Tradicionalne chłóšćenki w srjedźišću přednoška a slědowaceho woptaća

Budyšink (SN/bn). Pod hesłom „Pječwo za róčne časy“ je muzeologowka Andrea Pawlikowa předwčerawšim w Domje Šěracha w Budyšinku wo za Łužicu (něhdy) typiskej konditorskej kulinarice přednošowała. Běhej lěta sćěhujo předstaji wona cyłkownje jenož pjećom zajimcam wosebite chłóšćenki, kotrež buchu na přikład składnostnje swójbnych a/abo nabožnych swjedźenjow, kwasow abo pohrjebow resp. w zwisku z nałožkami pječene. Wotpowědne recepty złožuja so na zapiski, kotrež hač do 18. lětstotka wróćo sahaja. Hišće starše je dźensa w hodownym času tu drje najwoblubowaniše pječwo, mjenujcy wosušk resp. kołac. Hačrunjež so z wěstosću rjec njehodźi, hač so wo „serbsku wunamakanku“ njejedna, prezentowaše Pawlikowa z chroniku klóštra Marijina hwězda ze 14. lětstotka žórło, posrědkowace w tym zwisku kedźbyhódny indic. Wěsće podkładźene pak je, zo słušeše wosušk k pochowanjam slědowacej hosćinje – hdyž tež bjez rózynkow a w přirunowanju z wo połojcu zniženym podźělom tuka.