Ćisk. Ludźo, kotřiž za zbožownym přichodom a wosobinskej swobodu pytaja, wjele rizikow na so bjeru. To dožiwjamy dźensa a tak bě tež hižo w lěće 1854. ­Nimale 600 Serbow je tehdy pod nawodom fararja Jana Kiliana z płachtakom „Ben Nevis“ do Ameriki wupućowało a w Texasu wjes Serbin załožiło.

W kruchu „Won do swěta“ je režiserka Ester Undisz z Budyskim Němsko-Serbskim ludowym dźiwadłom na jara nazorne wašnje stawizny tohole wupućowanja, kiž bě z wjele woporami zwjazane, inscenowała. Wosebje jima scena w nocy na howrjacym morju. Tež wopytowarjam, kotřiž serbšćinu njewobknježa, skićeše simultany přełožk přez słuchatka wulkotne dožiwjenje.