Na kritiku pak spěšnje reaguja

Freitag, 27. April 2018
Artikel bewerten
(0 Stimmen)
Janek Wowčer

Stajnje zaso widźiš a słyšiš, zo so statne instancy – wšojedne hač wokrjesy, města, tež gmejny – abo politiske zastupnistwa, ze serbskimi motiwami pyša, serbskosć Łužicy jako wosebitosć wustajeja a wo­bohaćenje wopisuja. Tak rysuja najrjeńše a najpisańše wobrazy. Wšitke tele fakty přitrjechja a wjeselu so tež, zo w mnohich wobłukach Serbow, jich nałožki a žiwjenske wašnja, njezanjechaja, ale skerje hišće na potencial toho pokazuja. Prawje a derje tak!

Za prawe a dobre tohorunja mam, zo je sakske wobchadne ministerstwo loni předpisy za popisanje pućnikow w dwurěčnej kónčinje změniło, tak zo matej serbske a němske pismo na tafli jenak wulkej być. Wokrjes Budyšin to mjeztym wuběrnje zwoprawdźa a nowe pućniki po nowych směrnicach wuhotuje, runje tak tam, hdźež dyrbja dodźeržany pućnik wuměnić. Tak dóstawa naša maćer­šćina samsnu hódnotu kaž tu tohorunja domjaca němčina. To mam za wopraw­dźitu tolerancu, ke kotrejž tež we Łužicy mnozy namołwjeja. Zdobom to dopo­kazuje, zo je móžno so dojednać, cyle po hesle: Hdźež je wola, je tež puć.

Veröffentlicht in Rozmyslowane
Bitte anmelden, um einen Kommentar zu posten

Anzeige