Něhdy bě w nimale kóždej wsy nakupowanišćo, hdźež poskićachu twory wšědneje potrjeby. Runočasnje běchu to socialne centrumy, hdźež so wjesnjenjo zetkawachu a rady pobjesadowachu. W našej lětnjej seriji na něhdyše wjesne wobchody dopominamy.

Dźensa: Smjerdźaca (7)

„Korčmu su zawrěli a tak móžachu so ludźo jenož hišće w swojej dobrej stwě doma abo na tehdyšim gmejnskim zarjedźe schadźować“, dopomina so něhdyša wjesnjanostka Smjerdźaceje a Łazka Marja Krawcowa na połoženje w Smjerdźacej spočatk 1960tych lět. Runočasnje wona tehdy wobžarowaše, zo njebě we wsy za ludnosć žana móžnosć, nakupować twory wšědneje potrjeby. Na jeje iniciatiwu sej tohodla w lětomaj 1962/1963 rjany kulturny dom ze žurlu a dalšimi mjeńšimi rumnosćemi natwarichu. Žurla bě zdobom nastork, załožić mjeztym we wjele krajach swěta znatu rejwansku skupinu. Nahladny objekt płaćeše tehdy 87 000 hriwnow. W dobrowólnym dźěle nadźěłachu z toho 45 000 hriwnow. Do domu zaměstnichu tohorunja konsumowu předawarnju.