Dohromady 1 260 hektarow wulke Dubrjenske bahno njedaloko Kulowa je najwjetše zwisowace bahno w Sakskej. Wot lěta 1972 steji wone pod škitom přirody. Hydrologowka Karin Keßler a přirodoškitar Herbert Schnabel so za zachowanje tuteje jónkrótneje krajiny zasadźujetaj.
Dubrjenske bahno: Mnóstwo spadkow dawno njedosaha
Mittwoch, 29. April 2026
134
E-Paper: Serbske Nowiny 82
-
Schriftgröße
Schriftgröße verkleinern
Schrift vergrößern
Bahno trjeba wobstajne zastaranje z wodu. „Wysoki staw wody je najwažniše žiwjenske wuměnjenje Dubrjenskeho bahna“, praji hydrologowka Karin Keßler (naprawo), kotraž je w nadawku Sakskeho krajneho zarjada za wobswět, ratarstwo a geologiju prawidłownje w přirodoškitnym pasmje po puću. Herbert Schnabel (nalěwo), sobudźěłaćer Kulowskeje regionalneje skupiny přirodoškitneje organizacije NABU, so hižo wot 1970tych lět za zachowanje bahna angažuje. Foto: Andreas Kirschke
Veröffentlicht in
Łužica
Galerie
Dubrjenske bahno njeje jenož jónkrótny refugij za insekty, ptački, dwojožiwcy a waki. Wotemrěte rostliny, kiž bjez kislika pod wodu njeroztłaja, składuja wulke mnóstwa wuhlikoweho dioksyda, kotryž móže lěttysacy w nastawacej woršće torfa zawostać. Hačrunjež wučinjeja bahna jenož tři procenty płoniny swěta, składuje so tam dwójce telko wuhlikoweho dioksyda, kaž we wšitkich lěsach po cyłym swěće.
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten
