Fota: Borbora KralowaNa wuchodźowanje podłu hatow do Plus­ni­kec nastajichu so wutoru do jutrow dźěći Ma­lešanskeje Witaj-pěstowarnje „K wód­ne­mu mu­žej“. Pod hołym njebjom na wulkej łuce zahajichu wone zhromadne pućowanje z rań­šim kołom. Wul­kej skupinje „błudnički“ a „zmije“ wu­čušli­štej po puću něko­tre pokiwy jutrowne­ho zajaca, kotrež wjedźechu jej nimo wulkich zwonow do Plusnikec. Skupinje „lutki“ a „wódne mužiki“ pak wje­dźechu pokiwy runu smuhu na Plusni­čan­ske hrajkanišćo, hdźež so pozdźišo tež „błudnički“ a „zmije“ přidružichu. Po nastrojach kros­nu­jo chowancy dźěćaceho dnjoweho přebywanišća samo trochu na jutrowneho zajaca pozabychu. Po małej přestawce poda so bobrija na zahrodu swójbow Röhrec a Schnei­derec. Na pisanje pyšenych bli­dach čakaše tam wobjed na wšit­kich. Njetraješe dołho, a hižo wuhladachu někotre dźěći za wul­ki­mi durjemi dwě wuši. Naraz wuskoči zajac, kiž běše na zahrodźe małke hněžka schował, kotrež dźěći z wul­kim wjeselom pytachu a wězo tež namakachu. Ze zhromadnym spěwom so wone ze zajacom kaž tež ze swójbu Röhrec rozžohnowachu.