Tradicija šlesko-serbskich kontaktow we wobłuku wuměłstwa a literatury wuwiwaše so w běhu časa k čiłej kulturnej wuměnje mjez žurnalistami, spisowaćelemi a nakładnikami. Hižo w prěnjej połojcy 19. lětstotka bu stolica Delnjeje Šleskeje, Wrócław, ze sydłom akademiskeho Towarstwa za łužiske stawizny a rěč. Wo šěršo zapołoženym zhromadnym dźěle mjez Šleskej a Łužicu hodźi so hakle po Prěnjej swětowej wójnje rěčeć.

Wosud Serbow njebě tež publicistam a spisowaćelam w Hornjej Šleskej wšojedne. W lěće 1936 nasta w Katowicach Towarstwo přećelow łužiskich Serbow (Towarzystwo Przyjaciół Serbo-Łużyczan). Kruh přiwisnikow zhromadźi so po wójnje wokoło Katowickeho tydźenika Odra, kotryž wot 1945 do 1950 prawidłownje wuchadźeše, a wokoło pisma Zaranie Śląskie, kotrejež ćišć a rozšěrjenje bu 1957 zastajene. Město tutych kulturnych časopisow słužachu w 1950tych lětach dalše hornjošleske nowiny, kaž na př. Śląsk Literacki (1952–1956) a Przemiany (1956–1957), jako forumaj za serbsku problematiku.