Po ekumeniskim nyšporje na swjedźenju Třoch kralow minjenu njedźelu w Budyskej cyrkwi Našeje lubeje knjenje wotmě so na žurli swj. Bena na Tzschirnerowej tradicionalna hodownička Serbow katolskeje tachantskeje wosady. Přeprošenje pak běchu tež ewangelscy wěriwi sćěhowali, mjez nimi wospjet superintendent Jan Malink. Tak móžeše tachantski farar Wito Sćapan přibližnje 120 wobdźělnikow witać, mjez nimi něhdźe połsta dźěći a młodostnych.
Wězo słušeja hodowne pječwo a kofej a rjenje wupyšene blida dlěje hač poł lětstotka k tutomu schadźowanju zwonka Božeho domu. Tola dźakowano iniciatiwje wučerki na wuměnku Ludmiły Bizoldoweje dožiwichu wopytowarjo zaso tohorunja dosć bohaty kulturny program, po kotrymž wjedźeštej šulerce Sahra a Josefina Bretschneiderec.
Po hodownych swjatych dnjach zetka so Róžeńčan kružk pisacych na swoje kónclětne zarjadowanje. Kaž kóždy raz bě blido ze słódnymi přikuskami a kofejom pola Marije R.-Šołćineje kryte. Mjeztym hižo trochu starše dźěći hosćićelki kružkarjow z kulturnym programom zawjeselichu. Bě to wulkotne dožiwjenje, spěwy, instrumentalne kruchi a samozbasnjene přinoški słyšeć. Za to wšěm sobuskutkowacym wutrobny dźak. Tež kružkarjo běchu ze samopaslenymi darikami a z dobrej naladu na zeńdźenje derje přihotowani.
Srjedź decembra wotzamknychu serbscy seniorojo-škotowarjo w Radworskim hosćencu „Meja“ swoje turněry lěta 2018. Dnjowy dobyćer, Křesćan Weclich z Nuknicy, bě z wukonom 2 659 dypkow spokojom, njemóžeše so pak po wuspěšnych lětach tónraz mjez prěnimi třomi zaměstnić. Nimale přez cyłe lěto bě Franc Nowak z Noweje Wjeski tabulku nawjedował, na poslednim turněrje pak je jeho Wolfgang Kühne z Delnjeho Wujězda hišće přesćahnył. Ze solidnym wukonom bu Jurij Hanto z Budyšina dobry třeći. Dalši zaměstnjeni su Křesćan Weclich, Herman Woko, Siegfried Rawa a Pawoł Šołta-Šunowski.
Cyłkownje je so lětsa 32 škotowarjow na dwanaće turněrach wobdźěliło, štož je snadnje mjenje porno minjenym lětam. Najebać to zahaja woni w januaru 2019 w Lejnjanskim Kubicec hosćencu swoju jubilejnu „slěbornu“ sezonu.
Hodownik njeje jenož čas dołhich wječorow, ale tež čas wočakowanjow kaž tež nutřkownych a wonkownych přihotow na hody. Rěči so wo tym, zo je adwentny čas měrny čas, často pak to nawopačne zwěsćamy. Za mnohich ludźi je adwent z hektiku a stresom zwjazany. Tež na dohodownych wikach knježi njeměr. Runje tak móža adwentnički w pěstowarnjach, šulach, zawodach abo komunach napinace być, móža pak tež změrować a zhromadnosć přisporjeć. Adwentnički, kotrež w Jaseńcy hižo wjele lět srjedź decembra za cyłu wjes organizujemy, su tajke změrowace a k zhromadnosći přinošowace zarjadowanja. Tež minjenu sobotu su so Jasčenjo w kulturnym domje zetkali a sej po witanju kofej z wosuškom a poprjančkami zesłodźeć dali. Wjele lět hižo zawjeseleja jich dujerjo Njeswačanskeje wosady z dohodownej hudźbu. Tónraz su woni na wjacorych wsach Bóščanskeje gmejny we womłodźenej zestawje zapiskali.
Minjenu srjedu móžeše Němčanski wjesny předstejićel Wolfgang Neubert znowa wjac hač 70 seniorow ze wsy w Grofic „La Galeriji“ na lětušu adwentničku witać. Spřihotowała bě ju znowa Monika Neubertowa ze skupinu pilnych žonow.
Po dobrym wothłosu loni wotmě so minjenu sobotu znowa škotowy turněr we Wěteńcy. Mikławš Zahon je sej młódšich kaž tež staršich přećelow zbliska a zdaloka přeprosył, zo bychu najlěpšich kartyplacarjow ze swojich rjadow zwěsćili. Wubědźowali su so wo pućowanski pokal. Cyłkownje wobdźěli so 22 lubowarjow škota.
