Ze žiwjenja Herty Wićazoweje, pobožneje serbskeje wjesneje žony

Što bychu stawizny byli bjez „jednorych“ žonow a muži ze wšědneho luda? Hustodosć mało wo nich wěmy, dokelž su lědma slědy po sebi zawostajili. Do nich słuša žiwnosćerka Herta Wićazowa z Janec pola Hodźija (1831–1911), kotraž wšak so njesmě zaměnić z wo wjele bóle znatej basnicu Hertu Wićazec z Budyšina (1819–1885). W tutym přinošku maja so drobne informacije ze wšelakich žórłow zestajić k žiwjenskemu wobrazej žony, kiž zmóžni nam dźensnišim trochu dohlada do dawno zašłych časow w Serbach.

Žiwnosćerska dźowka

Herta narodźi so 27. meje 1831 jako sedme dźěćo do Kralec žiwnosćerskeje swójby w Počaplicach. Wjeska ze swojimi dohromady něhdźe 50 wobydlerjemi je mjeztym dawno přeněmčena. Cyrkwinsce słuša do Hodźijskeje wosady, komunalnje je dźensa přirjadowana gmejnje Zemicy-Tumicy. Nan Michał Kral bě mały žiwnosćer w Počaplicach, mać Marja rodź. Jaworkec pak pochadźeše z bliskeho Wulkeho Wosyka.