město woborneho hrodu wědy

Architekt Kastletwarc so dodźiwać nje-

móže. Znowa a hišće raz slědujetej jeho wóčce wone krótke linki na wobrazowce. Poražaca to e-majlka: „... dyrbimy Wam zdźělić, zo Wam požadanu specialnu družinu škleńcy hižo dodawać njemóžemy ...“ Kastletwarc čita něšto wo „sankcijach Europskeje unije“ a zo z tuteje přičiny „nuznje trěbne surowizny wjace k dispoziciji njejsu“ ...

Bohuwěr Kastletwarc spyta so zhrabać. Wjeršk jeho dotalneho skutkowa-

nja jako architekt ma so z tym do ničeho zhubić? Kajka bě to genialna ideja: serbsku wědomosć z ćmoweje komorki do swětła dnja wjesć! A wón je wubědźowanje architektow za Serbski centrum wědy na Lawskim arealu dobył! Jako přiwisnik najwjetšeje transparency měješe jasne předstawy wo tym, kak by skutkowanje w Serbskim instituće přistajenych wědomostnicow a wědomostnikow do praweho – haj – do swětła stajiło. „Wědomosće so dótknyć“ rěkaše jeho hesło. Z tutymi třomi słowami je so na puć podał, zo by mjez institutnikami zwjazkarjow našoł.