Regionalna wosebitosć

Donnerstag, 26. September 2019
Artikel bewerten
(0 Stimmen)
 Manfred Nikel Foto: Joachim Rjela Manfred Nikel Foto: Joachim Rjela

Njedźelu wotměja na Rownjanskim Njepilic statoku jubilejny 20. dworowy swjedźeń. Ze załoženjom towarstwa Njepilic dwór započachu tež dworowe swjedźenje zarjadować. Wone žněja mjez hosćimi přiběracy zajim. Čehodla tomu tak je, wo tym a dalšim je so Jost Schmidtchen z předsydu towarstwa Njepilic dwór Manfredom Nikelom rozmołwjał­.

Što začuwaće, mysliće-li 20 lět wróćo?

M. Nikel: Sym hordy na to, zo je so nam poradźiło tak dołho serbske nałožki a serbsku kulturu z pěstowanjom slepjanšćiny, pěsnje a narodnu drastu pokazować. Zhromadnje z mnohimi wjesnymi skupinami z wokoliny a z jenak myslacymi z Delnjeje Łužicy. Hanzo Njepila bě połbur a jeho statok před 20 lětami saněrowanja potrěbny. Přiwšěm smy tam tehdy prěni dworowy swjedźeń wotměli, pod ćežkimi wuměnjenjemi drje, ale smy swjećili.

Kak su so dworowe swjedźenje do dźensnišeho wuwili?

M. Nikel: Z prěnim programom pod hesłom „Kak to jo bylo“ smy burske nałožki a tradicije žiwje předstajili a spytali naše serbske pěsnje w slepjanskej rěči spěwać kaž tež slepjanšćinu rěčeć. Na wšěch dotalnych 19 dworowych swjedźenjach smy rozdźělne temy, kotrež burske ži­wjenje w Slepjanskej wosadźe wotbły­šćuja, w programach pokazali. Ze Slepjanskim serbskim kwasom smy započeli, slědowali su křćeńca, žně wokoło Slepoho, lěs a hola kaž tež předstajenje žiwjenja Hanza­ Njepile. Wosebje wu­zběhnyć chcył, zo bě wot prěnjeho dworoweho swjedźenja naša šalmajowa kapała stajnje pódla.

Kak hódnoćiće rosćacu ličbu hosći?

M. Nikel: Połbura Hanza Njepilu njeje před 20 lětami nichtó dale znał, nimo Slepjanskich wosadnych. Smy so z jeho žiwjenjom rozestajeli a wědu wo załožerju slepjanšćiny šěrili. To a wězo tež kóždolětny program z burskimi wikami je hosći přiwabjało a so spěšnje dopowě­dało. Słódnosće ze swinjorězanja, samopječeny burski tykanc, serbske speciality k wobjedu a dalše wosebitostki su lěto a bóle požadane. K tomu poskićamy čerstwe wudźěłki z wjesnych zahrodkow a polow, štož wjacore dalše towarstwa našeje wosady sylnje podpěruja.

Što je z Njepilowym chlěbom?

M. Nikel: Tón je Čamarjec pjekarnja wunamakała a jón kóždolětnje k dworowym swjedźenjam a dalšim přiležnosćam pjekła. Jako dyrbjachu pjekarnju zawrěć, njebě tež hižo Njepiloweho chlěba. Dalše pjekarnje, kotrymž smy nadawk dali jón pjec, njezamóchu recept kaž Čamarjecy po originalu zwoprawdźić. Na našu próstwu staj tuž Helmut a Jörg Čamar jako staraj Rownjanaj připrajiłoj, k wosebitym přiležnosćam pěc na Njepilic statoku z drjewom zapyrić a ćěsto za chlěb spřihotować. Tak budźe to tež njedźelu zaso.

Što chceće hosćom w programje skićić?

M. Nikel: Z Grodkowskimi trubjerjemi mamy mjeztym „domjacu kapału“, kiž so tež ze serbskimi štučkami wuznawa. Jewišćowy program k jubilejej wuhotuja wšitke skupiny Slepjanskeje wosady, kotrež nas hižo 20 lět přewodźeja. Jako hosći směmy Serbski kwasny ćah z Janšojc (Jänsch­walde) witać. Za dźěći změjemy, hdyž je ćma, tradicionalny běrnjacy woheń. Zdobom poskićimy tež zaso wodźenja po cyłym arealu.

Wutrobny dźak!

Veröffentlicht in Rozmołwa
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten

Anzeige