Choćebuski filmowy festiwal (CFF) je tydźe­nja znowa dohlad do stawa serb­skeho filma dał. Zo tón jako hrajny film (hišće) njeeksistuje a čehodla tomu tak je, wo tym je so kuratorka sekcije „Heimat – Domownja – Domizna“ dr. Grit Lemke z Knutom Elstermannom po jeho dokumentaciji „Serbja do kina! Pytanje za serbskim filmom“ rozmołwjała. Bychu sej ludźo w Němskej kinowy tiket za serb­skorěčny film z němskimi podtitulemi kupili? Na tele jeje prašenje filmowy kri­tikar wotmołwi, zo hladajo na synchro­nizaciju w Němskej čas hišće zrały njeje. Hišće wótrišo je režiser Dominik Graf njedaw­no žadanje Němcow za němskorěčnymi dźiwadźelnikami, předrasćenymi wotpowědnje městnu jednanja na Portugalčanow, Italčanow, Turkow abo Chorwatow, komentował: „Hač bychmy Druhu swětowu wójnu na kóncu tola doby­li.“ Na kónc němskeho šowinizma čakać tuž žadyn zmysł nima, tež nic štož serbski hrajny film nastupa.