Ćežišćo přichodneho telewizijneho magacina „Łužyca“ je reportaža wo wo­zrodźenju serbskich pomjenowanjow w Strjažowje. Christian Matthée je sej tamniše statoki wobhladał a so jich wobydlerjow woprašał, hač a čehodla su so z akciju – snano – na přikładźe Dešnjanskich susodow orientowali.

Nimo toho rozhladowachu so tele­wi­znicy w Choćebuskej Witaj-pěstowarni „Villa Kunterbunt“ a jutře rozprawjeja, kak w dźěćacym dnjowym přebywanišću tuchwilne wužadanja zmištruja.

Slědowacy přinošk pedago­gisku temu tohorunja wobswětla. W srjedźišću steji prašenje, kak móhł kraj Braniborska serbskorěčne wukubłanje podpěrować.

Wědomosć a historiske hospodarstwo so w přichodnym wudaću „Łužycy“ hnydom dwójce jewitej. We wobłuku „Namakanki“ zarjaduja a posudźuja fachowcy stare pjenjezy, kotrež buchu z archeolo­giskimi slědźenjemi wědomostnikow kaž tež lajkow w regionje wotkryte. K tomu hodźi so rozprawa wo nowych dopóznaćach nastupajo „wikowanske drohi starych Słowjanow“.