Njeswačidło je wo dalšu drohoćinku bohatše
Njeswačidło (UM/SN). Charakter Hornjeje Łužicy je kamjenjaty. Wo tym krajina swědči: bazalt, zornowc, dwubłyšćinkowy granodiorit, ale tež fonolit w njej namakamy. Husto leža na płoninach wulke, jednotliwe kamjenje – błudźenki. „Wone su so w lodowej dobje ze sewjera na juh dóstali a něhdźe ležo wostali“, rozjasnja Klaus Wagner. Budyšan zaběra so intensiwnje z kamjenjemi swojeje domizny. Mjez druhim bě wón wobdźěleny na wutworjenju kubłanskeje šćežki błudźenkow, kotraž bě njedawno hišće z Njeswačanskeje młodownje hač k Łučnym hatam w Koslowje wjedła. Błudźenki pochadźeja z jamy za wudobywanje kaolina w Kamjenej. „Ze šćežku chcychmy w młodowni přebywacym hosćom zawostajenstwo dawneho časa zbližić.“ Zajim za kubłanski poskitk pod hołym njebjom pak přewulki njebě. Za Klausa Wagnera a dalšich zajimcow bě to přičina jednać. „Smy namjetowali, błudźenki do Njeswačanskeho hrodoweho parka přesadźić – na městnosć, kotruž mnozy wopytuja“, mineraloga rozprawja. Tamniša přirodoškitna stacija je jich při tym podpěrała.
