Wosrjedź najrjeńšeho podlěća je Historiske towarstwo w Bukecach serbske popołdnjo wuhotowało. Domiznowědnemu zjednoćenstwu dźe předewšěm wo serbsku rěč a kulturu w Bukecach a we wokolinje. Za to bě sej přeprosyło serbskeho spisowaćela Křesćana Krawca, zo by předstajił swojej knize „Sej statok stajili“ kaž tež wotpowědny němski přełožk pod titulom „Was wir in uns tragen“. Krawc bě po Łužicy jězdźił a dał Serbowkam a Serbam z jich žiwjenja powědać. Mjez druhim předstaja tež dweju Bukečanow, kotrajž so z njesprócniwej wutrajnosću wo zachowanje serbskeje rěče a kultury zasadźujetaj.

Bukečanaj w Bukecach w srjedźišću

Bukečan Arnošt Zoba je jako šulski hólc rady rjemjeslnikow we wsy wopytował, blidarjow, rěznikow, ratarjow. Bukečanscy rjemjeslnicy su jeho serbsce witali a so wjeselili, hdyž je jim při dźěle přihladował. A dokelž so tež pola ćetow a wujow we wokolinje, mjez druhim pola sydom Zobic wujow z Čornjowa, jenož serbsce rěčeše, běše za njeho cyły swět serbski.