Přechodźowanje na serbskich slědach po wsy
Runja Kamjencej, Chrósćicam a dalšim wsam wopominaja Malešecy lětsa 800. róčnicu swojeho prěnjeho naspomnjenja. Hač do prěnjeje połojcy 20. lětstotka bě ludnosć we wsy a wokolinje přewažnje serbska. Dźensa je serbšćina w tamnišich kónčinach nimale dowuklinčała. Někotre slědy serbskosće pak móžeš sej po wsy dundajo wotkryć. Z přechodźowanjom započnješ najlěpje w cyrkwi, kotraž steji srjedź nawsy a je tež wotydźenja wotewrjena.Cyrkej
W Malešecach bě cyrkej stołp serbskosće. Mjez tudyšimi fararjemi bě tójšto wosobinow, kotrež zasłužbnje za serbstwo skutkowachu. Posledni serbski farar wosady bě hač do lěta 1963 Pawoł Albert. Po tym serbske cyrkwinske dźěło hišće přez lětdźesatki dale wjedźechu, spočatnje z kemšemi, pozdźišo z wosadnymi popołdnjemi. Dwójce, 1957 a 1990, běchu Malešecy hosćićel Serbskeho ewangelskeho cyrkwinskeho dnja.
