Šěsćdźesat lět po wuchodźenju šule so znowa zetkali

Mittwoch, 23. September 2015
Artikel bewerten
(0 Stimmen)

Rjanu septembersku sobotu wotměchu njedawno ći, kotřiž běchu 1955 Serbsku wyšu šulu w Pančicach-Kukowje wuchodźili, swoje rjadowniske zetkanje. W awli Šule Ćišinskeho witaše nas wutrobnje něhdyša sobušulerka a sobu­orga­ni­zatorka zetkanja Herta Libšowa.

W rumnosći, kotraž bě so lědma změniła, běchmy so spočatk septembra 1953 k přijimanskej swjatočnosći zešli a 1955 po złoženju srjedźneje zrałosće k wotchadničce. Haj, tehdy bě to serbska wyša šula, na zetkanju před dźesać lětami srjedźna šula a dźensa zakładna šula. Jeje nawodnica Jadwiga Čižankowa rozłoži nam skrótka profil kubłanišća, wosebitosće, starosće, ale tež wjesela wšědneho dnja. Tak mjez druhim zhonichmy, čehodla su nowotwar šule zwottorhali a nic staru šulu.

Veröffentlicht in Serbski powěstnik
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten

Anzeige