongow přewodźany, štož přewza Reinhard Simmgen. Wulkotnje zanjese Sylwija Jancyna „Tule statok zboža stajić“. Tež znata „Lubka Lilija“ baritona Michała Jancy njeje pobrachowała.

Swětoznatych hosći witali

srjeda, 07. julija 2021 spisane wot:

Smječkecy (DR/SN). W Domje swj. Jana w Smječkecach su wobydlerjo 19. junija po dołhich přihotach swój lětuši lěćny swjedźeń wot­měli. Tydźenje dołho běchu so na njón přihotowali. Skónčnje bě zaso dowolene zhromadnje swjećić. A tak zahaji hudźbny program spěwarka Stefanie Hertel, kotraž wo rjanym blečku zemje spěwaše. Slědowaštaj skupina Puhdys a Rex Gildo, kiž je přitomnych w myslach na mexiski swjedźeń přeprosył. Při słódnym burskim tykancu a dobrej šalce kofeja knježeše rjana bjesada. ­Jako dźak pilnym pčołarjam Smječkečanskeho domu zanjeseštej jim pčołce swětoznaty spěw Karela Gotta „Pčołka Maja“. Nana Mouskouri přepoda publikumej róže z Athena, Peter Maffay pućowaše po sydom mostach. Pod dešćom papjerjanych wutrobičkow a tójšto mydliznojtych pucherjow słuchachmy a pohibowachmy so k ludowemu spěwej duwa Wildecker Herzbuben. Mócny přiklesk a sobuspěwanje běštej dopokaz, zo so wobydlerjo na čas młodosće dopominachu.

Po šćežce Ćišinskeho po puću była

póndźela, 10. meje 2021 spisane wot:

Sobotu, 1. meje, wužiwach rjane wjedro a składnosć, podać so z mandźelskim a lubej přećelku na nowu šćežku Ćišinskeho. Słyšała běch wo njej w Serbskim rozhłosu. Wulke překwapjenje: Při bu­sowym zastanišću w Kukowje a zdobom na prěnjej staciji tohole pućika zho­nichmy, zo móžemy jeničce z handyjom kročić po šćežce kotruž je wjele razow nam tak česćeny serbski basnik Jakub Bart-Ćišinski wužiwał.

Nowa taflička přeprosy nas ze „zaskenować a dožiwić!“, a dachmy sej to lubić! Rozsudźić dyrbjachmy so mjez štyrjomi wariantami: němsce, serbsce za dźěći, serbsce za młodostnych abo serbsce za dorosćenych. Poslednja sta so z našim wuběrnym přewodźerjom. Nic jenož, zo přeswědči nas wot wšeho spočatka rozmołwa mjez basnikom Jakubom Bartom a přijomnje wćipnej žónskej. Tale hra mjez krasnym sonarnym muskim a cunim žónskim hłosom wabi dokładnje posłuchać. We wuběrnej a zrozumliwej serbšćinje (paralelnje w dobrej němčinje) předstajataj wonaj městna w bliskej wokolinje, kotrež běchu wažne w žiwjenju a za skutkowanje Ćišinskeho.

Swójby zhromadnje pućowali

štwórtk, 22. oktobera 2020 spisane wot:
Dohromady nimale 20 ludźi je so njedawno na swójbnym pućowanju Rěčneho centruma WITAJ wobdźěliło. Woni zetkachu so w Zdźarju (Sora) a nóžkowachu wot Małeho Pichowa k Čertowej klětce. Wjedro bě lěpje hač myslene, tak zo mějachu často rjany wuhlad na blišu wokolinu. Hłownje Budyske swójby su čas a pućowanje za to wužili, zo móžachu serbske dźěći mjezsobu serbować. Z krótkimi serbskimi informacijemi wo Zdźarju, Čornych Noslicach, Małym Pichowje a Čertowej klětce su wobdźělnicy tež tutón kónc našeje serbskeje Łužicy zeznali. Nawróćiwši so k wuchadźišću zakónčichu pu­ćowanje z hrami za dźěći a z kofejom, tykancom a bjesadu. Wšitcy wobdźělnicy su tež spušćomnje na wotstawk mjez sobu dźiwali a hygieniske postajenja dodźerželi. Tuž je nadźija wulka, zo móža přichodne pu­ćowanje kaž planowane 22. nowembra přewjesć. Lorenc Jankowsky

Lěsawa na krjepjawje sedźała

póndźela, 12. oktobera 2020 spisane wot:

Před wjace hač dźesać lětami namakach blisko Noweho Bronja mortwu lěsawu (Waldohreule), kotraž bě so z woporom wobchada stała. Dokelž bě wona wonkownje hišće w porjadku, dach ju preparować, zo móhli sej ju zajimcy woměrje wobhladać. Namakanki dla pak počach kónčinu mjez Bronjom a Kamjenej dokładnišo wobkedźbować, přetož něhdźe wšak dyrbješe lěsawa doma być, sej myslach. Loni wuhlada Jurij Měrćink tajku sowu na swojej zahrodźe. Hač wona tam něhdźe hnězdźeše, njebě jasne, bě pak wot 7. do 25. apryla wšědnje přitomna.

nawěšk

SERBSKE NOWINY podpěruja:

Novi Sad – kulturna stolica Europy

nowostki LND