Björn Hansen je profesor za slawistiku na uniwersiće w Regensburgu. Z Łužicu je wón hižo wjacore lětdźesatki zwja­zany. Zašłe dny bě wón wospjet ze skupinu studowacych tu na wopyće. Maximilian­ Gruber je so z nim wo jeho wosebitym zwisku do Serbow roz­mołwjał.

Njeje prěni raz, zo ze studowacymi Łužicu wopytaće. Što was sem ćehnje?

Jako slawist ze šěrokim spektrumom zajimow mje wosebje serbskej rěči putatej. W Regensburgu mamy centrum za wjacerěčnosć, kotryž z wjacorymi kolegami wudźeržuju. To je wězo tež we Łu­žicy relewantne. Před třomi lětami smy posledni raz ze skupinu studowacych w Serbach pobyli. Nam je wažne, zo tež w Bayerskej wědu wo słowjanskej mjeńšinje­ w Sakskej a Braniborskej šě­rimy.

Što měniće k prócowanju wo rewitalizaciji serbšćiny?