Běše to jara poradźena a informatiwna kubłanska jězba, kotruž je Wojerowska župa minjenu sobotu organizowała. 44 wosobow je so na zhromadnej wuprawje wobdźěliło. Najprjedy podachmy so do Njechornja, do Domu Měrćina-Nowaka-Njechorńskeho. Tu wočakowaštaj nas ­Budyska županka Leńka Thomasowa a čłon Budyskeho župneho předsydstwa Florian Kießlich. Wonaj wodźeštaj nas w dwěmaj skupinomaj po domje naj­wuznamnišeho serbskeho ludoweho molerja. To staj wobaj jara zabawnje a nazornje zdokonjałoj.

Worklecy/Smječkecy. „Wotkryjemy sej Worklecy a wokolinu“ je hesło tohole prózdninskeho tydźenja we Worklečanskim horće „K wódnemu mužej“. Tak podachmy so wutoru do swojeho bjezposrědneho susodstwa a wopytachmy wohnjowu woboru w Smječkecach. Měrćin Nowak nam nadawki wobornikow nazornje rozkładźe. A to nic jenož za blidom! Holcy a hólcy smědźachu so sami wuspytać, woheń zamiškrić a wobkedźbować, kak spěšnje mała škrička k wulkemu wohenjej rosće. Tež telefonat z wuchowanskej dispatchernju běše dźěl programa. Po tym zo běchu dźěći čisło 112 wolili, mějachu same daty dale dać a nuzowu situaciju wopisać. To bě přewšo napjate dožiwjenje. Wulke wjeselo knježeše, jako smědźachu mali wopytowarjo z hadźicu a z wohnjohašakom płomjenja podusyć.

Zawěsće dźěći doma wjele rozprawjachu. Snano so tón abo tamny, ta abo tamna z nich rozsudźi, so pozdźišo sam/a z wobornikom stać.

Měrćinej Nowakej a kameradam w Smječkecach zapłać Bóh za rjane dožiwjenje! Christina Měškankowa

W prěnim prózdninskim tydźenju je sobudźěłaćerka Rěčneho centruma WITAJ a socialna pedagogowka Radworskeje serbskeje wyšeje šule Edit Šurowa šulerjow na projekt „Zhromadnje hrać, paslić a warić“ přeprosyła. W srjedźišću steješe strowe zežiwjenje.

Holcy z 5. lětnika wyšeje šule přeprošenje sćěhowachu a so wšědnje dopoł­dnja w šuli zetkawachu. Tam najprjedy raz wšelake deskowe hry na nje čakachu. Holcy mějachu wjele wjesela při hraću, dokelž hewak w šuli hromadźe wuknu a chwile za zhromadnu zaběru njeje.

Po połdra hodźinje rěkaše potom wobjed přihotować. Holcy smědźachu same rozsudźić, što chcedźa rady warić. Za to wužiwachu płody ze šulskeje zahrody, wo kotruž so we wobłuku cyłodnjowskeho poskitka na iniciatiwu socialneje pedago­gowki staraja. Tak móžachu truskalcy, janske jahody, kisałe wišnje a kulirabije žnjeć.

Tak kaž wšudźe druhdźe na serbskich wsach su tež w Smječkečanskim Domje swjateho Jana nałožk mejemjetanja pěstowali. Hižo někotre dny do toho pytachu za to poriki. Wone so na zwučowanjach zetkachu, zo bychu zdźěla hižo znate serbske reje skrućili abo tak derje kaž móžno nazwučowali. Skónčnje tak daloko bě a wšitcy wobydlerjo so při ­najrjeńšim słónčnym wjedrje w parku zetkachu. Swjedźensce zdrasćeni woby­dlerjo a sobudźěłaćerjo k „Wjesele dźensa“ zaćahnychu. Znata reja „Takle wjer­ćimy“ tež přihladowarjow do rejowanja pohnu. Mejskeho krala zwěsćichu w Smječkecach na trochu hinaše wašnje, hač smy to hewak zwučeni. Wobydlerjo wulke kóstki po trawniku mjetachu a najwyša ličba doby. Wočiwidnje zbožowny kral Klaus sej z kralownu Heike walčik zarejowa a po tym cyłu hosćinu na wječer prošeše. Wulki dźak wupra­jamy sobudźěłaćerjam, kotřiž z přidat­nymi słužbami tajke a podobne zarjadowanja sobu zmóžnjeja. Wězo tež kuchni dźak za dobre pohosćenje!