Sandru Pjacynu sym jako wotewrjenu a aktiwnu wobdźělnicu kursa Domoj zeznała. Wona je jara pomocliwa a wšojedne wo čo dźe, Sandra so wo to stara a to organizuje. Wona pyta wuměnu a měri so na ludźi. Hdyž něšto njezrozumi, so za tym praša. To pomha jej a druhim při wuknjenju rěče.
Po tym zo je wjele lět we wukraju žiwa była a naposledk w Berlinje bydliła, je so ze swojej swójbu za Lichań jako nowu domiznu rozsudźiła. Jeje mandźelski kaž tež jeju synaj serbuja. W serbskej rěči chce so w přichodźe tež doma čuć.
Swojimaj dźěsćomaj chce wona z přikładom być. Wonej matej zmužiće a bjezstarostnje serbsce rěčeć. Wona chce zhromadnosći přinošować a serbšćinu jako samozrozumliwu zaznawać. Tež we wukraju (na př. w Słowakskej a Čěskej) je serbujo hižo tójšto pozitiwneho dožiwiła. Tak je tam na přikład spěšnje z ludźimi do rozmołwy přišła. Ze serbšćinu su so jej někotre durje wotewrěli.



