Hdyž we Łužicy wot zajutřišeho zynki dudow zaklinča, potom ma to mało ze Šotiskej a wjele ze serbskej tradiciju činić. Serbske dudy słušeja do kulturneho herbstwa regiona a so hač do dźensnišeho hraja. Hižo w srjedźowěku běchu měchowe hwižki po cyłej Europje rozšěrjene. Na serbskich wsach słušachu k wšědnemu dnjej. Hač kwasy, kěrluše abo žnjowe swjedźenje – často postarachu so dudakojo zhromadnje z huslerjemi wo hudźbu. We Łužicy wuwištej so swójskej typaj: kozoł a měchawa. Wulke serbske dudy zhotowichu tradicionelnje z kozaceho kožucha, často wudebichu je z rězbarjenej kozacej hłowu z drjewa. Mócny zwuk bě předewšěm na swjedźenjach pod hołym njebjom požadany. Mjeńša měchawa klinči jasnje mjechšo.