„Posłuchaj lěkarja, prjed hač jeho ­trjebaš!“, serbske přisłowo namołwja.

Tuž wěnuje so student mediciny ­Pětr Dźisławk znatym a mjenje znatym chorosćam, zo by je ­čitarjam trochu ­bliže rozłožował (68).

Kumštna inteligenca nas dźeń a bóle zaběra. W šuli, na uniwersiće, na dźěle a we wólnym času – w dale a wjac wobłukach integruja inowatiwne nastroje a programy. Tež w strowotnistwje njeda so tomu zadźěwać. Mnozy z nas to witaja, wšako lubi kumštna inteligenca medicinsku rewoluciju, wot kotrejež móhli wšitcy profitować. Najwjetša sylnosć KI wokomiknje je, zo zamóže hoberske datowe mnóstwa w njesměrnje krótkej chwilce analyzować. Algoritmy, na kotrychž kumštna inteligenca bazuje, spóznawaja mustry a tworja wotpowědne sćěhi. Na přikład, hač je blečk na röntgenowym wobrazu strašny abo nic.