Łužiscy ratarjo ze silažu spokojom

Radwor/Miłoćicy (SN/MDź/jp). Zašłe horce tydźenje běchu za dźěći a młodostnych přewšo krasne a skićachu składnosć, w hatach, jězorach, skałach abo morju so kupać. Tola za ratarjow wukopachu so tele wuměnjenja jako horjo. Dla tydźenje trajaceje horcoty bjeze spadkow sta so póda we Łužicy chětro sucha a ničo tak prawje njerosćeše. Přiwšěm pak maja ratarjo wulku zamołwitosć za swój skót, kotryž dyrbja wšědnje zastarać. W druhich zwjazkowych krajach, mjez druhim w Bayerskej, njeje ratarjam hižo dosć picy k dispoziciji, tak zo jim ničo njezbywa, hač skót zdźěla zarězać. Tónle dóńt łužiskim skoćatam pak njehrozy.