Někotři ludźo po wšěm zdaću scyła njezestarja. Maćij Bulank je jedyn z nich. Nochce so mi prawje wěrić, zo wón dźensa 70. narodniny swjeći. Hdyž jeho něhdźe zetkam, so mi zda, zo njeje so ani kuska změnił, po tym zo bě spočatk lěta 2020 po lětdźesatkach jako nowinski fotograf na wuměnk šoł.
Do toho smědźach wjele lět jeho kolega w redakciji Serbskich Nowin być a nazhonich, kak Maćij z rozdźělnych perspektiwow na wěstu wěc hlada. Rady so na to dopominam, kak je mi druhdy na wobrazu wjesne napohlady pokazał a ja dyrbjach rjec, z kotreho městna je wobraz zapopadnył. Tajke fotografije njenastachu někajkeho droheho objektiwa dla, ale skerje dźakowano kedźbliwemu wóčku, z kotrymž Maćij jako fotograf na swět zhladuje. Z wuslědkami swojeho dźěła nas wón stajnje zaso překwapja. Při tym so ženje doprědka abo do srjedźišća njetłóči, ale radšo w pozadku wostawa a wottam fotografuje, štož druzy zwjetša přewidźa.
