W Budyšinje wotměwa so wot zašłeje soboty mjezynarodny lětni kurs za serbsku rěč a kulturu. Nimo tójšto zajimcow z wukraja wobdźěleja so na dwutydźenskim zarjadowanju tež ludźo, kotřiž we Łužicy bydla a kiž chcedźa z najwšelakorišich přičin serbsce nawuknyć. Mjez nimi je Yuko Ikeda z Budyšina, z kotrejž je so Stefan Šmit rozmołwjał.

Knjeni Ikeda, móžeće so hižo serbsce trochu bliže předstajić?

Sprawnje prajene so mi to hišće cyle njeradźi, wosebje wurjekowanje mi ćežko padnje. Ale spytam raz: Rěkam Yuko Ikeda. Bydlu w Budyšinje a ... sym Japančanka. Sym kantorka. Běše to tak prawje?

Haj, to tla je hižo dobry započatk. Sće prajiła, zo je prawe wurjekowanje ćežko. Rěka to, zo so wam serbska rěč hewak lochce wuknje?

Ně, to na žadyn pad. W japanšćinje nimamy dawno telko konsonantow kaž w serbšćinje. W mojej maćeršćinje dominuja wokale. Nimo toho dyrbju na to dźiwać, zo njepřełožu cyle jednorje posłownje z němčiny do serbšćiny. Ale widźu, zo njejsym jenička – tež ći druzy z mojeho kursa maja samsne wužadanja.

Kak sće poprawom do Budyšina přišła a čehodla chceće serbsce nawuknyć?