Swoboda měnjenja wažna

Dienstag, 12. November 2019
Artikel bewerten
(0 Stimmen)

W třećej generaciji bydla Cechecy na třistron­skim statoku w Miłorazu. Po Hansu Rulce a Paulu Cechu wobsedźi jón nětko Günter­ Cech. „Moje dźěći a wnučki dyrbjeli­ dale tu bydlić móc“, wón podšmórny. Na zahrodźe měješe protestnu taflu instalowanu, kotraž­ bu wot­łamana a pokradnjena. Wo sćěhach a reakcijach je so z nim Andreas Kirschke rozmołwjał.

Što je dokładnje na protestnej tafli stało?

G. Cech: Na njej bě napisane: „Žane wosebite polo Miłoraz! Žane přesydlenje Miłoraza! Žane dalše mylenje mortwych na kěrchowje! Zachowanje dróhow do Miłoraza! Wuchowajće naš rjany Miło­raz!“ W nocy wot 21. na 22. oktober bu tafla pokradnjena. To smy hnydom policiji přizjewili.

Kak pad začuwaće?

G. Cech: Wězo běch perpleksny, to je zachribjetne. Moja prěnja mysl bě, zo móhł to jenož něchtó ze wsy być, kiž so boji, zo njebudźe Miłoraz tola přesy­dleny. Sam njejsym nihdy ničo přećiwo taflam we wsy činił, kotrež za přesydlenje rěča. Tohodla sym přesłapjeny. Tajki pad je wohańbjacy a nima ničo ze swobodu měnjenja činić. Nas, kotřiž chcemy tu wostać, praktisce wumocuja.

Što praja k tomu wjesny předstejićel, wjesnjanosta a gmejna?

G. Cech: Tež woni jeno z hłowu wija a su šokowani. Wjesnjanosta chce njeskutk na gmejnskej radźe narěčeć.

Što chceće wosobinsce činić?

G. Cech: Dam nowu taflu zhotowić, a to z přidawkom: Chcemy wostać, swoboda měnjenja je drohotne kubło. Za jara pozitiwne mam, zo chcedźa mnozy taflu sobu financować. Za to sym dźakowny.

Z podpismom zakładneho zrěčenja 28. měrca mjez gmejnomaj Trjebin a Slepo a předewzaćom Łužiska energija a milinarnje je přesydlenje poprawom jasne. Čehodla přiwšěm dale wojujeće?

G. Cech: Fakt je, zo njeje brunicowy plan za Wochožansku brunicowu jamu hišće přizwoleny. Přesydlenje nima hišće prawnisku wěstotu. Fakt tohorunja je, zo njeměł nichtó k přesydlenju nuzowany być. Štóž chce wostać, měł wostać směć. Kaž wěm, su znajmjeńša woby­dle­rjo 20 chěžow, kotřiž chcedźa tu wostać. Mjez nimi su tež młodźi ludźo a ći, kotřiž su přićahnyli. Bohužel sej nichtó zjawnje rjec njezwěri, zo chce wostać.

Čehodla chceće Wy ze swójbu wostać?

G. Cech: Sym so tu narodźił, sym tu wotrostł a do šule chodźił. Ze swójskej mocu sym třistronski statok z bróžnju natwarił. Mam tu swoje korjenje. K tomu hišće přińdźe, zo wuhlo we Wochožanskej brunicowej jamje tuchwilu na wuchodźe Miłoraza wudobywaja. Třećinu lěta wěje wětřik ze zapada, čehoždla njeje wjace telko procha a hary. Dołho smy wulke wobćeženja wudźerželi, tak móžemy tež kónc brunicoweje jamy přetrać. Miłoraz njebudźe w swojej jónkrótnosći na nowym městnje hižo eksistować.

Što su waše centralne žadanja?

G. Cech: Wohrožene wsy měli so zachować. Po najspěšnišim puću trjebamy planowansku wěstotu. Runje tak měł kóždy sam rozsudźić směć, hač chce so přesydlić. Za rewitalizaciju našich wsow trjebamy dosć srědkow. Dale je trjeba zwjazkowy hórnistwowy zakoń nowelěrować. Wutrobny dźak!

Veröffentlicht in Rozmołwa
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten

Anzeige