1

4

3

2


My, šulerjo 10. lětnika z Worklečanskeje wyšeje šule „Michał Hórnik”, podachmy so kónc měrca na ekskursiju do Sakskeje Šwicy. Rano zetkachmy so w šuli, zo bychmy wšitcy zhromadnje z busom do Muzeja zapadneje Łužicy w Kamjencu jěli. Tam bě wustajeńca wo našej tehdyšej temje „Kamjeń”, a tak smy so trěbneje wědy wo bazalće, graniće a druhich kamjeniznach nasrěbali (foto 4). Eksperta, kiž předstaji so nam z mjenom Wolfgang, powědaše hišće dalše zajimawe fakty wo kamjeniznach. Mějachmy na kóncu přednoška trochu chwile, a tak smy hi­šće po muzeju dundali. Wokoło napoł dźesaćich zalězechmy zaso do busa a jědźechmy do Lohmena. Tam powita nas knjez Jar a wjedźeše nas po swojej pěskowcowej jamje. Rozprawješe nam, zo bu z teje jamy pěskowc za Drježdźansku cyrkej Našeje lubeje knjenje wudobywany. Prezentowachu nam tež rozbuchnjenje pěskowca, z čimž wjetše dźěle z jamy wudobywaja. Běše to jara rozbudźace přihladować. A wězo smědźachmy při tym fota třěleć. Na to dźěše dale do Stołpina. Wobhladachmy sej tamniši hród, kotryž je ze šěrawca twarjeny (foto 3).