Kamjenc (SN/MiR). Doba wudaća dokumentacijow wo stawiznach a přitomnosći města Kamjenca a wokoliny je so po 20 lětach z wozjewjenjom wosebiteje publikacije „Łužiski almanach VIII 2025“ skónčiła. Čłonojo awtorskeho kruha Łužiski almanach z.t. su towarstwo zašły pjatk na čłonskej zhromadźiznje rozpušćili. Přičina za to je, zo nimaja hižo dosć wosebje młodych awtorow a zo płaćizna za ćišć wudaćow dale stupa. Tole rozłožowaše předsyda towarstwa Norbert Schnabel samsny dźeń na swjedźenskim zarjadowanju w Kamjenskim dźiwadle. Wróćo zhladujo wón rjekny: „Móžemy hordźe rjec, zo smy wulki fundus do­mizniskeje wědy publikowali a z tym mnohe dopomnjenki zachowali.“ Najebać wšě rozmyslowanja wo prašenju, kak z domizniskej literaturu w Kamjencu pokročować, rjekny Kamjenski wyši měšćanosta Michael Preuß (njestronjan): „Wuspěch almanacha leži w bohatosći ­jeho fasetow. Dźěło mjez towarstwom a městom běše stajnje konstruktiwne. Zawostajiće namrěstwo, kotrež dale skutkuje. Rozpušćenje towarstwa zawostaja dźěru, kotraž so sćežka pjelnić hodźi.“