„Rjane je lěćo w domiznje! Hdyž dźiwna kwětka, módra lilija, zakćěwa po žumpojtych łukach. Hdyž wšě hona žołmja, hdyž kosa syči w žiće a jako mak čerwjene banty zmawuja z kłobukow serbskich žnjencarjow.“ Tak wopisuje serbski moler a spisowaćel Měrćin Nowak-Njechorński swoju blišu wokolinu. Při jeho ródnym domje w Njechornju zetka so minjenu njedźelu kruh přećelow Měrćina Nowaka-Njechorńskeho. Dokelž so tam nětkle mócnje twari, podachu so hnydom dale na pućowanje po šćežkach Njechorń­skeho.