Po tym zo bě po prěnim kole z 21 wobdźělnikami dobyćer wječora z 1 827 dypkami hižo nimale wěsty, popřachmy sej přestawku z ćopłym přikuskom. Nalada při rozmołwje a wosebje napjatosć na wuslědk druheho koła w běhu wječora widźomnje přiběraše. 22. hrajerjej, kiž so hakle druhemu kołu přidruži, přiznachu přerězk dypkow prěnjeho koła ze šwarnymi 1 008 dypkami. W prěnim kole bě so za sydom blidami ze stajnje třomi škotowarjemi 36 hrow wotměło. W druhim kole rozrjadowachu so hrajerjo na štyri blida ze stajnje štyrjomi a na dwě blidźe z třomi hrajerjemi.
„Witajće k nam do Łužicy“ rěkaše hesło jězbneho předewzaća Vivat kultura ze St. Gallena za minjenu njedźelu, jako wopyta dwaceći seniorow ze Šwicarskeje – zwjetša bywši předewzaćeljo – Łužicu, zo bychu so tež ze Serbami zeznajomili. Hižo na jězbje z Drježdźan do Budyšina informowaše Jurij Łušćanski hosći wo stawiznach, kulturje, dźensnišim žiwjenju a narodnych stykach. Dr. Manfred Thiemann wodźeše jich na to po starym měsće hač na Mikławšk a rozłoži jim wosebitosće historiskeho města. Wosebje zajimowachu so wopytarjo za medije a dwurěčne kubłanje, ale tež za hospodarstwo regiona.
„W Šwicarskej wšak mamy wjacore rěčne regiony a narodnu mjeńšinu Retoromanow. Tohodla bě runje za nas jara zajimawe, štož smy we Łužicy wo Serbach zhonili“, praji nawoda jězbneho předewzaća Christoph Hug. Na dźesaćdnjowskej jězbje wopytachu šwicarscy wulětnikarjo w Lipsku a Drježdźanach předewšěm muzeje a koncerty. Minjenu njedźelu wječor dožiwichu w Drježdźanskej Křižnej cyrkwi Johannesa Brahmsowy „Němski rekwiem“.
Kulow. Šulerjo 10. lětnika Kulowskeje wyšeje šule „Korla Awgust Kocor“ běchu spočatk tydźenja trochu njesćerpni. Woni so hižo wjeselachu na zajězd do statneje kenclije w Drježdźanach. Kak je k tomu dóšło? Lětsa 4. meje přewjedźechu na šuli „europski dźeń“. Tón dźeń witachu w šuli sakskeho ministerskeho prezidenta Michaela Kretschmera (CDU) jako rozmołwneho partnera. Na kóncu přeprosy wón jich, tehdom šulerjo 9. lětnika, na wopyt do statneje kenclije.
Wo serbskej putniskej jězbje wot 5. do 9. pražnika do wuchodneje Słowakskeje rozprawješe njedawno Baćoński farar Gerat Wornar serbskim senioram Budyskeje tachantskeje wosady. K tomu pokazowaše wón wideja a fota, kotrež bě Bosćij Handrik z Radworja zhotowił.
Hłowny zaměr jězby bě wobdźělenje na sobu najwjetšim putnikowanju w Słowakskej na Marijanskej horje blisko města Levoča. 8. julija je so tam na putniskej łuce něhdźe 80 000 kemšerjow zhromadźiło. Z bamžowskim zastupnikom a dalšimi duchownymi swjećeše swjatočne kemše tohorunja Baćoński farar. Za njeho bě wosebite dožiwjenje, zo smědźeše hromadźe z metropolitom grjekskokatolskeje cyrkwje Janom Bablakom, kotrehož hižo z młodych lět znaje, za wołtarjom stać.
W lětach 1950 do 1968 bě grjekskokatolska cyrkej kruće zakazana. Nětko pak dožiwja wona wulki rozmach. Tón začuwachu Serbja tohorunja na grjeksko-katolskich kemšach po wuchodnym ritusu na dalšim putniskim městnje, na horje Zvir blisko wsy Litmanov. Tam rozprawješe jim Jan Bablak wosobinsce wo přesćěhanjach w socialistiskej dobje.
Na swojej hłownej zhromadźiznje spočatk lěta běchu spěwarki a spěwarjo Radworskeho chóra Meja wobzamkli, zo sej lětsa zaso zhromadnje wuleća. Po tym zo njeje so plan do Roma pućować zešlachćił, so rozsudźichu pólski Wrócław wopytać. A minjeny kónc tydźenja to činjachu.
Předsydstwo chóra z předsydku Angeliku Häneltowej na čole bě zhromadnje z Radworskim Šmitec busowym wozydłownistwom dosć wobšěrny program w štwórtym najwjetšim měsće susodneho kraja z něhdźe 630 000 wobydlerjemi zestajało. Na spočatku steješe wodźenje po měsće z wěcywustojnej pólskej přewodnicu, štož běše w někotrych hodźinach dosć naročne předewzaće. Při tym Mejenjo zhonichu, zo ma Wrócław wjace hač sto cyrkwjow. Najwjetši dźěl z nich dyrbjachu po Druhej swětowej wójnje znowa natwarić, dokelž bu 70 procentow města nad Wódru při wojowanjach mjez sowjetskimi wójskami a němskimi jednotkami kónc wójny zničenych.